Nandoon Novels & Stories

eka ni Jayson at ni Jay Jay bitbit ang limang bote ng Hard na alak na ang isa ay nagkakahalaga ng 3 libo kada bote. sunod namang nagpasikat si Jordan. pagbalik nito ay may dala ng lecheng baboy. "ive noticed na wala ng Food sa buffet kaya naisip namin ng jowa ko na bumili ng pulutan. eh, nadaan kami sa lechonan kaya no choice kami, ito na lang ang binili namin. "Nikko, pakuha na lang sa sasakyan.

Ngunit ang aking mga pagsisikap ay palaging walang saysay kahit gaano pa ako kahirap. Iyon ay, hanggang sa napansin ko si Kevin na nag tap sa isang fortune telling app. Isa itong simplistic na app na may mga naka bold na titik na nakasulat sa screen. Isinulat nito, "Ipaalam ang iyong kapalaran dito sa isang 100% na rate ng katumpakan!" Tumawa lang ng mahina si Kevin. Matapos iyon, nilagay niya ang pangalan ko.

Nandoon na ang lahat, si Lola Avi, Mama Rina, Tita Shiela at Shaider. “Ang bango, hindi na ako makapaghintay na matikman ‘yan,” masayang sabi ni Lola Avi. Hindi lang naman adobong pusit ang mayroon sa lamesa. Mayroon din mga na-steam na talbos, talong, kamatis. May friend longganisa din, hotdog, itlog at mga dried fish. May tortang talong din at tinapang galunggong.

"Ano na ang nangyayari sa aking bunso?" ___________________________________________________________________________ Masayang kumakain ng pritong manok si Andromeda. Nakaupo na siya sa sahig at suot lang niya ang isang kulay pink na shorts at kulay itim na t shirt. Doraemon ang kaniyang pinapanood at tawang tawa siya kay Nobita at Damulag. "Go_." Inubo si Andromeda. Hinawakan niya ang kaniyang lalamunan.

Nandoon, sa basurahan, ang mga natirang pagkain na maingat na inihanda ni Celeste—malamig, hindi nagalaw, itinapon na lang. “Oh, What I’ve done.” bulong niya sa sarili, nakakuyom ang mga kamao habang nilalamon siya ng pagsisisi. Nag-effort si Celeste na ipagluto siya, pero hindi man lang siya dumating. Hindi niya ito mapapatawad, ni ang sarili niya.

Ang digmaan ay hindi pa tapos; sa katunayan, ang laban kay Kaiser sa Isla Amihan ay isa lamang paunang salvo, isang pagsubok sa tubig bago ang tunay na pagbaha. "Pitong araw," sabi ni Nathaniel, ang kanyang boses ay isang mahinang bulong ngunit may bigat ng isang bundok. Ang kanyang mga mata, na laging kalmado at mapanuri, ay may bahid ngayon ng isang damdaming bihirang makita sa kanya: ang pag-aalala. "Paano tayo lalaban sa isang buong kontinente na may teknolohiyang daan-daang taon ang lamang sa atin?"

Xara's POV Nasa hapag na ako ngayon kasama ang Ate ko na kumakain ng pananghalian. Hirap na hirap akong itago ang pananakit ng katawan ko kahit sa kaunting galaw. Naka-jacket ako at pajama dahil puno nang pantal ang katawan ko. Pulang-pulang ang mga ito kaya hindi talaga mapagkakamalan na nakagat lang ng lamok. Sinabi ko na lang na nilalamig ako…

[Condoriano's POV] SABADO ngayon at relax akong nanonood ng telebisyon nang biglang may kumakatok sa pinto. Nagsimulang magtahulan ang tatlong asong aspin na alaga ko. Ang malaking kulay puti at may kaunting brown na balahibo ay nagngangalang Nad-o, ang purong puti naman ang balahibo ay nagngangalang Paopao, at ang huli ay si Simba na purong brown ang balahibo. Baka akalain niyong anak ni Simba at Paopao si Nad-o, pero hindi. Lalaki silang lahat.

"Ganoon ba?" Napangiti ang biyuda nang may maalala. "Tamang-tama, may bago akong design na natapos kagabi. Maganda iyon, at tiyak kong babagay sayo. Sandali lang at kukunin ko." "Ate Sonia... May dala na nga akong design eh, nakuha ko ho ito doon sa mga sketch ninyo sa magazine." "Naku! Mga luma na iyon. Kung a-attend ka rin lang naman nang party, dapat ay bongga ka."

Akalain mo ba namang 1 shot is equal to two, hindi ba't kambal nga ang nabuo nila? Tinatawagan niya si Norain pero hindi niya ito makontak. Lihim siyang nakaramdam ng inis sa kaibigan. Nang maalala niyang nagkita sila sa mall ay dali-dali siya nitong iniiwasan.