Never Lose Hope Quotes Mga Nobela at Kwento

Ngunit agad ding napawi ang ngiti sa aking labi nang idikit na ang telepono sa aking tainga. "What is it, Juliana? Make it quick. I don't have time for this." Iyon ang bungad sa akin ng aking ina. Hope is somehow unstoppable, but it is also fickle. Wala itong kasiguraduhan, kaya imbes na magbigay ng lakas, madalas ay nagiging sanhi pa ng pagkabigo.

Itinaas ni Bruce ang kanyang malaking kutsilyo at ang talim ay kumikinang ng maliwanag. “Gagawin ko ang lahat. Kukulayan ko ng dugo ang mga kalye kung hindi mo sila pakakawalan. Kahit pabagsakin mo ako, kakaladkarin ko ang lahat ng makakaya ko. Alam kong maraming powerhouse ang Hopeless City, ngunit hindi ko hahayaang patayin mo ako ng ganoon kadali. Magkakaroon ako ng sapat na oras para patayin ang kahit ilan sa iyong mga tao."

Sabi ko sa kanila. "Ni isa sa inyo wala man lang tumawag saakin kung okay lang ba ako. Oo, I get that why. But I'm still hoping na kahit isa sa inyo, pero wala. Akala ko ba family tayo?" Humarap ako kay Tasha.

"Leave. Now." Tumakbo palabas ang bata ngunit bago tuluyang magsara ang p***o lumingon muna siya sa akin. Mahina niyang ibinulong, "Don't lose hope." Napangiti ako. "I won't." Wala na yung bata pero ito napangiti ako at ang gaan ng pakiramdam ko. ____

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

Kung magsalita man siya, hindi ko siya kikibuin. "In life, it's normal to lose someone dear to you. Life is all about losing and gaining after all. It's a cycle that keeps people moving." Naramdaman ko ang marahan niyang pagpisil sa palad ko kaya napaharap ako sa kaniya. At nang magtama ang aming mga mata ay ngitian niya ako nang matamis. "We are still here. You have us. Don't think that you already lost everything."

Pero ilang saglit lang ang lumipas, nabaling uli sa ‘kin ang atensyon nila nang bumanat na naman si Hope. “Tingnan mo kami ngayon ni Faithfully, happily married. So, stop being stubborn and give it a shot. Walang mawawala kung susubukan mo. May divorce naman. Kung hindi talaga mag-work, e ‘di let go. Tapos!”

And the smile that Cameron was wearing earlier then grew into something even bigger as I speak. "You..." "Binigyan mo 'ko ng pag asa sa buhay, the kind of hope I thought na wala na, the type of hope na akala ko hindi ko na mararanasan... cause It's the kind of hope that seems impossible, but you made it possible" hindi ko alam kung saan ko nahuhugot ang mga bagay na nasasabi ko sakanya ng mga oras na 'to, but I don't want to stop. I want to continue saying things that I have never said before.

Dahil siya yung taong akala ko di lumilingon at umaasa sa Kanya. Salamat Sean. Sa daming maaring ipagdasal, ako pa talaga tong inabala mong ipagdasal sa kanya. Salamat. “Everthings change. So there will be always a hope, they called. I never relay on hope. Because instead of hoping, I take the action. Run toward to my life goals. I expect the problem and trials along the way. I am well prepared. But sometimes you can't control the changes. It can cause more trials, worsten the path your taking and challenge you even more. This is one of the big challenges, but we can do this Zhia. We can move forward and this obstacle are already than with us. Just hold on me. Fight with me and never ever t

She stayed silent, at hindi na pinatulan ang biyenan para wala ng gulo. When there’s life, there’s hope. Tiniis niya ang lahat, to the point na tila namamanhid na siya sa mga masasakit na salitang ibinabato sakanya. Regardless of all the pain, Arin was still willing to endure everything...pero sana matapos na ito bago paman mahuli ang lahat.