Nandito Lang Ako Mga Nobela at Kwento

Mapapamura na lang talaga ako sa tako. "Andito ako para sa kaibigan ko and yet, ito ang napapala ko. Letse talaga. Huwag lang talagang may lalabas diyan na multo... sinusumpa ko talagang masasabunutan ko ang lalakeng iyon." Pagkausap ko sa aking sarili at huminga nang malalim.

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

Napasapok na lang ako sa aking noo. "Can't believe this..."

yakag n'ya sa akin. Hinila n'ya ako basta kaya nagpatianod nalang din ako.

“Para ba sa akin lahat ‘to?” Tumango agad ako, habang proud na proud sa sarili kasi ako talaga ang naghanda ng lahat. “Para sa ’yo lang. Wala akong ibang iniisip ngayon kundi ikaw. Kailangan mong kumain para lumakas ka agad. At ito na rin ang pagbawi ko ng husto sa iyo.”

Gab? Napailing ako. Imposible. Nananaginip lang ata ako ng gising.

"Iyong-iyo lang ako." ---

madiin nyang pagkakasabi. natawa lang ako. nailing. sino ba ang lolokohin nya? ako? kahit hindi nya aminin alam kong mahal na mahal nya p rin ako hanggang ngayon. its just happen na nasaktan sya sa mga nangyari at iniisip nyang naglalaro lang ako.

Naiyak ako. --- Hindi dahil sa sakit. --- Hindi dahil sa hilo. --- Kundi dahil wala akong kasama. --- Walang humahawak sa buhok ko habang nagsusuka ako. --- Walang nagtatanong kung okay lang ba ako. --- Walang nagsasabing magiging maayos din ang lahat. --- Ako lang. --- Palaging ako lang. --- Later Nasa grocery ako.

sabi pa ni Nolan kaya tumango na lang ako. Wala akong pake kahit bawasan pa niya ‘yun. Ang mahalaga sa akin ngayon, safe at buhay pa ako.