Na Lang Or Nalang の小説・ストーリー

Bigla siyang nakadama ng insecurities, kaya walang sabi sabi ay bumaba siya ng kotse at malakas na binagsak ang pinto ng kotse pasara. Napalingon ang dalawa sa kanya at ang mukha ni Gabriella ay nakakunot ang noong nakatingin sa kanya. "Kuya mo, Gab?" tanong ng binata. May itsura din ang lalake. Ang binata ay nagngangalang Ronald o Ron. Magiliw ito sa Papang at Mamang niya. Ganun dun sa kanya. Biglang lingon si Gabriella sa kausap at hindi malaman kung ano ang sasabihin.

NARAMDAMAN niya ang pagluhod ng kung sino man sa tabi niya sa harap ng puntod ng mga magulang. “L-latte girl,” mapakla ang ngiting wika niya nang makilala ito. “Rejected groom-to-be, hello.” Sinuklian siya nito ng mapanuyang ngiti. “Imbitado ka pala?” “Nakita ko ang lahat kanina.” “Nakita mo pala kung paano ako iniwan ng babaeng mahal ko.” “Here!” Inabot nito ang palad sa kanya.

“I love you so much, my wife.” “I love you too, my husband,” Luna replied. “Mommy, mas mahal po kita!” hindi papatalong sagot ni Liana. “Ako rin po mommy love na love kita, kayo po ni daddy, at ni baby—” “Baby brother,” sagot ni Luna. Nanlaki ang mga mata ng dalawang paslit at magkasabay silang napangiti. “We love you bunso!” magkapanabay na wika ng kambal.

Nasa intersection sila, pulang ilaw. Hindi ito agad sumagot. Parang pinipili ang bawat salita. “Hindi ko alam,” sagot niya. “Pero every time I see you… parang may bumabalik.” “Bumabalik?” “Yung pagkatao kong nawala.” Tumahimik si Alyana. Parang may tumusok sa puso niya.

muling tanong niya dito "Isa lang naman, Hon, so good for two or three persons na lang ang iluluto mo. Pasensya ka na talaga Hon ha? Alam kong mahirap magluto pero sana isipin mo na lang na isa itong paglalambing." muli nitong wika na siyang ikinangiti na naman.

nakangiting wika ko "Likewise..so paano ba iyan, good night! Mag-ingat ka sa biyahe. See you tomorrow night!" nakangiting wika ko " See you." sagot din naman niya at tuluyan na siyang nawala sa kabilang linya

Nagsisinungaling ba ito sa kuya nya? "Oh there!... Ang dami mo kasing condo kaya ang hirap mo hagilapin pre." Wika ni Angelo Madami pala itong condo? Sa isip nya. Ang akala nya ay isa lang ang condo nito dahil lagi naman doon ang lalaki sa katabing unit nya. Pero sa kabilang banda ay nakahinga na cya ng maluwag... at least nakalusot na naman siya kay Angelo.

Si Dorina na lang ang kulang! -FIN-

natatawa nitong wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap dito. "Ma...tumangap na naman kayo ng project? So ibig sabihin, mas magiging abala pa po kayo?" naluluha kong wika

"Lahat? Hindi ka man lang nagluluto. Umorder ka lang ng takeout. Tamad ka lang nanay." Si Subject Two, bilang iisang tao, ay nagbahagi ng parehong pagkamuhi sa pagsisikap. Masyadong maraming trabaho ang pagluluto, kaya nanatili itong takeout. Nakakagigil ang babala ng sistema: [Ang kalusugan ni Sean ay lumalala at ang kanyang mga marka ay bumababa. Kung walang pagpapabuti sa pagtatapos ng termino, si Subject Two ay ituring na isang pagkabigo.]