Nonsense In Tagalog Novels & Stories

Umiiyak na pahayag ng matanda. "Bullshit, ma'am! Anong pakialam ko sa utang na loob mo sa kanila? Paano kung may nangyari sa mga batang dinadala ko? Mabuti na lang kasama ko ang asawa ko. Alam mo pwede kong baliktarin ang hula mo. Tatagain kita rito ngayon para hindi ka na umabot hanggang sa katapusan ng taon. Masaya iyon di ba?"

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Xyrius' POV HE pinched the bridge of his nose. Sumasakit na naman ang sentido niya sa kakaisip ng mga problema. Na sa loob na siya ng kotse niya sa backseat dahil wala pa siya sa mood mag-drive. Isinandal niya ang siko sa bintana at pinaglaruan ang mga labi. Iniisip niya ang sinabi ni Giselle sa kanya. "Fuck..." mahinang mura niya sa sarili.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

"What's the matter?" Nangunot ang kilay niya. May pa english-english pa kasi ang hudyo, feeling yata nito ay kabilang sila sa mga may sinasabing pamilya rito sa Pilipinas. Napa-isip din siya sandali habang nakatingin sa itaas, inaalala kung ano nga ba ang ibig sabihin ng matter? Nang maalala ay napangiti siya bago bumaling dito at saka palang sumagot.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Sana, huwag ka nang magalit kay Mama. Para akong nanigas sa kinauupuan ko habang tulala na nakatitig doon. May kung anong bumayo nang malakas sa dibdib ko at mas lalong tumindi ang paninikip nito. Naramdaman ko na lang ang mabilis na pag-init ng sulok ng mga mata ko. Naalala ko. Naalala ko ang araw na ‘to. “Mama? Hindi. Nasa Canada ang Mama ko. Katulong lang namin ‘yan. Pauwi na nga siya, e. Hinatid lang niya ‘yong librong naiwan ko kanina.”

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"