Never Lose Hope Quotes Mga Nobela at Kwento

Punong-puno ng hinanakit kong saad. Niyakap naman ulit ako ni kuya. "Come on, walang may gusto ng nangyari. Don't lose hope dahil nawala s'ya sa atin. Always remember na hindi mo kailangang i-stuck ang sarili mo sa nakaraan." pag aalo n'ya sa akin at tanging tango lang ang naitugon ko. Pinunasan ko ang mga luha ko ng makitang lumapit sa amin si Cody.

paglilinaw ko. “Alam kong ilang beses mo nang tinangkang magpakamatay at sa nakikita ko kanina ay para bang isa iyong oportunidad para sa'yo.” Napakurap ako nang ilang beses. Tama siya sa kanyang iniisip. “Kung nahuli lang kami ng sampung minuto ay siguradong natusta ka na roon sa loob at wala kang balak na sagipin ang sarili mo,” litanya niya.

ang pagkawala ay daan upang matagpuan natin kung saan tayo tunay na nabibilang. At minsan... ang pinakamagandang mga bagay ay dumarating pagkatapos nating malampasan ang pinakamalalaking unos. Hindi man natin kontrolado ang tadhana... we can always choose to love. We can choose to forgive. And we can choose to rise again. Because after every heartbreak... there will always be hope. And at the end of every journey... there's a place waiting for us to call home. And finally...

Napalunok naman ako sabay napatingin sa kawalan. “Walang araw na hindi ko siya iniisip.” napahinga ako nang malalim at napatingin sa kaniya. “Hindi ko na alam kung ano’ng gagawin ko. Hindi ko alam kung asaan siya. Hindi ko na alam yung gagawin ko.” “Don’t lose hope, Kiara. For sure makikita mo rin natin si Noah.” Napalunok naman ako at napangiti sa kaniya.

Tama nga yung sinabi mo sakin na hindi napapagod ang mundo sa kaka-ikot dahil sa araw- araw na ginawa ng Diyos, hindi pa ako nasanay parang tanga lang ako dito eh, umiiyak tapos tatawa, iiyak, tatawa. Alam mo kung alam ko lang na last day na nating pagsasama ito sa isa't-isa, sana hindi nalang tayo umuwi, sana nilaan ko nalang ang buong araw ko sayo, sana sinabi ko na sayo ang dapat kong sabihin pero sana, sana, sana nalang yun eh. Ang pag- asa na yun ay wala na. Tama nga yung qoutes na binigay mo sakin. 'Chances won't wait for you forever if you let everything passed by, you'll never find out how how beautiful life can really be. Don't be afraid to try and try cause if you don't risk someth

At sa pang hindi ko na mabilang na pagkakataon, mukhang magkakalayo na naman kaming dalawa ni Hope. F*ck, f*ck, f*ck! Kailan ba matatapos 'to? Kailan? Can't we just live in peace? Hell.

“But they keep using me… my voice… my name. Jace, what if even you stop believing me?” Jace’s silence was heavy. Then, finally: “I’ll never stop. Even if the world turns against us.” Her tears flowed freely. For the first time in days, a flicker of hope pierced the darkness. She whispered, “Then I’ll hold on. For you. For Xavi.”

What a journey it has been. I have been to sorrow. I have been to bliss. Where I'll be tomorrow. I can only guess.Through the darkest desert.Through the deepest snow. Forward always forward, I go. What a journey it has been. And the end is not in sight. But the stars are out tonight. And they're bound to guide my way. When they're shining on my life. I can see a better day. I won't let the darkness in. What a journey it has been. Forward, always forward. Onward, always up. Catching every drop of hope. In my empty cup.

"Pero parang sigurado kang magiging okay ang lahat." "Hindi ako sigurado wala akong magic answer, Amire. Hindi ko alam kung paano siya magre-react. Hindi ko alam kung gaano katagal bago niya matanggap ang buong truth. Hindi ko rin alam kung ano ang mararamdaman mo kapag hindi naging katulad ng ini-imagine mo ang reunion ninyo." "Then why are you telling me to stay hopeful?" "Because fear is not proof that everything will go wrong."

tanong niya. “To understand,” sagot ng boses. “Why do humans keep creating even after losing everything?” “Because that’s what love does,” sabi ni Mariel. Lumapit siya, nakatingin sa hologram, marahang ngumiti. “We keep building even when we’re broken.” “Then teach me,” sabi ni Hope. “Teach me how to love… without hurting.” Napatingin si Billie kay Mariel. May lungkot sa mga mata niya, pero may liwanag din.