Nandoon Novels & Stories

Kung mayroon man ay ‘yung kumakanta lang sa videoke. “Tara, kain na,” aya ni Donato sa amin sa lamesang may mga naka-display na pagkain. “Uy, ang daming handa ah!” sabi ni Uncle River. Kahit ako ay napanganga rin. May kanin pa na nakabalot sa dahon ng saging. Balisuso ata ang tawag doon. Ang ulam naman ay menudo, hamundong manok, lumpiang shanghai, relyonong bangus, fried chicken, at mayroon pang chopsuey. Sa panghimagas naman ay mayroong buko pandan.

Palinga-linga sa paligid na animo'y isang paslit na bago lang nasilayan ang mundo. Kusang huminto ang mga paa niya nang matanawan ang matandang ginang na abala sa pagwawalis ng mga dahon sa bakuran. "Magandang umaga po." Itinaas pa niya ang kanang kamay at iwinagayway.

Ang pangatlo ay isang manipis na gintong kadena na tumatakbo sa pagitan ng mga pang-ipit, bumababa sa kanyang sternum na parang kuwintas na hindi makikita ng iba maliban kung ang damit ay gumagalaw nang tama. Ang pang-apat ay mas makapal at mas mabigat: isang gintong singsing na tumutusok sa kanyang clit hood, bagong gawa ngayong hapon sa isang pribadong klinika na pagmamay-ari ni Victor. Maikli ang barbell ngunit ang singsing ay nakabitin sa ilalim nito, dumadampi sa kanyang namamagang dulo sa bawat hakbang, nagpapadala ng mga electric shock diretso sa kanyang gulugod.

Ganoon din si Nardo. “Nandito na ako,” sabi ni Nardo na umuwi na rin dito sa farm. Pagpasok niya sa kubo namin ay may dala-dala siyang hinog na papaya, at mga dragon fruit. “Ito na lang ang natira, kaya kainin na lang natin,” sabi pa niya, saka binaba sa lamesa ang mga prutas na iyon. “May sasabihin nga pala ako, mahal,” sabi ko sa kaniya at saka ko siya inayang maupo sa mahabang bangko.

Bakit nasasaktan siya sa pag-alis nito? “CONGRATS, Andreana! Your shoot is finally done!” nginitian lang ni Andreana ang mga staff na bumabati sa kanya. She’s wearing two-piece bikini. Pati siya ay natutuwa dahil sa wakas natapos na niya ang dapat tapusin. Finally, mababalikan na niya si Nathan sa Zambales matapos ang halos tatlong linggo niya sa Maynila.

inisip ko. Tumigil sandali si Donald habang naghihiwa, pagkatapos humarap sa akin ng nakangiti. “May iba ka pa na gustong kainin?” “Sandali, sinasabi mo ba na umorder ako? Ang bait mo naman. Ano kaya kung maanghang na manok, burong isda, braised lamb at beer-braised duck?” “Puwede ko kainin ang alinman doon. Hindi ako mapili,” sagot ko.

Ang mayamang babae ay walang pagpipilian kundi ang pumayag na magbayad ng isang daang dolyar sa isang buwan para sa mga pagkain ng Subject One. Sa ngayon, ang aking ina ay tumatanggap na ng tatlong magkakahiwalay na mapagkukunan ng pondo: mga donasyon mula sa mabait na sponsor, pangunahing suporta sa paaralan at buwanang allowance ng mayamang magulang.

Nginisihan ito ni Thorne kaya nawala ang ngisi nito. "G*go, nickname ko lang ang Bansot. Si Naldo ako," inis na bira nito. "Pfft—" Nagpigil namang matawa si Amber na nakatago pa rin sa likod ni Thorne. Dinukwang niya ang ulo at sumilip mula sa gilid ni Thorne para makausap si Naldo. "Okay lang 'yan, Naldo. Naiintindihan kita," pagkausap niya sa lalaki na namula na ang mukha sa hiya.

“Buhay pa ba ‘yan?” Mga salitang iniuukol sa lalaking walang kamalay-malay na siya ay parang pagkaing nakahain na pang boodle fight. Nakisiksik si Nadine. Pinagmasdan ang kabuuan ng taong walang malay. At hindi niya naiwasan ang humanga sa kanyang pinagmamasdan. “Mukhang mapera,” naibulong sa sarili, “puwedeng pagkaperahan."

Nandoon yung mga upuan at lamesa. Pinili naming umupo sa pinakadulo malapit sa mismong railing na. Mas kita kasi yung taal dito. Nag-fofog din sa kinaroroonan namin kaya walang init. Buti nalang kita padin yung taal. "Okay guys. We can get whatever we want to eat then dito tayo kakain." Excited na sabi ni Nash bago tumakbo papuntang counter kung nasaan yung sinasabi niyang lollipop.