Do Do Sol Sol La La Sol Novels & Stories

sabi ni Andrei kay Leo na kinakunot ng noo ko. Seriously? Tatawagan talaga nila si Sol? To be continued...

sagot ni Sol, seryosong nakikinig habang ginagaya ang bawat galaw. “Hindi ganyan… relax lang ang kamay…” Lumapit si Cris, bahagyang inayos ang hawak niya. Saglit na natigilan si Sol… pero hindi nagsalita. “’Yan… mas kontrolado…” “Ah… ganito pala…” bulong niya. Sa bawat araw na routine… ganito ang mga eksena. “Tikman mo nga…” “Hmmm… medyo kulang pa ang lasa…”

tanong ko nmn sakanya "Yes, it's sun and Luna latin word of moon. I believe na they're meant to be sol is the king while Luna is the queen. Sol is the selfish king may story yan, alam kong alam mona Rin. But I like Luna heheh" she said at tumawanmsiya habang nakatingin kay sol. Talagang maraming alam to ahh. Umayos nmn siya ng tingin sakin

Doon na ako tuluyang natahimik. Hindi ako nakasagot agad. Hindi dahil wala akong sasabihin… kundi dahil hindi ko rin alam kung ano ang tamang sagot. Seryoso ang mukha ni Sol. Walang biro, walang ngisi, walang asar. Alam kong seryoso siya. Napahilig ako sa upuan at napabuntong-hininga. Ganon ba ako ka-obvious?

"You look like a walking barbie doll, Z. You're the prettiest human barbie doll alive. " Yes, indeed! Sol looks like a human barbie doll. Her hair is tied neatly in a bun and she's wearing a black oversize sunglasses that emphasizes her cute pointed nose and pinkish pouty lips. Wag lang nitong iangat ang isang kilay niya dahil nagmumukha itong barbie doll na m*****a.

Lumuhod siya sa harap ni Sol para magpantay ang level ng mata nila. May sinabi siya. Hindi ko marinig mula sa distansya. “Zooming audio,” sabi ni Atlas. “…babalik ako next week,” sabi ng babae. Mahinahon ang boses. May pag-aalaga pero hindi emosyonal. Si Sol ay hindi agad tumugon. Pagkaraan ng ilang segundo, gumalaw ang mga labi niya. Hindi malinaw ang salita. Mahina.

tanong niya na hindi pa rin nawawala ang ngisi. "Both!" agad na sagot ko. "Botbot nimo!" she replied. Sinimangutan ko siya nang sabihan niya akong sinungaling. For almost a month of living here in Punta del Sol, I knew a lot of words. Weird words, actually. Kagaya nang sinabi ni Razyl, she just said, I am lying! Dito ko lang narinig iyan at sinasabi lalo na kung mukhang nagsisinungaling ka.

Napatingin si Lucas kay Jonathan. Tumango si Jonathan, at dumilim ang mukha. “Mula ngayon, wala nang Solean Doctor’s Association sa Sol. Samantala, ang National Doctor's Association of Goryeo ay magtatatag sa Sol. Sa loob lamang ng ilang taon, magkakaroon tayo ng ganap na kontrol sa medikal na merkado ng bansa. Sa ganoong paraan, makokontrol natin ang mga mamamayan ng Sol gamit ang gamot. Kung nasakop natin si Sol, nasakop natin ang mundo." Napangiti si Lucas. “Pinaalalahanan tayo ng ating boss na kailangan nating magtagumpay. Ang kabiguan ay hindi katanggap-tanggap."

Wala naman siyang maapuhap na sagot at wala siyang alam at inaasahang bisita. "Wala love, teka bubuksan ko na lang." ani niya. "Hindi na love, maupo ka na dyan at ako na." pagpipilit nito sa kan'ya. "Sige, love! Make it fast lang at excite na akong kumain ng luto mo." ani niya. Naglakad na si Sol patungo sa pintuan at binuksan. Napakunot ang noo niya ng makita ang babaeng may hawak ng tupperware.

Umangat ang tingin niya kay Sol. "Nag-order sina Gabe at Lorie, ikaw raw mag-deliver." "A-ano?" Ipinagpatuloy lamang ni Sol ang ginagawa. Ngunit bumalik ito, at may idinikit na sticky note sa ibabaw ng plastic. "Good morning, mga ala e! 6 na piraso ng kapeng barako. Dahil special kami, kailangan, espesyal din ang magdadala." "Asahan ka namin, Sylvia."