Nandito Lang Ako Mga Nobela at Kwento

Introvert lang naman ako, hindi ako mahiyain I can talk with confidence. Lihim kong nirelax ang sarili bago muling nagsalita. "Do you need some help?" as if gusto ko talagang tumulong. "No-maupo ka lang diyan and let me handle things here." Sa totoo lang wala naman talaga akong masyadong alam sa pagluluto maliban sa prito-prito. Okey na ako dun hindi naman ako mapili sa pagkain, kahit pancit canton at tuyo okey na sa'kin.

Teka, nasaan na ba ako? Inilibot ko ang mata ko sa buong paligid. Ang masasabi ko lang ay naliligaw na ako. Hindi ko na alam kung anong lugar ito at saan ako. Ayts! Kainis naman. Napapadyak ako sa inis at padabog na hinila ang malaking maleta na dala-dala ko kanina pa. Wala akong matitirhan, wala akong matutuluyan at wala akong kakilala man lang dito. Maliban sa tiya ko doon sa malaking mansyon.

sabi nito Hindi na nga ako umangal dahil totoo naman na gusto ko haha, natulog kaming dalawa ng magkayakap.

Namalik mata lang ba ako? Pero bigla na lang yong puso ko naninikip na parang di ako makahinga kaya ipinikit ko na lang ang aking mata. Pagdilat ko mga ilang minuto lang naman, nag- iba ang lugar na kinaroroonan ko parang mall tapos may dala akong gitara. Teka ano to? Kahit matanda na ko mayaman naman ako di ko kyalangan mamalimos at isa pa di na ganon kaganda ang boses ko matanda na kaya ako...

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

i feel I'm safe! "Shh i said Don't cry, nasasaktan ako pag umiiyak ka." Bulong n'ya saakin. ---

sabi nito. Hindi ako gaanong sanay na magkwento sa ibang tao. Kay Shanella ko lang sinasabi ang lahat ng problema ko, she's always by my side kapag nalulungkot ako kung maalala ko ang aking mga magulang. Pareho kasi kaming ulila kaya siguro naintindihan namin ang pakiramdam ng isa't-isa.

saad nito Tanging pang tango lamang ang akin sinagot, at pinikit muli ang akin mata.tila inaantok naman ako, ganito palagi simula ng amg umpisa akong mag lihi ay sa tuwing nakikita ko na ang mukha ni JC, inaantok na ako. Hindi ko namalayan nakatulog na pala ako.

wala e, ulila na akong lubos, wala akong pag sasabian, si lucas nalang ang meron ako pero. HINDI AKO MAALALA. D*MN!

wika nito. Naiwan naman akong wasted na halos hindi na ako makagalaw. Hindi ko alam kong sinong gagong dumukot dito. At kong sino man siya humanda siya ipapa patay ko siya ora mismo. Nandidilim ang mga paningin ko ng oras na 'yon. Hindi ko naman naiisip kong meron pa ba kaming kaaway na natitira.