Nasaktan Novels & Stories

Bakit iba ang nakikita niya? Ang ekspresyon na meron ito ay isang lolo na labis na nag-aalala para sa pinakamamahal nitong apo o namamalikmata lang siya? Tyaka una ay anong ginagawa nito doon? Ilang sandali pa ay binuhat na ni Nathan si CAssandra para dalhin sa kotse. Napatitig siya sa anak niya. Ni hindi man lang ito umiyak na normal lang sana sa mga batang kagaya nito pero napakatapang nito. Ganun ba talaga kapag lumalaki na? …

Back to Mansion Dating gawi nakauwi na rin ang daddy at Auntie Barbara ni Anastacia sa states. Halos doon na kasi nag stay talaga ito. Hinatid na ni Maximo ang kanyang kaibigan. Hindi na nakasama si Anastacia dahil sa mga bata. At alam naman ni Maximo kung gaano kaiyakin ng kanilang bunsong anak at laging hanap si Anastacia. Kumpara naman sa ibang babies nila na napapatulog niya ng walang kahirap hirap.

Kasandra Natividad POV Mabilis ang takbo ng sasakyan namin pababa ng Kennon Road patungong NLEX. Ang dilim ng madaling-araw ay dahan-dahang binabasag ng kulay-ubeng liwanag ng bukang-liwayway sa kalangitan. Sa tabi ko, nakatutok si Nathan sa kalsada, ang kanyang dalawang kamay ay nakahawak nang madiin sa steering wheel habang ang kanyang panga ay nakakuyom sa matinding konsentrasyon. Sa backseat, tuloy-tuloy ang pakikipag-usap ni Miles sa NBI Regional Tactical Operations Center at sa University Safety Board.

Nasa coffee shop ako, nakaduty ako ngayong maaga pa. Mamaya ay pupunta kami nila Anika sa mall dahil gusto kong magpakulay, pumayag naman sila. Maayos na dapat ang pagtatrabaho ko ngayong araw not until andito na naman yung mga lokong kaibigan ni Nate. Magaaral lang daw sila, mabuti nga at medyo tahimik sila. Halata rin na nagaaral ang mga ito dahil may mga hawak silang makakapal na libro.

'Wala ka pang nalalaman! Sa sandaling ito, habang ang mabuting kaibigan ni Kane, si Nate, ay naglalakad patungo sa Jordan at malumanay na sinabi, “Buddy, si Kane ay anak ng isang bangkero. Ang paggawa ng gulo ay walang maidudulot na mabuti para sa iyo!” “Kalimutan mo na ito, pag-usapan natin ang lahat nang mahinahon habang kumakain. Ito ay sa akin. Magkaibigan tayo, okay?"

Nasa states pa rin ba siya o nasa Pinas na? Kasi kung nasa states sino ang nakita ni Anya sa Department store? "J-jarren? J-jarren!!!! ikaw ba 'yan, Jarren? Oo. Hindi ako pwedeng magkamali. Ikaw nga!"

Is Nate fooling around? "What's the meaning if this?" Kumuha ng panyo sa bulsa nito si Nate at agad na pinahid ang gilid ng labi. Lumunok ito at tumitig kay Parker. "Ang OA mo! Dude, pareho tayong lalaki, but you, ang OA mo!" "What the fuck?! Stop calling me that!" "Totoo naman kasi na OA ka. Imagine, ikaw ang lalaki pero ikaw ang umaasta na parang babae?"

Ang mukhang iyon ay pambansang kayamanan, hindi dapat sinasaktan! "Anya, stop fidgeting. Lumulubog na 'yang upuan sa sobrang panginginig ng binti mo," basag ni Nathan sa katahimikan habang hindi man lang inaalis ang tingin sa cellphone niya. "Sir Nathan naman, isang oras na o! Isang oras! Baka naman nakalabas na si Lucas ng bansa sa tindi ng pagtakas niya??" reklamo ko, sabay kapit sa dibdib ko para pigilan ang nagwawalang puso ko. "At saka, bakit ba kailangang mag-antay ng isang oras? Para namang dadaan tayo sa border ng North at South Korea nito."

"Nasaan siya, Yaya? Bakit... bakit ngayon niyo lang sinabi?" "Ngayon ko lang nalaman kung nasaan siya itinago ni Anton," paliwanag ni Yaya. "Inilipat siya ni Anton sa isang maliit na bahay sa isang liblib na probinsya sa Quezon. Doon siya pinabayaan, Asefeh. Malapit na siyang mamatay, anak. Ang sabi ng doktor, mga ilang linggo na lang ang itatagal niya."

"Wala ka na ba talagang konsepto ng boundaries?" Inirapan siya ni Sabrina. "Sino ba kasing may sabi na mag-set ka ng password na madaling hulaan?" Ang password ni Nathaniel ay madaling hulaan dahil laging may numerong 0209, pero hindi alam ni Sabrina kung ano ang ibig sabihin niyon. Hindi naman birthday ni Nathaniel 'yun, at wala siyang maalalang espesyal na okasyon sa petsang iyon.