Naomi Novel Novels & Stories

"Mabuti nga at pumayag na siyang sumama sa akin eh. Dati kasi ay ayaw niya. Hindi ko siya puwedeng pabayaan sa Bicol. Magandang bata pa naman at dalagang-dalaga na. Baka kung mapano eh, sa panahon pa naman ngayon na nagkalat ang masasamang-loob." Sang ayon naman ako sa sinabi niya. Kailangan ni Naomi ng guidance lalo't nag-iisa lang ito sa Bicol. Tama ang desisyon ni Lola Flor na isama ito. Hindi ko maiwasang itanong kay Lola Flor kung normal lang ba na slow mag isip si Naomi. At ang sagot niya normal daw ang apo niya. Talagang slow lang ito. Kakaiba raw mag-isip.

sigaw ni Nonoy. "A-ate N-Naomi," ani naman ni Champagne. "N-Naomi!" mahinang banggit niya at saka siya natauhan. Mabilis siyang tumakbo palapit kay Naomi na nakahandusay na sa kalsada. Kitang-kita niya kung paano may mabilis na sasakyan ang dumaan at hindi man lang iniwasan si Naomi kahit may pagkakataon iyon. Tumilapon ang kaawa-awang babaeng buntis dahil sa lakas ng impact ng pagkakabunggo niyon at ang sasakyan ay hindi man lang huminto.

Kaya kahit na hindi komportable si Abby sa ideya na iyon ay mas pinili niyang huwag kumibo. Habang papunta sa kusina para sana uminom ng tubig, ay hindi inaasahan ni Abby na makakasalubong niya si Naomi sa hallway ng mansyon. Mukha na itong bagong ligo dahil medyo basa pa ang buhok nito at bagong palit ang damit. Malamig ang tinging ipinupukol nito kay Abby, sa hindi niya malamang dahilan. "So, ikaw pala si Abby," anang Naomi na nakataas ang maninipis na kilay. "Yamete... I almost didn’t recognize you. You look so… plain."

Yael Gomez. Alam kong maliit ang posibilidad na may kinalaman siya sa pagpapakamatay ni Ate Deanna pero hindi ko pwedeng balewalain ang bawat detalyeng nakikita ko maliit man 'yan o malaki. Hindi ako manghihinayang sa oras ko basta para kay Ate Deanna. Naghintay ako roon at inilabas ko pa ang paborito kong libro na may paranormal genre. I have to pretend I'm reading something to not look suspicious. Mahirap na.

“Whoa, finally! Nakaramdam rin ng kaginhawaan matapos ang nagliliyab na apoy sa loob; nakaka suffocate talaga kapag siya ang kasama. Imbyerna! “Sambit ni Naomi sa kanyang sarili. —— After getting off work in the afternoon, Naomi drove to the mall to buy some winter clothes and warm clothes. Marami siyang makitang bagong damit na pwede niyang bilhin para dalhin sa fashion week, pero dahil ilang araw lang naman sila don at hindi mahilig si Naomi sa ganyang klaseng damit, hindi na siya nag-aksaya pa ng panahon para bumili ng marami. Ngunit hindi inaasahan ni Naomi na may nakabangga siya na pamilyar sa kaniya.

"Mom, please tell me this is some kind of sick joke. Who is she and what is she doing here?" Dahan-dahang huminga nang malalim si Madam Shamcey. Tumingin siya sa akin nang may halong awa at nakatagong tawa, bago muling hinarap ang kanyang anak. "Sander, siya si Nelly. Siya ang bagong stay-in nanny na kinuha ko para sa apo ko. Alam kong busy ka sa kumpanya, at dahil lumalala na ang sakit ko, kailangan ng apo ko ng mag-aalaga sa kanya habang wala ka."

saad nito kaya naman ay tumango lamang ako at dahan-dahang nahiga sa sofa. “Uhmm, alis na ako Naomi ha? Pupunta pa ako sa shop ni tita.” Lumabas na siya pagkatapos kong tumango. Haaayyysss! Ang hirap naman ng ganitong sitwasyon. Gusto ko nang matapos lahat ng ito. Si daddy na lang ang hinihintay kong makauwi at mag-asikaso ng lahat-lahat dito.