My Solace Novels & Stories

Hindi na niya kailangang hulaan kung kaninong utos iyon. Kilalang-kilala niya si Kael. Kapag gusto siya nitong pahirapan, hindi siya nito haharapin agad. Ngunit kahit ganoon, wala siyang balak umatras. “It’s okay,” mahina niyang sabi. “Maghihintay ako. Kapag tapos na siya, pakisabi na lang na nandito ako.” “Sige po.” Pagkababa ng tawag, tahimik na umupo si Solene sa isang bench sa lobby ng Vidal Corp..

Mabilis naman itong pumayag dahil sa mga gwapong lalaking kanyang nakakatrabaho. “Atsaka ‘te, wala ka bang mga sugat?” tanong muli ng kanyang PA. “Gaga ka! Ang lakas ng loob mong maggulong-gulong sa mga batuhang iyon nang walang double at cut! Tapos may mga matutulis pang sanga. May isang shooting ka pa naman ng commercial na paparating. Skin care iyon at lotion pero iyong may-ari ng katawan, walang care!”

Bakit puro na lang si Sol? Nilabanan ko ang tingin ni Luke kahit na sa mga oras na 'yon ay babagsak na ang luha ko. Hindi ko pinahalata sa mukha ko ang sakit kahit durog na durog na talaga ako sa loob. Gustong-gusto ko siyang sampalin dahil sa pagiging insensitive, pero traydor ang katawan ko, ayaw nilang kumilos. I compose myself and act like it was nothing.

dali-dali kong sabi, nagbabakasakaling hindi niya ako bigyan ng susi. Narinig ko ang mahinang tawa ni Mr. Salfuego. Tipong relaxed lang siya. "Don't worry, Ms. Salmonte... sasakay ka lang. Hindi ka magmamaneho," sabi niya, may hint ng amusement sa boses niya. Nakahinga ako ng maluwag. Buti na lang. Wala akong balak masangkot sa car accident today.