Nandito Lang Ako Novels & Stories

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion

“Para ba sa akin lahat ‘to?” Tumango agad ako, habang proud na proud sa sarili kasi ako talaga ang naghanda ng lahat. “Para sa ’yo lang. Wala akong ibang iniisip ngayon kundi ikaw. Kailangan mong kumain para lumakas ka agad. At ito na rin ang pagbawi ko ng husto sa iyo.”

NADYA'S POV "Sana nga lang talaga na mali ako, pero kapag nalaman ko na may kinalaman ka sa nangyari sa akin. Pasensiyahan na lang tayo at sa pag kakataon na ito, hindi na ako uuupo at mananahimik na lang!"

Naiyak ako. --- Hindi dahil sa sakit. --- Hindi dahil sa hilo. --- Kundi dahil wala akong kasama. --- Walang humahawak sa buhok ko habang nagsusuka ako. --- Walang nagtatanong kung okay lang ba ako. --- Walang nagsasabing magiging maayos din ang lahat. --- Ako lang. --- Palaging ako lang. --- Later Nasa grocery ako.

sabi pa ni Nolan kaya tumango na lang ako. Wala akong pake kahit bawasan pa niya ‘yun. Ang mahalaga sa akin ngayon, safe at buhay pa ako.

Yumuko siya nang bahagya at hinalikan ulit ang noo ko — isang mabilis na halik pero ramdam ko ang libo-libong emosyon. “If you need something else and I am the only one who can give it to you, just call me, okay?" Para akong asong tumango na lang basta sa kaniyang amo. Worst? Nakangiti pa ako! Ano ba itong nangyayari sa akin?

Yung pangakong ako lang pero hindi pala niya kayang panindigan. Ouch ang drama ko😂 Vote and Comment!

mahinang usal ko sa sarili. "Ahhh. hmmm." napalunok ako ng aking laway. "Pucha naman oh. Nakakabwisit talaga itong mga kaibigan ko. Ganito pala kahirap ang manligaw. Mabuti na lang naging babae ako. Ni hindi ko man lang alam kung paano sabihin ang salitang "I Love You". Natutop ko ang aking bibig sa huli kong sinabi. Parang malakas kasi ang pagkakabigkas ko.

This is comforting. "Ayoko lang na mag-isa ka. Nandito naman ako kaya hindi mo kailangang mag-isa kasi nandito ako. Nandito ako. Nandito lang ako, lagi." Paulit-ulit niyang sambit para sa akin at para sa sarili niya. "Alam ko..." Bulong ko sa kanya. Lumapit siya at hinalikan ang noo ko na nagpapikit sa akin.

MARCO PoV; DI AKO pinapansin ni mommy simula pagdating ko galing sa paghatid kay Nerd kagabi tanging yong dalawang kumag lang ang kinakausap niya oh kaya naman kapag may ipapautos. Tanging naging hangin lang ako sa kanya dito sa pribadongsilid, diko naman siya masisi kung galit pa ito sa akin.,