Novel & Cerita No One Compares To You

Naramdaman ko ang mapang angkin niyang mga halik sa akin. “I am definitely no one,”

Ito mismo ang may command na tawagin ito sa ganoong paraan. Humalukipkip ito sabay taas ng kilay. “Naku huh, tigil-tigilan mo ako sa self-love n’yan. Aba Miss Alcantara, appreciate ko naman ang kasipagan at pagiging dedicated mo dito sa resto natin. Pero sana find life din naman minsan. Ayokong sisihin mo ako kapag naburo ang kagandahan mo.”

Habang umiiling ako ay unti-unting naglalaho ang ngiting binigay ko sa kanila. “Don’t you dare compare me to someone who is weak, too sensitive and useless. Alam ko ang background ng babaeng ‘yon that’s why I hate it when people are comparing me to her.” Lumunok ako. “She is nothing compared to me. Isa pa, huwag niyong buhayin ang patay na, baka multuhin kayo ng kaluluwa niya,” asik ko. Yumuko sila at humingi ng tawad.

Wala sa sarili akong napangiti at bumagsak sa lupa. "G-ginamit lang k-kita." Saad ng pinsan ko. Pinilit kong itingala ang ulo ko at hulihin ang kanyang mga mata. "P-paki u-lit. H-hindi ko ata n-narinig ng m-maayos." Nanginginig na saad ko. "G-ginamit lang kita, I'm jelous and tired of being compared to you." Saad nito ng walang pag-aalinlangan.

"Don't compare us. Hindi talaga kami magkatulad dahil siya, kaya niyang ipahamak ang ibang tao para lang sa sarili niya." "Hindi sya ganoon." "You don't know him well." "HINDI NGA KAYO MAGKATULAD! WALA KANG PUSO,MASAMA ANG UGALI MO, ASAL HAYOP KA! HINDI KA---"

Kagaya ng mga babae niya? "Fia, walang ibang babae sa buhay ko ngayon, except you, my mom, my sister and my niece. Ilang beses ko bang kailangang sabihin 'yan sa'yo? And please, will you stop comparing yourself to those women? They were all in the past and you are way way better than any of them. Huwag mong ikumpara ang sarili mo sa kanila kasi ikaw mahal na mahal kita. Kaya nga binibigay ko 'yan sa'yo. What I have is yours. You buy whatever that you feel like buying. Don't argue with me. Just keep the card. "

Tiningnan niya ulit ako bago tumuwid sa pagkakaupo at marahas na bumuntong hininga. “Okay.” Sunod-sunod siyang tumango. Parang kinakausap niya ang kan’yang sarili. Sa unang pagkakataon, simula nang makilala ko siya, ay ngayon ko lamang nakitang hindi siya mapakali at hirap bitawan kung anumang salita ang gusto niyang sabihin. “I understand if you don’t like me. And please don’t compare yourself to the girls I dated before. Noon ‘yon, nang hindi pa kita nakikilala. You’re different from them. Sobrang layo mo sa kanila,” aniya.

kalmado nitong aniya. "Wala na akong nararamdaman kay Trevor, maniwala ka." Nag-angat ng tingin si Troye, ngumiti siya rito ng tipid para mapanatag na tungkol sa isyu nito sa kapatid. "At huwag mong ikumpara ang sarili mo sa kaniya. Magkaiba kayo, at para sa akin, mas espesyal ka." "If you say so, then be with me."

Lalo na ngayon, na may banta sa buhay ng pamilya ko. "I don't know why did I deserve a girl like you, baby. Compare to me, you're undeniably great. You're perfect in my eyes and I am afraid that one day, you'll realize that I am no good for you. I don't know if I can still live the same way without you." Saad nito na ramdam ko na nagpipigil ito ng emosyon.