Novel & Cerita Never Lose Hope Quotes

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Umiwas ito ng tingin sabay baling ng kanyang paningin sa labas ng bintana. "Ano ba iyang sinasabi mo. H'wag kang magsasalita ng ganyan. You'll spend more morning and night with us. Magkakasama pa tayo ng matagal so stop saying those negative things." "I wish, Lena. I wish." He's already lost his hope because he already accepted the fact that his end is very near.

As sunsets make way to new dawns, sorrows pave the path to happiness. Life is a beautiful melody, with high notes and low. The tempo always changes just enjoy the rhythm. Remember, even the darkest clouds will eventually clear, the hardest rock eventually succumbs to the passage of time. The heavy rain will eventually stop and after the storms come the rainbows of life. Rain isn't here to bring sadness. It is here to bring a later promise of sun, new day and hope. A promise of a brighter tomorrow. Thank you everyone, for being with us in this heartbreaking but amazing journey of love with my baby Boo. My new ray of hope, my comfort and my shield.

There's still hope even if there's no more hope. Natahimik kaming dalawa sa loob ng ilang segundo bago magsalita muli ako sa kanyang harapan. "I'm not going to say you're wrong in your answer because you're right, dude. Imposible na talaga but we're still hoping na puwede pa talaga kahit wala na talagang pag-asa pa. Ayaw ko talaga na iwan si Camille na nobya ko. Mahal ko siya. Ayaw ko na maghiwalay kaming dalawa dahil lang sa problemang 'yon na hindi na siya puwedeng magbuntis pa. Ayaw ko na mangyari 'yon ngunit wala, eh. Wala kaming magagawa. This is the truth we need to face. Kaya nga hindi ako pumayag o sumang-ayon sa nais ng mga magulang ko kahit ulit-ulitin pa nila na sabihin 'yon sa ak

"Let’s not overthink things, Tamara. At huwag mo na pangunahan ang mga mangyayari. Wala sino man sa atin dalawa ang kaya na sabihin kung ano ang nasa hinaharap. Let us just wait for things to happen at their own course, shall we?" "Expectations are disappointments waiting to happen. Ayaw ko nang umasa sa mga bagay na alam ko na hindi mangyayari. Ayaw ko nang patuloy na bigyan ang sarili ko ng mga dahilan para hindi magtiwala. Simply put, no expectations, no disappointments." "Bu, I will try my best not to disappoint you. I will make you believe in words and promises again. Bibigyan kita ng mga rason para muli na maniwala na may magandang bukas para sa lahat."

Lumungkot ang mukha ng matanda, "Baka kasi kailangan mo na ring umusad... kung nahihirapan ka ngayon, tiyak na mas lalong nahihirapan ang anak mong tumawid sa kabilang buhay. Kailangan mong ipakitang maayos kana Carmela..." Tama ang sinabi ni Nanay Emilda, kailangan nya nang tanggapin ang mga nangyayari dahil kung hindi nya nagawang tanggapin ang mga 'to tiyak na ma s-stuck sya sa kanyang kinatatayuan. Walang magiging usad ang kanyang Buhay. Ika nga, "life must go on". Ipag patuloy natin ang buhay kahit hindi na natin kaya, kahit na pasuko na tayo, because at the end of the day we will see a tunnel with a bright light, and that light is not just an ordinary one; it is a light of hope. "Hope"

Natigil ako saglit, dama ang emosyon sa kanyang sagot. "Masaya ako, anak, kasi sa wakas, magiging buo na rin kayo. Kahit maraming pagsubok ang dumating, hindi kayo pinabayaan ng nasa Itaas. Sana, kahit anong problema ang dumating, huwag ninyong kalimutang humingi ng tulong sa Kanya," ngiting sabi ni Mommy Hope habang si mama Faith ay nasa sofa nakangiting nakatingin sa akin.

Parang wala rin pala siyang mapapala sa pag-iimbestiga niyang iyon. Dapat na nga ba niyang tanggapin ang katotohanang wala na talaga ang anak niya? "Losing a child is not the end of the world, Yaz. Don't lose hope. May ipapalit ding bagong anghel sa buhay mo." Hindi niya nagustuhan ang sinabi nito pero hindi na rin siya umimik. Nagpasalamat siya sa lalaki sa pagsaklolo nito sa kanya.

Iyon nga lang ay nabigo siyang iparamdam iyon dito noon. Tama nga ang sinasabi ng marami. Maiisip mo lamang ang halaga ng isang tao sa buhay mo kapag wala na ito o kapag huli na ang lahat. Ngunit bagaman halos napipinto na sila ro'n, ayaw niyang basta na lang sumuko kaagad. Kung kailangan niyang ligawan si Hope at magsimula ulit sa umpisa para mabawi ang pagmamahal nito ay gagawin niya. Ngunit kung sa kabila n'on ay ayaw pa rin nito sa kaniya, iyon na marahil ang panahon na kailangan niya na itong pakawalan.

, malungkot niyang sabi. "Kailangan ko na lang tanggapin Zha na wala talaga akong swerte sa pag-ibig." "Just don't lose hope Les. Balang araw makakatagpo ka rin ng babaeng para sa iyo", wika ng kanyang kaibigan.