Nandito Lang Ako Novels & Stories

Ako lang ba ang isang katulong dito? Inilibot ko ang paningin ko sa buong paligid, walang ibang tao maliban sa akin. Ibig ba nitong sabihin ay ako lang ang katulong dito? Parang gusto ko na lang ata mag-back out. Ako lang mag-isa, tapos lilinisin ko ang buong paligid na ako lang, mabuti sana kung maliit lang 'to kaso mansyon 'to! Hindi ko kakayaning maglinis dito mag-isa. Ano ako, may magic?

Nakatali na ako kay Angel. Huhuhu. Bakit! Bakit! Ang sakit, sakit! Huhu! Bakit nahihirapan akong tanggapin. "Jack andiyan ka pa ba?" "Ye-yes... An... Andito lang a-ako..." huhuhu, bakit napakalupit ng tadhana naming dalawa, kung alam ko lang sana. Zhane you decided by your own thoughts. Hindi mo man lang akong hinayaang ipakita sayo lahat-lahat, and I am too dumb na hindi ko nalaman, na hindi ko na halata! Huhu.

Antok na antok na a kasi ako eh. Medyo nag tataka lang ako sa aking sarili kung bakit ang bilis ko maka tulog dito sa condo ni nerdy na ito. Ang alam ko kasi sa sarili ko ay hirap na hirap ako makatulog sa bahay ng may ibang bahay. Lalo pa nga at alam ko kung sino ang kasama ko. Pero bakit wala man lang akong makapag takot at pagka ilang na dito ako natutulog sa condo niya. Hayst ewan ko ba sa sarili kong ito oh.

tanging nasabi ko Ayoko ng away. Ayoko ng gulo lalo na dito sa condo kung saan ako nagtagal. Ayoko mag skandalo dahil lang sa bagay na may solusyon naman sana. "Kasi ayoko. " simpleng sagot niya Walang pupuntahan ang usapan namin kaya tumalikod na lang ako at pumunta sa unit ko.

Nananahimik nga lang ako dito tapos bigla-bigla kang sumusulpot na para bang multo. "What? Hindi kita ginugulat, wag kang feeling."

Nasisira na ang ulo! Tayo nalang dalawa. Tayo nalang magsama. Tayo nalang dalawa. Tayo naman talaga. Tayo na lang dalawa Tayo nalang mag sama. Tayo nalang dalawa. Tayo naman talaga. Kung iisipin mo. Di naman yun talo. Napatigil lamang ang aking pag-kanta ng nag ring ang aking phone kaya agad ko itong tiningnan.

alok nito sa akin pero inilingan ko na ito "Hindi na tatlong folder na lamang naman ito kaya mauna ka na sa aking umuwi dahil malayo pa ang tinutuluyan mo compare sa bahay ko" nakangiting wika ko dito para makumbinse itong umuwi na

madiin nyang pagkakasabi. natawa lang ako. nailing. sino ba ang lolokohin nya? ako? kahit hindi nya aminin alam kong mahal na mahal nya p rin ako hanggang ngayon. its just happen na nasaktan sya sa mga nangyari at iniisip nyang naglalaro lang ako.

Third Person's POV Nasa isa siyang madilim at masikip na silid ngunit walang kahit anong gamit maliban sa maliit na bumbilya. Hindi niya alam kung nasaan siya, hindi niya alam kung paano siya napunta doon. "Dara! Derrick! Joel! Marga, anak!" sigaw niya ngunit wala siyang narinig na tugon. Mabilis siyang napaharap sa likuran nang makaramdam ng presensya doon. Nanabik siya nang makita si Marga doon habang yakap ang manika niya. Nakangiti ito sa kanya.

mahinahon niyang sabi. Tumango si Nancy. “Ayoko sanang manggulo. Pero... gusto ko lang sanang kausapin ka. Hindi si Jacob. Ikaw.”