Nothing Lasts Forever Novels & Stories

𝙖𝙣𝙞 𝙣𝙞 𝘼𝙡𝙙𝙧𝙞𝙣 𝙉𝙜𝙪𝙢𝙞𝙩𝙞 𝙣𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙨𝙞 𝙎𝙖𝙧𝙖𝙝 "𝙈𝙖𝙨𝙖𝙧𝙖𝙥 𝙣𝙜𝙖 𝙥𝙤 𝙮𝙪𝙣" 𝙨𝙖𝙠𝙖 𝙪𝙡𝙞𝙩 𝙩𝙪𝙢𝙞𝙣𝙜𝙞𝙣 𝙠𝙖𝙮 𝘼𝙡𝙙𝙧𝙞𝙣

Dumilat ako at binigyam siya ng isang mahaba at malalim na h***k. "I love you too. Damn it. Sa'yo lang ako, Marwa. Hindi iyon magbabago." The last love that I've been breathing... will also be the same love that I'll have in my last breath.

I almost lost myself until my egos saving me. "Ako din pala mananalo e. Pinapatagal mo pa." Pabiro kong wika. Umiling-iling siya sa naging reaksyon ko. Nagkibit balikat na lamang ako. We never keep people we love for good. But we can keep always memories. There is a good chance that we could have a lot of time to build our long lasting memories feels better.

I wish we can stay like this forever. "Let's stay like this forever, even though forever doesn't exist, Chas." He intertwined our hands. "Forever exists," he said smiling, he kissed my forehead. "As long as you and me stay like this. It'll take forever." ----

Umupo naman siya sa tabi ko. She sighed and looked up before speaking, "There are things that really can't work, like they say, brought together but not destined. Loving each other, but at the end of the day, you'll still go your separate ways. Mismatched. Grammatically incorrect. Repelled. Syntax error. Many things happen like that." Indeed, there really is no forever. Or maybe it's just us who don't have it.

Instant noodles, Instant jowa at pagkatapos Instant din yung sakit dahil sa break-up. Come on, guys. Gumising tayo sa realidad.. Wag tayong magpaniwala sa mga bagay-bagay na mabilis ang umpisa tapos aasahan mong walang katapusan na ang dulo. Ang lahat ng bagay na mabilis nangyayari ay mabilis ding nawawala at natatapos. That's the essence of time. Kung hindi ka handang hintayin yung tamang panahon para sayo, masasaktan ka lang. Kung mainipin ka pa sa kabayo, baka buong buhay mo pagdaanan mo ay kalbaryo.

Hindi ko napigilang yumakap nang mahigpit sa kanya. “Then let’s just stay like this,” sabi ko. “No past, no chaos… just us. Just… love.” “You mean it?” tanong niya, hawak ang aking mukha. “Always,” sagot ko. At sa ilalim ng langit na kulay pastel, habang si Gideon ay tumatawa sa buhangin, naramdaman ko ang katotohanan: Ang forever ay hindi laging malakas o malaki.

Usal nya. Tinitigan ko sya. Kailanman hindi ko naisip na darating kami sa puntong ganito na kailangan naming maghiwalay. Akala ko sya na iyong makakasama ko habambuhay, hindi pala. Lahat pala ng bagay sa mundo hindi permanente, lahat para temporary lang. Lahat pala may hangganan, lahat ibinigay lang hindi para angkinin habambuhay kundi panandaliang saya lang.

Wala sa sarili kong pinunasan ang mga luhang parang sirang gripong patuloy na tumutulo sa aking mga mata habang nakatingin sa kanya na nakaluhod sa harapan ko, nakangiti man ay hindi maitatago ang mga luhang tumutulo rin sa mga mata niya. "Will you give this man in front of you a permission to be with you through the darkest and colorful days of your life, forever and forever and forevermore?" Isang tanong na hindi ko lubos inakalang manggagaling sa kanya. Bahagya akong natawa nang mapagtantong ilang ulit niyang inulit ang salitang forever na para bang sinisigurado sa akin na magtatagal kami kahit sa kamatayan. Napailing-iling ako sa mga naiisip ko dahilan para makita ko ang pagbagsak ng kan

Ipinilig niya ang kanyang ulo ngunit natigilan din siya nang muli niyang maalala ang tanong ng isang mambabasa niya kanina. “Hindi ka po ba naniniwala sa happy ending? Sa forever?” Napangiti siya nang walang saya bago inilapag sa isang tabi ang kulay pink na box. Happy ending? There’s no happy ending. There is no such thing as forever.