Nothing Lasts Forever Novels & Stories

I know how hard it is to let go of something you once thought would last forever. Minsan sa buhay ng isang tao! Maraming darating at marami rin ang aalis. Mamimili ka lamang kung alin ka roon? Isa ka ba sa darating o kaya sa aalis? I don't have any motivation to do anything anymore. At some point, you have to realize that some people can stay in your heart but not in your life. The pain will never go away. No matter what you do it will stay with you forever. But I want it to end.

patuloy ng matanda habang muling naglakad, “it will affect you for the rest of your life.” "Of course, you are still young, successful in your career, and have a girl you like. You are young and ambitious and think you can solve everything." Huminto ang matanda at muling humarap sa kanya. "You probably don’t like hearing what I’m saying. Anyway, as someone who has been through it all, I’m just reminding you that love is fleeting. Mutual support and a steady relationship are what last a lifetime. As long as you can accept all the consequences in the future, I can’t control what you do.”

"Hello Sir" "Ano nang balita." "Negative pa rin po Sir." "Kaya ang grupo ninyo ang kinuha ko ay dahil magagaling daw kayo and yet 2 linggo na ang nakakaraan, wala pa ring Balita." hindi nyo ba naisip sa tagal ng inyong paghahanap ay baka nakalabas na iyon ng bansa.* "Imposible po Sir, wala pong record na nakalabas na sng bansa si Maam Armina, nasa malapit lamang po sila."

payo niya sa akin at natatawa na napailing ako. "I don't need a woman in my life just to be happy!" pinal na sagot ko at tiningnan lang niya ako. Wala akong balak na mag-asawa at kung anak naman ay maraming paraan para magkaroon ako. Hindi ko kailangan ng babae para makumpleto ang buhay ko dahil walang mabuting naidudulot iyon sa buhay ko. The last time I opened my heart and life to someone almost cost my life. I just need a successor, that's all. Sa panahon ngayon lahat ng tao ay praktikal na sa buhay.

Pero ang kabaliktaran naman no'n ay lumayo ang loob nito sa kaniya. At kahit ibigay man niya ang lahat ng bagay sa mundo para sa anak ay hindi pa rin iyon sumasapat. Dahil maliban sa kaniya ay pagmamahal ng isang ina ang kailangan nito. Kahit siya, kahit pagmamahal niya para sa anak ay hindi niya sigurado kung napaparamdam ba niya talaga. Dahil kahit siya mismo; sa sarili niya, ay hindi na rin alam ang salitang pagmamahal. Nang mamatay si Carol ay ilang beses siyang nagtangka na tapusin na lang ang buhay, pero dahil kay Paolo ay nanatili siya sa mundong ito.

like it is the first time. I remember how great it was because... it is what it's supposed to be. Great things are not meant to last. They are just there to make you feel, see, and taste heaven for the meantime. They are just there to make you feel something other than suffering. A small token from the heavens.

Dahil nandoon na. At mananatili— hindi bilang pangako, kundi bilang paraan ng pamumuhay. Dahil sa huli, ang pinaka-totoong “forever” ay hindi yung malakas. Hindi yung dramatic. Hindi yung kailangan mong ipagsigawan. Kundi yung tahimik— yung nananatili kahit walang nagsasabi, kahit walang nagpapatunay,

Huminga ako ng malalim at matipid na umiling. “You don’t need to,” mahinahon na sabi ko. “If something happens to you, I’ll be the one at fault. Let’s go,” mahinang sabi niya kaya hindi na ako sumagot. “Do you think… love can really last forever?” Pabulong na sabi ko sa kanya. Natigilan siya at mapatitig sa akin. Napansin ko ang pag-iwas ng tingin niya at ang matunog niyang paghinga. “No. Love fades when it’s neglected, hmm or worst when it becomes one-sided.”

I can't believe this. And that was the day I started to unbelieve in forever. Sabihin na nilang bitter ako pero totoo naman kasi, WALANG FOREVER! Hindi ko naman nilalahat pero marami talagang manloloko ngayon. 'Yung sa una lang sila magaling, sa una lang sweet, sa una lang 'yung mga efforts nila. Lulunurin ka nila sa una ng mga sweet words, promises at mga mapanlinlang na salita.

Sa halip, gumuhit ako ng pulso—yung pulso kong suot pa rin ang bracelet na siya mismo ang nagsuot kagabi. Sa tabi no'n ay isinulat ko ang mga salitang... “He gave me something meant to last. Silver doesn’t fade easily. But his mother's words remind me that not all things are made to stay. Some blossoms belong to their season. Others never had a chance to bloom.”