Nandito Lang Ako Mga Nobela at Kwento

sabi nito "Naku h'wag na kaya, bess. Nakakahiya sigurado puro mayayaman ang mga nanduon." tanggi nya dito. Hindi nya maiwasang makaramdam ng panliliit isipin pa lang n'yang puro mayayaman ang nasa paligid nya. E ano naman sila. Baka pagtinginan pa nga sila duon ng iba. Kaya nga kung ano anong alibi ang iniimbento nya sa kaibigan sa tuwing mag aaya ito sa kanya sa kahit anong handaang ganap sa kanila, wala rin naman itong magawa. "Gaga. E anu ba naman tingin mo sa sarili mo, hindi tao?" eksaherado nitong bulalas.

"Em!" Napalingon ako sa tumawag, sa akin Andito ako ngayon sa mall!" Nag paalam ako, sa akin asawa? na Makikipag kita ako, sa akin Kaibigan at pinsan. na si Rina at Belyn, dahil matagal na rin kami hindi nag kasama, at nag kikita.

NADYA'S POV "Sana nga lang talaga na mali ako, pero kapag nalaman ko na may kinalaman ka sa nangyari sa akin. Pasensiyahan na lang tayo at sa pag kakataon na ito, hindi na ako uuupo at mananahimik na lang!"

hindi man lang ako inisip. " Fiero!" sigaw na tawag ko rito na nasa pintuan lang ng opisina ko. Tanging si Fiero lang ang pinagkakatiwalaan ko. Siya ang kaisa isang taong handang mamatay para saken.

Ngumiti lang ako "I'm fine saka dead bat ang phone ko kaya hindi ako nakapag text." mahinang sabe ko. Tumingin ako sa paligid at nakikita ko ang mga kapwa ko studyante na nasa paligid habang nakikipag usap ng kani kanilang kaibigan.

Natuwa naman ako kahit papaano. ----#HIOR----

Hindi ba’t ako rin lang? “Inihanda mo ang sarili mo? Huwag mong para sa akin o para sa atin? Kasinungalingan ‘yan. Sarili mo lang ang inintindi mo, hindi ba? Wala kang inisip na iba. Sarili mo lang talaga muna. Sarili mo lang lagi.” “Hindi ba ako pwedeng magsalita para naman kahit may iba ka na, alam mo ang buong kong kwento. Kasi Janine ikaw lang ang minahal ko ng ganito.”

Nilibot ko ang paningin ko at napako sa pader at napagtanto ko na--- 'Nandito na ako' nasa kwarto na ako. Kwarto na ako lang. Kwarto na tahimik lamang. Kwarto na wala siya. Wala ang mahal ko. Ang bilis naman tumakbo ng oras. Hayst! Hindi ba pwedeng maglakad nalang ito? Hayst. Ilang ulit na akong napabuntong hininga pero wala namang nagbago. Nandito pa rin ako sa kwarto. Napayuko ako at pinigilan di umiyak. Humiga nalang ulit ako at inisip na lamang na katabi ko siya. Maya maya pa ay hinila na ulit ako ng antok.

wika nito. di Naman ako umimik at nakatitig lang ako sa walang kabuhay Buhay na kwarto na ito. Pag makaalis man ako Dito sisiguraduhin kung hinding Hindi na ako aapak pa Dito. Hindi ko namalayan na nakatayo na ito at binato Naman Niya Sakin Ang Sagong at masanas. " Aray" mahina kung wika pero tinawanan Niya lamang ako.