My Solace Novels & Stories

Isang masamang tingin ang ibinigay ko sa kanya bago ako umalis. As much as I want to contact Sol, I can’t. Nakakahiya kung hihingi ako ng tulong sa kanya! At mas nakakahiya pang makita niya kung paano ako naghihirap ngayon! My ego and pride are the only things left to me! But gosh, this ego and pride won’t provide food for me! Still, no. I will never ask for their help. I will start on my own.

For Sol's sake. “I’ll do what needs to be done. And please, stop calling or messaging me about it,” malamig kong sabi. As soon as I hung up, I went straight to the washroom. While under the shower, the cold water poured over my body, but it didn't ease the heaviness in my chest. Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang mukha ni Sol, kung gaano siya nasaktan, at kung paano siya nagmamakaawa sa harap ko kahapon. Sol, I'm sorry. I'm only doing this for your safety.

At sisiguraduhin kong mananatiling malinaw ‘yon sa lahat. “Grabe, ang linis ng engage ni Mitch ah.” Napalingon ako nang marinig ang boses ni Sol sa kaliwa ko. Hindi ko namalayan na nakalapit na pala siya at ngayon ay nakatingin din sa screen. Hindi ko napigilan ang sarili kong mapangiti. “Consistent siya,” sagot ko, pilit pinananatiling neutral ang tono ko kahit alam kong may halong personal ang dating sa akin ng bawat galaw niya. “Alam niya kung kailan papasok.”

Maybe… deep down, I just wanted to see if fate would finally take my side. At sa pagkakataong ‘to, parang pumapanig nga. Kasi sa bawat araw na magkasama kami sa office, kahit puro intriga, kahit puro stress, nararamdaman kong bumabalik ‘yung dating saya. Pero kasabay no’n, naroon din ‘yung takot. Kasi alam kong hindi ito simpleng storya lang. Ayah Solene is standing in the middle of a storm—and this time, I’m not sure if she’ll let me hold the umbrella.

“Sol… este Lady Sol pala.” Nakasuot din ito ng pormal ngunit halatang stressed ang mukha. Huminto si Sol. “Yes?” Ngumiti ng malamig si Grace. “Nagsubmit na ako ng resignation.” Bahagyang natigilan si Sol. “Gusto ko lang malaman mo na last day ko ngayon.” Sandaling katahimikan. “Masaya ka na?” Napakurap si Sol. “Oh…” Tumango lang siya.

Nakayakap lang naman ako sa hubad niyang katawan habang mahimbing ang tulog. From the look of it, alam kong kagabi niya iyon kinuha. "My solace with her solace," basa ko sa caption. Gago ang lalaking iyon ah. Anong solace? Katawan niya? I saw how many likes and comments sa post niyang iyon. Paano ba naman hindi makiki-marites ang mga tao kung kita ba naman ang hubad niyang katawan. May mga nabasa pa nga akong medyo bastos.

Sa sobrang inis ni Zion sa akin ay tumayo ito at inilabas sa briefcase niya ang isang makapal na papel at ibinagsak itong muli sa lamesang nasa harapan ko. “Oh ayan, ganyan karaming kaso ang haharap sa iyo pag hindi mo sila hinarap. Huwag ka ngang mapride lalo na at hindi lang naman ikaw ang nahihirapan dito.” Naiinis pero kalmadong pakiusap ni Zion. Napabuntong hininga na lamang ako. "You know that pride is all I have." Zion scoffs. "Your pride is what got you here, Sol. Let's be honest. After all these years of your business blooming, hindi ka ba talaga nagtaka kung kelan babawiin sayo ang lahat?"

"Hay naku, inuna mo pa talaga ako at hindi ang pamilya mo. Siraulo ka talaga kahit kailan." "Sobra kitang na miss, Val. Isang linggo lang ako sa Italy pakiramdam ko isang taon na. I missed you." wika nito sabay yakap sa akin ng mahigpit. Samantalang ako naman ay pilit siyang tinutulak palayo sa akin. "Stop it, Solomon!" pasigaw kong wika kay Solomon. Kaagad naman itong bumitaw mula sa pagkakayakap sa akin at kita ko ang paglungkot ng mukha nito.

“T-Talaga ba? Huhu nakakahiya! S-Sobra! Parang wala na akong mukhang maihaharap kay Vlad ngayon.” Napahagikhik naman si Eloise at mukhang kinikilig pa. “Hindi. Wala lang ‘yon sa pinsan ko for sure. Saka, wala namang ibang nakakita at nakakaalam bukod sa ‘kin so you’re safe.” Doon ay lalong lumakas ang kabog ng dibdib ni Solene. Yun na nga, e. May nakakita sa kanila. Dapat ba niya itong sabihin sa kaibigan niya? Bahala na.

Muntik ko ng ikinimatay ang pangyayari na yun! "Good! Gagamitin ko rin ang aking koneksyon para mapabilis ang pag usad nito Jordan. Bawat patak ng segundo ay mahalaga. Kung apat na taon kung nakalimutan ang kaso na ito paniguradong maraming nagbago ngayon sa Solace! I need evidences!" Mariin niyang usal na umaasa sa magiging mabilis at kasagutan sa kanyang mga katanungan.