Nakakapasong Lihim の小説・ストーリー

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko."

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

NAPAKAGAT labi si Argel. Dapat magalit siya sa kasambahay kapag nakikipagtalo ito sa kanya, pero mas na nanaig ang lihim na kilig na kanyang nararamdaman. Ang cute lang ng dalaga kapag naiinis sa kanya.

Itaas mo ang bandera ng mga marurupok! Lihim s'yang natawa sa kan'yang naiisip na kalokohan habang si Nic ay pinapapak ang kan'yang leeg. Hindi n'ya man lang namalayan na bumaba na ang labi nito sa kan'yang leeg at ang mga palad ay naglalakbay na sa kan'yang katawan.

Bumuhos ang mga luha sa aking mga pisngi habang niyayakap ko siya nang mas mahigpit. “Ngunit Idris, ang pagtatago ng mga lihim ay lalo lamang nagpapahirap. Kailangan nating maging tapat sa isa’t isa, lalo na ngayon.” Humakbang ako nang kaunti, tinitingnan ang kanyang mga mata. “Wala nang mga lihim, okay?”

Ang Lihim ni Nelson Si Nelson ay uri ng lalaking hindi kailangang magsikap para makuha ang atensyon ng iba. Nakatayo nang matangkad na may atletikong pangangatawan, ang kanyang matalim na panga at kaakit-akit na kayumangging mga mata ay tila may mga lihim na walang makapagbubunyag. Ang kanyang alindog ay walang kahirap-hirap, isang kombinasyon ng tahimik na kumpiyansa at tunay na kabaitan na nagdudulot ng paghihikbi ng mga tao sa kanya. Kapag pumasok siya sa isang silid, humihinto ang mga usapan, at hindi maiiwasang tumingin ang mga mata sa kanyang direksyon.

Nakakatakot. I tried moving my body but I can't move a bit. Hindi ako makagalaw sa sobrang sikip ng kinalalagyan ko. Sinubukan kong ibuka ang mga bibig ko para tumawag ng tulong pero walang boses na lumabas. Ang boses ko ay nilamon na rin ng kadiliman. Nanginginig na ako sa ginaw. Wala na akong lakas. Hindi ako dapat umiyak pero hindi ko na napigilan ang mga luha ko. Kasabay ng malakas na buhos ng ulan ay ang pagpatak din ng mga luha ko.

Napa iyak Naman ako agad ng dahil sa sinabi niya sakin. Naunahan ako ng takot dahil baka Hindi ko Siya makita, iniisip ko palang Yun para na akong mawawalan ng hininga para na akong nawawalan ng lakas. " Bro, Hindi Yan masusolosyonan sa iyak at inom mo naiintindahan Naman namin na masakit pero kailangan mong mag hanap ng sulusyon" wika naman ni Liam sakin.

nahikbi hikbi pa Saglit akong kumalas sa pagkakayakap ko sa kanya para kumuha ng tubig, "oh ito tubig uminom ka nga muna" kahit ako gusto ko na din bumigay pero pinipigilan ko talaga dahil lalo lang kaming mag iiyakan dalawa

Nakakaadik sa sarap. “Liam aahh.. Naramdaman ko na may kung anong excitement o hinahanap ang aking katawan. Tila may koneksyon ang ginagawa ni Liam papunta sa bagay na nasa gitna na aking hita. Sabik ito sa hindi ko maintindihan na kung ano.