Novel & Cerita Nothing Lasts Forever

"Baby you are not_." "Let me stay." Kumawala mula kay Andromeda ang napakalalim ng hikbi. "Here. With you." Muli siyang humikbi. "Forever. Please." Hindi bumagsak ang mga luha mula sa mga mata ni Andromeda. Nanatili ang mga iyun sa gilid ng kaniyang mga mata. Wala ng sasakit pa para kay don Luis ang muling mawalay sa kaniyang prinsesa. "Forever? There's no forever son. Everything is temporary. Even our lives."

"Nalaman ko ito noong hawak ko ang kamay mo sa delivery room. Nalaman ko ito noong nakita ko ang pagtawa ni Elias habang tumitingin sa dagat. Ang forever ay hindi isang pangako na kailangan mong gawin; ito ay isang pundasyon na kailangan mong itayo araw-araw." "Ang forever natin, Mariel," pagpapatuloy ni Billie, ang kanyang boses ay naging matatag, "ay binubuo ng maliliit na bagay: ang varnish sa mesa, ang drainage sa hardin mo, ang tamang init ng kape, at ang katotohanan na bawat gabi ay natutulog tayo nang magkatabi, walang armas, walang takot. Iyan ang aking Legacy. Hindi ang pagkatalo ni Victoria, o ang pag-alis ni Rafael. Ito ang katatagan na binuo natin. Kaya, oo. Ang ating forever ay

Walang forever! Nang dumating nga yung hapunan lang naman ang expiration time ko na makaharap sila. Agad akong kumain para makaalis kaagad. Di ko naman naririnig na pinag-uusapan nila tungkol sa kasal na di matutuloy bukas. Nang..

"Naku, laking 'Merika ka nga. Tawag 'yan ng mga Pinoy sa mga nagkakatuluyan at nagmamahalan hanggang sa huli." "Is there such thing, Nelly? I don't believe in forever. At some point, people will get tired of their partners and break up eventually." "Siguro kasi... iyong partner nila ay hindi ang kanilang poreber kaya ganoon." "Paano kung wala talagang forever?" "Bakit ba ang bitter mo, maganda ka naman at mukhang laki sa yaman. Sino ba ang nang-api sa'yo?"

Iyon lang wala ng iba. Mas pinaniniwalaan ko ang lifetime kaysa sa forever dahil ang lifetime ay through ups and down ay lagi silang nandiyan para sa isa't isa kasi nangako sila sa harap ng dambana ng Diyos na magsasama sila habang buhay hanggang sa kamatayan. Isa iyon sa pinaniniwalaan ko dahil sa nakikita ko sa magulang ko.

“Muntik na. Naligo ka kahit alam mong nilalagnat ka na. Ni hindi mo man lang sinabi dahil lang gusto mong pagpunta sa despidida party at kumain ng lechon.” Despidida party? Lechon? Naligo ng may lagnat? Ulit niya sa isip. Oo nga't nangyari iyon pero matagal na. “K-kung buhay pa ako, bakit nandito kayo? Eh, deds na kayo. Ilang taon na,” pero bigla niyang na-realize na hindi rin niya ito gugustuhing mawala. Hindi na tuloy niya napigilang yakapin ito ng mahigpit na mahigpit. Kung talagang nananaginip lang siya ay ito na ang pagkakataon para maipadama niya rito ang kanyang pagmamahal at paghingi ng tawad.

makahulugang sabi nito at tinignan siya. She would burst in tears anytime. Mabuti pa ito nahanap nito ang stability kay Eloise kung at matatawag niyang may label ang dalawa. "Daniel..." she whispered. "Yes? I'm here you're not alone okay? Banggitin mo lang ang pangalan ko sasagot ako." nakangiting sabi nito. "Thank you." her voice broke. He took a deep sighed. “Life is bounded by time, always moving, kung hindi ka kikilos walang mangyayari...but what we all desire is stable and eternal ending."

dagdag pa ng isip niya. Madami na rin ang babaeng dumaan sa kanyang buhay sa nakalipas na sampung taon mula nang hiwalayan niya si Clariza at isa man sa mga iyon ay wala siyang sineryosong relasyon. Hindi rin siya nag eeffort para sa mga babaeng nakarelasyon. Mag stay kung gusto at umalis kung ayaw ganon ang katwiran niya palagi.Hindi niya ugali ang mag habol sa isang relasyon.

"Because I want to tear it up." ​Nanlaki ang mata ko. ​"I don't want an expiration date," Atticus said firmly. "I don't want to count the days until you leave. I want this... us... to be permanent. Walang two years. Walang renewal clause. Just... forever." ​My heart hammered against my ribs. ​"Forever is a long time, Mr. Valderama," I whispered, testing him. "You'll get bored of me. I snore. I steal the blankets. I eat your fries."

Naramdaman ko pang may huling luhang tumulo sa pisngi ko. People fear death even more than pain. It's strange that they fear death. Life hurts a lot more than death. At the point of death, the pain is over. Everything happens for a reason, nothing lasts forever. Welcome to life, where anything goes. THE END. ----------- Credits to the song: I Love You Goodbye Song by Celine Dion