No Strings Attached Novels & Stories

malumanay na sabi sa akin ni Celyn. “Shit.” Napayuko ako sa aking lamesa dahil halos wala kaming makitang lead sa crime scene. Walang mga finger prints o kahit anong identity na pwede namin makuha upang matunton ang salarin. Gustong kumilos nang aking katawan at gawin lahat nang aking makakaya sa kasong ito pero hindi namin alam kung paano ito sisimulan.

I tried opening my mouth to say a word but close it again. "Hindi ko akalain na makikita mo ang mga scratch papers ko. The reason why I threw them away is that they are just quick notes. The fuck, I really hate explaining things. And lastly, walang string ang gitara ko dahil hindi ko pa itinatakid and binili nating dalawa sa hardware. Happy?" With a deep sigh, he steps backward, giving me enough space to breathe.

Nabuntong hininga akong nakatingala sa puting kisame, tumagos ang titig ko doon tila walang makakaabot na kahit na sino. Sadyang kinalap ko ang isip. Wala naman kaming score ni Ernist. Wala naman katuturang maging clingy ako, holy shit! It just happened out of the blue. Ang tanga lang! Okay lang naman, no string attached nga diba? No string attached ba talaga? Muli akong napabuntong hininga. Napa-isip tuloy ako mas mabuti pang one night stand with a stranger diba? Kaysa one night stand with a friend? Fvcking shit!

Because it is just about to begin. ***************************** Don't forget to vote and comment! Egavas_Etrom

Prosti Magulo. Mabaho. Maingay. Madumi. Makitid ang daan. Maraming bata na naghahabulan. Lahat na yata ng 'M' ay maiilarawan na sa lugar ng Macabalan. Pero ano ba naman ang maaasahan mo sa isang squatter area? Mala-subdivision? Pero kung sa kahirapan ka lumaki, hindi na importante ang lugar kundi ang bubong na matutuluyan. Diskarte na lang 'yan kung paano ka babagay at umiwas sa gulo.

Wag naman sana. "One night," ulit niya. "You and me." Tinuro niya ito at pagkatapos ay tinuro niya rin ang sarili niya. "Together." "Na-gets ko naman kanina pa. Hindi mo na kailangang ulitin pa,” sabi nito at napalunok na naman. "Good. Matalino ka naman pala eh." "Mary Jane—" "No strings attached," mabilis niyang dagdag. "No feelings. No calls. No messages. No good morning, kumain ka na ba, matulog ka na, miss na kita. Kadiri yon, okay."

Malalim pa rin ang gabi, at imposibleng text ‘yon galing sa opisina. Puno ng kuryosidad niyang binuksan ang screen. Sa kaniyang gulat, napaigtad si Venice—hindi dahil sa takot kundi tuwa. Kumurba ang maliit na ngiti sa kaniyang labi, sinasantabi ang nangyari buong maghapon. “Guess the world doesn't hate me,” umaasang turan niya sa sarili. “We meet again…”

F*ck! ---

Sa huli ay may nakalagay na “Strictly no strings attached” Napatitig ako sa apat na salitang iyon. Kaya ko ‘yan. Hindi ako ang taong mabilis mahulog ang loob sa lalake dahil lang napakitaan ng kabutihan. Wala iyan sa isip ko. Hindi ko na ito pinansin at dumako na ang tingin sa pangalan ko sa ilalim ng papel. Cristianna Erica Rowanda-Bouchard.

N-No way! ***