The Only Permanent Thing In This World Is Change Novels & Stories

Maging ang sugat na naiwan ng nakaraan ay sa tingin niya hindi pa rin tuluyang naghihilom. Dahil walang kalinawan… everything's a mess. Kaya ang idinugtong na lang niya ay, “... Can you stop answering my question another question?” Napahinga nang malalim si Trixie. “Sebastian,” malamig ang boses niya, “just get to the point. Marami pa akong gagawin." “I know, just… I want to remind you that change is the only constant thing in this world. You better prepare,” sagot ni Sebastian, at sa unang pagkakataon ay narinig ni Trixie ang pagod sa tinig nito.

He paused. “No.” “Just irreversible.” That word hit differently. Irreversible. Kasi sa mundong ‘to… walang balik. Lahat ng change, permanent. Lahat ng adaptation, cost. At kung sino ka bago nito… hindi ka na babalik doon. Huminga ako nang malalim. Parang kailangan ko ng anchor. “Then we’re already too late,” sabi ko. Umiling si Torren.

[EPILOGUE] DAVEN Life really moves in a mysterious way. No one can tell what would be their fate. Everything can be changed and what is already written to every life cannot be rewrite again. Sa bawat buhay na isinisilang sa mundong 'to, may nakahanda ng tadhana para sa kanila at hindi na 'yon mababago pa.

"Well, Mr. Oxford... Walang permanente sa mundo except pagbabago! And I must say that I changed... for good. Kaya naman asahan mong maririnig mo sa akin ngayon ang mga salitang hindi mo naririnig noon. And yes, isang libo't isang gagao ka!" "But not a sudden change." Sansala niya rito. "Matutuwa sana ako na nagbago ka na. Pero yang pagbabago mo..." Tumikhim siya bago umiling. "...napasama yata. Lumalabas ang tunay mong anyo!" "Oh well... you deserved to be treated like that." Tinaasan siya nito ng kilay at iningusan. "Tsaka ano bang pakialam mo? Hindi naman kita pinakikialaman diba?"

The rejection he’s feeling right now is nothing compared to mine. Pero hindi ko mapagkakaila na naging masaya ako sa piling niya. The guy who made me feel beautiful turns to be the guy who made my life a living hell. They said that the only constant thing in this world is to change. Walang permanente kundi ang patuloy na pagbabago. He changed so much that I can’t barely recognized him, I just kept on holding on dahil pinaniwala ko ang sarili ko na mahal na mahal ko siya.

"Mahal niya ako at mahal ko rin siya. Pero hindi siguro talaga sapat na mahal nyo lang ang isa't isa. Darating talaga sa punto na magsasawa ang isa at mapapagod naman ang isa. Maraming tukso na naiiwasan pero mas maraming tukso na hindi kayang pigilan. Kung magpapadaig ka sa tuksong iyon, desisyon mo na 'yon. Pero isa lang ang masasabi ko..." Ngumiti siya sa akin at tinapik ako sa balikat. "Walang permanente sa mundo, kun'di ang pagbabago. Madapa ka man, matuto kang bumangon. Walang nasasaktan ang hindi natututo." ******

Halatang nagulat siya sa sinabi ko. "Are you falling out of love?" I shook my head. Hindi iyon ganoon. Mahal na mahal ko siya at iyong iniisip ko na baka hindi ko na siya mahalin, isang araw ay kinakabahan ako. Wala pa man ay nasasaktan na ako. Ayokong hindi mahalin si Lukas. Gusto ko siya lang ang mahal ko. "Hindi..." I but my lower lip. "But then, the only permanent thing in this world is change."

Usal nya. Tinitigan ko sya. Kailanman hindi ko naisip na darating kami sa puntong ganito na kailangan naming maghiwalay. Akala ko sya na iyong makakasama ko habambuhay, hindi pala. Lahat pala ng bagay sa mundo hindi permanente, lahat para temporary lang. Lahat pala may hangganan, lahat ibinigay lang hindi para angkinin habambuhay kundi panandaliang saya lang.

He really do care about Alouette, and he genuinely like her but he will never take advantage of her even if he knew what she feels towards him. Naniniwala siyang mawawala rin iyon, because as saying goes. “The only constant in this world is change” and it's true. Kaya naman alam niyang hindi rin magtatagal ma re-realize ni Alouette na hindi talaga pagmamahal mayroon ito para sakanya. And no matter what Allan say, he still believes that what Alouette has for him is not close to that word “Love” dahil hindi iyon ang nakikita niya.

Because just like the clock of time, hope will remain existing even after you lose it. Mananatili ang pag-asa sa mundo. Hindi iyon mabubura ng kahit sinong tao o ng kahit anong trahedya. Dahil katulad ng pagbabago, ang pag-asa ay mananatiling permanente sa mundo. Nasa isang indibidwal na lang kung gagamitin niya ito. "Are we really doing it? And... here?" Kuryoso ngunit halatang natutukso rin namang tanong ng asawa.