Nagulat

Warning: Rated SPG(R-18) Naalala niya si Drix pati na ang paraan ng pag-angkin nito sa kanya. Na parang kapareho ng ginagawa ng lalaki na ito na nasa kanyang ibabaw. Kasunod niyon ay ang muling pagbabalik ng matinding sakit na pinaranas sa kanya ng lalaki ng iwanan siya nito, na halos ikabaliw niya yata. Bigla tuloy niyang naitulak ang buong lakas ang lalaki sa dibdib nito. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig, kaya dagling nawala ang nagliliyab na pakiramdam na nararamdaman niya kanina lang. Gusto niyang malaman kung sino ba talaga ang lalaki sa dilim na kasama niya ngayon, para kasing kay damot ng liwanag ng mga sandaling iyon. Hindi niya talaga maaninag ang mukha ng lalaki. Dahil kung hindi siya nagkakamali na si Drix ang kanyang kaniig ay hinding hindi siya papayag sa mga nangyayari ngayon. Sinaktan siya ng matindi ng lalaki, iniwanan na siya. Kaya bakit siya nito kinuha ng walang permiso? Bakit siya kinidnap? Anong dahilan? Maya asawa na ito, kaya anong ibig sabihin ng lahat? “Sino ka!?” Napakalakas na tanong niya. Halatang nagulat ang lalaki sa biglang pagbabago niya ng mood. Kanina lang ay lubos na siyang nagpapasakop sa kamunduhan na taglay nito. Pero sa isang saglit ay nagawa niyang alisin ang init at palitan ng galit ang nadarama. Hindi rin niya alam kung paano niya nagawa iyon. Nakaangat ang kalahating katawan nito mula sa kanya, pero ang ibabang bahagi ay nananatiling magkadikit. Noon lang niya napansin na nakabukaka pala ang ayos niya, nakaayos ito sa kanyang gitnang ibabang katawan. Naisip niya na kung sasalakayin ng matigas na parte ng katawan nito ang kanyang hiyas ay tiyak na wala siyang kalaban laban. “Sino ka?” Malakas na ulit niya sa tanong. “Alex.” Parang naguguluhang bigkas nito sa kanyang pangalan. “Hindi mo pa ba ako nakikilala?”

Isang mabigat na desisyon ang ginawa ni Adrianna, nang magpasya siyang iwanan ang nobyong si Mando sa probinsiya para sa ambisyon at kagustuhang umahon sa hirap. Ngunit pagdating niya sa Manila, ibang trabaho pala ang sasalubong sa kaniya. Akala niya'y magiging katulong siya ngunit sa isang maingay na lugar siya dinala, pinagsuot ng manipis na tela, na halos makita na ang kaluluwa niya. Wala siyang choice, hindi rin niya alam kung paano pa makakaalis sa lugar na iyon. Subalit isang lalaki ang nagligtas sa kaniya mula sa kamay ng isang Japanese customer na gusto siyang bilhin kapalit ng kaniyang pagkababae. Si Armani. Dinala siya nito sa malaking bahay at inoperan ng trabaho roon. Ngunit mas nagulat siya ng alukin siya nitong maging asawa nito. Mayaman ito at alam niyang kaya nitong ibigay ang lahat ng gusto niya. Noong una'y tumutol siya dahil sa agwat ng kanilang edad pero dahil sa ambisyon at kagustuhang umahon sa hirap, pumayag siya. Ibinigay ni Armani lahat ng gusto niya, pera, magagarang kasuotan, mamahaling alahas, lahat nakuha niya dahil dito. Naging masaya si Adrianna, hindi dahil mahal niya ito kung 'di dahil sa yaman at karangyaang natatamasa niya. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana ng biglang mag-cross ang landas nila ni Mando at ang nakakabaliw pa, ipinakilala ito ni Armani bilang anak nito. Nagulo ang mundo niya. Sa pagbabalik ba ni Mando ay muling babalik ang nararamdaman niya rito o sa loob ng limang taon, natutunan niyang mahalin ang ama nito na si Armani? Ngunit paano kung tila ipinapaalala sa kaniya ni Mando ang pag-ibig na mayroon ito para sa kaniya? Kung paano niya ito minahal.

"Hello Bestie.. Kumusta?" sagot ni Roldan sa kabilang linya. "Bestie, help!!!! Hindi ko na kaya" habol ang hininga na sagot ni Carissa. "Bestie, what happened.... Saan ka ngayon pupuntahan kita" natataranta na sagot ni Roldan. Humihikbi na sumagot si Carissa " Dito sa park Bestie.. Please puntuhan mo ako.. Hindi ko na kaya... Nakipaghiwalay na siya sa akin...... Ang sakit...... Sakit.." sumisigok na sagot ni Carissa. Halatang pinipilit na lang nitong magsalita. "Saang Park Bestie??? Please hold on.. Wag mong masyadong isipin ang problema.. Pupuntahan kita diyan promise.. Send mo sa akin ang location mo ok????... Tarantang sagot ni Roldan. Hindi sumagot si Carissa.. Patuloy lang ito sa pagluha. " Hello Bestie naririnig mo ba ako?? Send mo sa akin ang location mo Para napuntahan kita." halos nagmamakaawa na wika ni Roldan. Alam niya kasi na wala sa huwesyo ang kanyang kaibigan baka mapahamak ito. "Bestie please magsalita ka naman. Sige na send mo na sa akin kung saan ka. Paalis na ako.... Nandito na ako sa kotse." wika ulit ni Roldan. Nag-umpisa na din ito magdrive. Maya-maya pa ay nareceived na din niya ang location kong saan naroon si Carissa. Agad niya itong pinuntahan at natagpuan sa isang upuan. Nakayuko ito at halatang hirap sa paghinga. Nang mahawakan ni Roldan ay agad niyang itinaas ang mukha ni Carissa. Nagulat siya sa hitsura nito. Maputla ito at nakapikit na. Bakas sa mukha nito ang mga luha at paghihirap. Agad na niyakap ni Roldan ang kanyang kaibigan. Maya-maya pa ay naramdaman niya itong lumungay-ngay sa kanyang balikat. Bumagsak din ang mga kamay nito. Nataranta si Roldan ng marealized niya na nawalan ng malay si Carissa . Agad niya itong binuhat at isinakay sa kotse. Pinaharurot agad niya papuntang hospital.