Naruto Quotes Novels & Stories

“Mom, ikaw rin ang nagsabi, people come and go. At least ngayon, alam na natin kung sino ang tunay na kaibigan.” Si Don Lorenzo naman ay nanatiling tahimik, ngunit unti-unting nawala ang tigas sa mukha nito. Biglang itinaas ni Nate ang kanang kamay. “Never give up!” Lahat sila ay napalingon sa bata. “Saan mo naman natutuhan iyan?” tanong ni Don Lorenzo. “Sa cartoons po. Kapag natatalo, kailangan bumangon ulit.”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

sabi nito sa akin na nakatingin sa lumobog na na araw. Diko alam bat ako nakaramdam ng panhihinayang dahil sa sinabi nito. "Magsalita kanaman" "Sorry may iniisip lang ako" "Ahh ganon ba?" "yeah!" "Oh siya Nezuko the cute guy akoy aalis na dahil gumagabi na" sabi nito habang pinapagpag ang pwetan nito. "Cge mag-ingat ka sa pag-uwe" "Ayiie concern siya Charot lang! cge byes See you soon Nezuko" turan nito at nakangiti pang naglakad patalikod.

sa reaksyon ko. Nakita ko kasing may na-cocosplay ng matandang lalaki kaibigan ni Naruto noon na may-ari ng Ramenan na iyon. Masayang-masaya ako sa totoo lang. “So this is your dream, huh? To eat ramen like Naruto.” “Of course! This is sacred,” natatawa kong tugon.

"Same feels, girl." "Are you okay? DM mo ko if you need to vent." Mga strangers, oo. Pero bakit parang mas naiintindihan nila ako kaysa sa mismong pamilya ko? May isang gabi, habang nasa dorm ako, nagpost ako ng isang quote na nakita ko. "You can’t keep a bird in a cage forever and expect it not to dream of the sky."

⚠️Read responsibly⚠️ I woke up early, despite it being a Saturday. I guess I'm just used to it; that's why they call me an early bird. Everyone can afford to be late for school, but not me. Inabot ko na ang phone ko at binuksan ang mga message. Dalawa mula kay Gab na group message naman at quotes pa na mukhang pinapatamaan na naman si Jinro. Anong taon na ngayon pero parang aso't-pusa pa rin ang dalawang ito.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.