Naruto Quotes Pain Novels & Stories

nag-aalalang turan ng kanyang kuya Dane sa likod niya. "How can I be okay? can't you see I am in deep pain?," turan niya. "Same with mine but I am beginning to love it, every pain there's a feeling of pleasure! Hindi magtatagal ay masasanay ka na rin!," anas pa ng kuya Dane niya.

, madiing turan nito na animoy dumaan sa matinding paghihirap. “Don’t act as if you’ve been punished for years, hindi bat naging masaya naman ang buhay mo? “, sa halip ay inis niyang wika dito. Di ba nga at siya na ang lumayo para maging masaya na lamang sa gusto nitong tao. Why did he act as if he suffered for years? Nagkamali ba ito sa minahal niyang tao? “Hell, no! My life is completely lost.”, wika ni Wolverine at napalunok siya ng tumingin siya sa mga mata nito. Is he longing for something and in pain?

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Nakita ko ang mas panginginig ng kamay niya na pilit niyang inaalok sa akin. “You wanted help. And it’s here. This is what you’ve been praying for.” "Pero kung mananatili pa ako rito, mas marami pa akong sakit na mararamdaman." “It’s okay. Pain is part of life. And you can share those pain with me. You can trust me.” “Nico sabi mo iintindihin mo ako. Nangako ka. Anong ginagawa mo ngayon?” “You can hate me for that. If that’s what it takes to save you, go on. You can hate me.”

"Please, don’t let your anger consume you, Narnia. It’s okay to feel pain, but don’t let it turn you into someone you’re not." Pinikit ko ang mga mata ko, pilit kinakalma ang sarili ko. Kung sana ganoon lang kadali. Pero paano kung huli na ang lahat?

tingin nito sa kanya habang nilalantakan na ang pizza na inorder nito kanina. "Hindi ganoon kadali ‘yon." Salungat niya sa sinasabi nito. "Alam kong hindi madali. Pero ano ba ang madali para sa iyo? Ang bigyan sya ng chance? O, pahirapan ang sarili mo hanggang sa kainin ka nyang sakit na nararamdaman mo? I've been through a lot of pain, Ash. You knew very well that pain is like my oxygen to live with. But now, see I've learned how to live with it. Nasasaktan ako pero at least nagiging masaya ako. You see my point? Pain and happiness coincide on each other. Hindi porke’t ayaw mong masaktan hindi ka na masasaktan…"

Hindi nagbago ang ekspresyon sa mukha ni Charlie at sinabi niya lang nang malamig, “Gusto mong pugutan ako ng ulo? Kahit hindi na natin banggitin na may dalawang kamay ka lang, kahit na may walong kamay ka, imposible pa rin ito para sa iyo!” Sumagot nang mapanuya ang Jonin, “Binata, ayos lang na maliitin mo ako pero sino ka para maliitin ang Japanese ninjutsu? Isa akong marangal na ninja. Kung hindi ko man lang kayang pugutan ka ng ulo, binibigo ko lang si Amaterasu!”

Sana 'yong oras na 'yon binigay ko rin sa kaniya. Pagsapit ng ala una, napagpasyahan na namin umuwing tatlo. Pagka-uwi ko, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Niccolo. Sabi ko sa kaniya nagkaroon lang ng emergency sa bahay kaya umalis ako ng walang pasabi. Pagpasok ko sa kwarto, ibinagsak ko ang aking sarili sa kama. Hindi ko na inabala pang buksan ang ilaw dahil sa mga oras na ito, kadiliman ang gusto kong magpaginhawa sa akin. Sinubukan ko rin kumalma habang nanonood ng Naruto Shippuden kaso sumakto sa episode 133. Ito pa 'yong parte na pinaka malungkot para sa akin. Ngayon alam ko na ang naramdaman ni naruto, kung gaano pala kasakit mawalan ng mahal sa buhay na nakasama mo ng matagal tapos

I am fighting alone, and no one can help me except for myself. Marahan kong inuuntog ang ulo ko sa counter top upang mawala ang mga boses at imaheng nakikita at naririnig ko. Pero hindi pa rin talaga mawala, pakiramdam ko nga ay mas lalong lumalakas. "Pain," I whispered and then look around me. "I need pain."

"Sa tingin ko, may balak na talaga siyang magtago sa'yo forever." Minsan talaga masasabi ko na lang sa sarili ko, I hate opinions and advices. Hindi kasi tanggap ng katawan ko ang mga sinasabi ni Painch, she blames me and discourages me. "Galit ka ba?" tanong ko na lang. She rolled her eyes and said, "Naawa ako sa'yo. Tumigil ka na lang kaya sa kakaasa na babalik siya at kalimutan mo na lang?"