روايات وقصص ضمن Naruto Quotes

dahil sa panganib ng mismong emosyon na sinusubukang niyang pigilan. Napalingon siya at sumalubong sa kanya ang mga titig ni Nero na parang hypnotic. Pilit nilalabanan ang sariling damdamin. Pero hindi pa tapos si Nero. “I admire the way you fight back,” bulong niya na nasa likuran niya. “You’ve been thrown into a war you didn’t start, and yet here you are… unshaken. Most people act as though they had the strength to do that."

magpaflashback sana ako sa mga nakakalungkot na pangyayari ko sa buhay simula pagkabata hanggang magbinata kaso naalala ko yung Naruto puro filler episode kaya huwag na lang kasi hindi naman ako ninja, demonyo ako. Magkatinginan na kaming dalawa at alam ko din na hindi niya nagustuhan ang sinabi ko kaya baka magsimula na akong magdasal dahil panigurado pahihirapan ako neto Huminga siya ng malalim at umupo ng komportable "Haaaynako anak ko~" sabi niya na kalmado lang Huuuuh? tangina malala na ata pagkabipolar ng isang ito... kakaibang mood swing dinaig pa babae amputa

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

Maituturing si Cloud na pinakamagaling sa buong batang henerasyon, ngunit hindi pa din siya lumalabas. Hindi mapigilan ni Nash na matuwa dahil sa sinabi ni Quentin noong una. Lumapit siya at kinausap ito, “Master Hunt, nakikiramay kami sa iyong kawalan, ngunit pakiusap naman at tanggapin niyo na lang kung ano ang itinadhana. Nabanggit niyo kanina na normal lang ito. Lalaki lang ang mga bata kapag naranasan nila ang baptismo sa dugo!”

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Sa dalawampu't walong taon kong pamumuhay sa walang kwentang buhay na ito; anime at kung anu-anong pelikula na lamang ang nag-silbing pamilya ko—lalo na yung Naruto Shippu— Hindi ko pa man nawawakasan ang dapat ko sanang sasabihin, mabilis na akong inunahan ng tinderong iyon sa pagsasalita. "Putangina! Kung wala kang pambili, umalis ka nalang!" puno ng puwersa niyang sinigaw ang pagkabahala na baka maapektuhan ng panggagambala ang kanyang pinagkakakitaan. "Nakakaperwisyo ka sa naghahanap-buhay!"

Hindi nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Charlie at sinabi niya lang nang malamig, “Gusto mong pugutan ako ng ulo? Kahit hindi na natin banggitin na may dalawang kamay ka lang, kahit na may walong kamay ka, imposible pa rin ito para sa iyo!” Sumagot nang mapanuya ang Jonin, “Binata, ayos lang na maliitin mo ako pero sino ka para maliitin ang Japanese ninjutsu? Isa akong marangal na ninja. Kung hindi ko man lang kayang pugutan ka ng ulo, binibigo ko lang si Amaterasu!”

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

wika ko Naman habang nakangiti ng malapad sa bartender. " Walang ano man Miss Chu"sambit Naman sakin ng bartender. Hindi ata alam ng lalaking ito na ako Ang may Ari ng bar na pinasukan Niya. " Next time don't judge the book by its cover, simple quote Hindi pa memo!" Inis kung wika at aalis na sana ng bigla niyang hawakan Ang kamay ko ng mahigpit. " Wag mo kung talikuran! Hindi pa ako tapos sayo!" Inis niyang sambit sakin.

“Mom, ikaw rin ang nagsabi, people come and go. At least ngayon, alam na natin kung sino ang tunay na kaibigan.” Si Don Lorenzo naman ay nanatiling tahimik, ngunit unti-unting nawala ang tigas sa mukha nito. Biglang itinaas ni Nate ang kanang kamay. “Never give up!” Lahat sila ay napalingon sa bata. “Saan mo naman natutuhan iyan?” tanong ni Don Lorenzo. “Sa cartoons po. Kapag natatalo, kailangan bumangon ulit.”