Nephew Quotes の小説・ストーリー

“Mamaya pa kita kakántútin.” I don't care what other people will say, pero natu-turn ako sa ganoong pananalita ni Uncle Nereus. Mas nag-iinit at ginaganahan ako kapag minumura at nagsasalita siya ng tila barubal sa pandinig ng iba. We're really matched for each other.

"That's... sad, Uncle." He nodded while smiling still. "I know. Up to this day, iniisip ko parin, paano kung hindi ako nag-doubt? Paano kung hindi ako nag-overthink masyado noon? Masaya na siguro kaming dalawa... Anyway, the point is, you both are still young... Take everything easy and try enjoying things first. But always remember not to doubt yourself, Elle. When you started questioning yourself, everything would surely start to crumble down. If ever you and Math ended up together, then that would make me the happiest uncle in the world."

Hindi inaasahan ni Ram ang isasagot nito, “Hmm, actually no, Rafael, YOUR NEPHEW, is actually doing well, Gosh I could call out for his name over and over, I just love how he made me scr*am for pleasure… I love it so, in fact I think I couldn’t have enough.”

Napailing na lang ako dahil sa lahat ba naman ng tito ni Altar, siya ang paborito. Wala rin naman akong magawa dahil kahit ayaw kong mapalapit 'tong anak ko sa kalokohan ng kapatid ko, hindi ko mapigilan dahil favorite uncle kuno niya nga daw. "Little boy! You grew up so fast, huh?" Alton muttered to his nephew.

Jones, bakas na ang pag-aaalala sa tinig “Mr. Jones, my nephew young. He doesn’t have foresight. That’s why it’s easy for him to throw away business opportunities that come his way despite their potential. But I am not like my nephew. Business is always business. I put it above all else, even my own family,” makahulugang sagot ng matandang lalaki.

"Eve, my nephew, Eion, owns an ice cream shop near the town. Maybe puntatayo dunnext time." "Is that true? What a coincidence...nagtatrabaho rin si Snow dun." Mom looked at me for a moment. Everyone was quiet and staring at me. “Right, my dear?”

Hindi naman ako matalino, pero magaling ako makipag-usap o paikutin ang mga tao sa paligid ko. "Good morning everyone, again, for a hundred and million times I'm proud to say that I'm the eldest daughter of your late CEO Christopther Gwen." Yumuko ako at dahan-dahan tinignan sila. Sa bawat kilos ko at titig sa kanila ay nag-mala Jimmy Neutron naman ang utak ko. Isip, isip!

"What? Iniisip mo nga iyon?" "Sa mga pelikula lang nangyayari ang mga ganoon. What I'm trying to say is that Fate should be put at the mental hospital." "Hey! Pamangkin ko ang pinag-uusapan natin dito." "And you owe me a lot because of your brat niece." "She's just a child, okay?" "Pareho kayo nang sinabi ng kapatid mo. Ang tingin niyo sa kanya ay bata pa kaya lalo lang siyang nagiging immature."

Pagkatapos no’n, sinabi ni Yule kay Charlie, “Sige na, Charlie. Kailangan ko na silang salubungin. Saka na tayo mag-usap ulit. Binabati rin kita ng manigong bagong taon!” Dali-daling sinabi ni Charlie, “Salamat, Uncle Golding!” Sa sandaling ito, sinabi ni Quinn, “Dad, Mom, mauna na kayong dalawa, makikipag-usap lang muna ako kay Brother Charlie.” Sinabi ni Yule, “Sa tingin ko ay mas maganda kung sasama ka sa ‘min. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin sa nakababatang henerasyon ng pamilya Schulz. Hindi ba’t kilala niyo ang isa’t isa? Pwede kayong mag-usap para sa ‘kin. Pagkatapos no’n, pwede kang maghanap ng dahilan para paalisin sila…”

Tinutulak niya ang mga ito palayo at ayaw na maging parte ng buhay niya. Pero hindi niya ipagkakaila na may parte sa puso niya ngayon na nagsasabi na gusto niya na maging parte ng masayang pamilya nila. Kahit malabo. Malabo dahil pati ang babae na gusto niya sanang maging parte ng buhay niya ay parte na ng buhay ng kapatid niya. “Uncle, are you okay?" tanong ni Nathan sa napakalambing na boses.