Nasundot Ang Mata Novels & Stories

MNJ6305 That's why it seems so familiar dahil ito rin ang plate number na nakita kong gamit ng matandang 'to noon. As those truth came into realization, tuluyan ng tumulo ang luha sa mga mata ko kasabay ng paglabas ng hagulgol sa bibig ko habang tuluyan namang sumuko ang mga tuhod ko at napapaupo na'ko sa malamig na damuhan. It was him! It was him and I was wrong!!

Nasa ika-anim na palapag ang unit ko, kaya hindi ako pwedeng tumalon. Nilingon ko ang sala, nalalaglag ang mga gamit ko pero wala namang tao. Maya-maya pa ay may biglang sumakal sa akin. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang nilalang na ito. Mabalahibo ang mukha, nagdudugo ang bunganga, malaki ang kaniyang mga mata. Nakakatakot ang itsura niya.

Nacorner niya ito sa gilid ng kama. "Tell me, bakit ka ganyan. Kanina ka pa ganyan , bago pa tayo pumunta dito." Ang mga magagandang mata nito ay diretsong nakatingin sa kanyang mga mata kaya nagbaba nalang siya ng tingin. Tumingin siya sa sahig at dina nag angat pa ng tingin.

GEN'S POV Sikat ng araw ang gumising sa kin. Makirot ang mga matang nagdilat ako para lang ulit pumikit. Jeez. Ba't parang ang tagal kong natulog at ang bigat ng ulo ko? Matapos kong masigurong steady na ang paningin ko, iginala ko ang mga mata sa paligid. Where am I?

Binasa ko din ng dila ko ang aking labi dahil nanunuyo na ito. Pumaling ang ulo ng bata sa kaniyang ina saka ngumiti. Hinalikan naman ito ni Luna sa pisngi. “How are you, Matti?” Nagbaba ako ng tingin nang ako naman ang tingnan niya. Nakakainggit ‘yung ngiti ng mata niya. Nahihiya ang akin. Ngunit dahil sa pag-iwas ko ng tingin ay nakita ko ang kaniyang daliri na nasa lamesa. Doon nakalagay ang dalawang magkaibang singsing.

Napaisip ako. Hindi ko naman talaga gaanong tanda ang itsura noong babae pero yung mata niya, talagang nakakuha ng atens’yon ko noong gabing ‘yon. Sobrang lasing ako no’n pero natatandaan kong may kakaiba sa mga mata niya. Pati labi niya natatandaan ko, pero kapag inaalala ko ang buong mukha, wala akong makita kung hindi malabong imahe ng isang babaeng maganda . . . at maliit.

"Arrgh! Puta–" Agad siyang tumakbo at pasalampak na dinaluhan ang kasintahan, babad ang walang lakas na katawan nito sa sariling dugo. The site of his weakened eyes covered with tears was driving her insane. Nanginginig ang mga kamay niyang hindi malaman kung saan hahawakan o kung dapat ba na galawin ang katawan nito, natatakot siya! Kahit ang mga mata niya ay namamaga na sa matinding pag-iyak, natatabunan ang paningin niya ng mga luhang walang humpay sa pagdaloy kaya panaka-naka niya iyong pinupunasan gamit ang kamay. The hell she cares kung nabahiran na ng dugo ang buo niyang mukha! Ang mahalaga ay mamasdan niya ng mabuti ang mukha ng kanyang iniibig.

Sa hindi malamang dahilan naramdaman ko nalang ang isang butil ng luha ang bumagsak sa pisngi ko kasabay ng pagyuko ko at pag iwas ng paningin ko mula rito. Bigla ko na lang naalala ang parating sinasabi sa 'kin ng aking Ama noon. 'No tienes ningún valor en este mundo Alana recuerda eso ' Mariin na pinikit ko ang aking mga mata bago 'to binuksan at bumuntong-hininga. "What do you want?" I asked coldly. Inangat ko uli ang mga mata ko at nakipag titigan rito gamit ang walang emosyon na mga mata ko.

Ang hindi pa niya makakalimutan ay ang eksena sa banyo na kamuntik na niyang ikamatay sa gulat. Si Sadako naman, hindi niya maintindihan. Minsan masigla, minsan malungkot kaso kadalasan parang multo. Grabe! Ngayon lang siya nakakita ng may amnesia na nanood ng TV na iyak-tawa ang ginagawa nang salitan. Normal pa ba ‘yon? Tapos ang resulta eh mukha na naman itong multo sa laki ng eye bags.

"Maganda ang pagkakatimpla ni Maynard sa tubig.Tama lang ang init nito, dahil doon pakiramdam niya ay napipikit siya. Kaya naman isinandal niya ang kaniyang sarili at dinama muna ang sarap ng tubig. Ilang saglit lang ay naramdaman niyang may lumalapit sa kaniya. Kaya naman agad niyang idinilat ang kaniyang mata at nakita niya ang kaniyang asawa. N*******d na din ito ng damit. Kaya tinanong niya ito.