Obra Maestra Kahulugan Novels & Stories

Lalabas na siya ang masama, kabet, mistress, desperada, bitch at kung ano-ano pa. Akala niya madali lang ang gagawin niyang pang-aakit kay Hycent. Mukhang nagkamali siya. Hycent loyalty is more powerful than lust in his body. Hindi siya manhid para hindi maramdaman ang pag respond ng katawan nito lalo na ng sawa nito sa kanya. His boner a while ago is the proof of her effect on him.

Umaasa siyang hindi tutugma ang kaniyang naiisip sa naging obserbasyon ng kanilang mga kasambahay. "Eh kasi po ma'am...masyado po siyang nagdididikit kay sir. " Sa huling banda ng salita ay humina ang boses ni Maea. Para namang huminto sa pagtibok ang puso ni Anjelouv nang marinig ang hinala ng mga kasambahay. Her observation was the opposite of what they had found, but the outcome was still the same.

Gusto niya pang magreact pero kinagat na lang niya ang kaniyang dila dahil baka maka-offend na siya sa susunod niya pang sasabihin. “Ano pa po ang ibang pagpipilian?” “Sahalip ay tanong na lamang niya. “Ang pinaka huli po ay ang Monstera Obliqua. Ito ang pinakamahal na Monstera sa mundo, na nagkakahalaga ng ₱1.3 Million. Ito ay isang simbolo ng kakaiba at espesyal. Ito ay isang uri ng halaman na kabilang sa pamilya ng Araceae. Ito ay isang epiphytic na halaman na karaniwang tumutubo sa mga puno sa mga rainforest ng Central at South America.” mahaba nitong paliwanag.

Pero ang nakaagaw nang pansin ko ay 'yong rebulto sa gitna. “Look oh! There is a statue.” Napansin din pala ni Hope. Console glanced at it. Sumulyap ako sa kaniya nang magsalita siya. “That's the Oblation also known as oble. Replica lang 'yan,” aniya. Nakakamangha. Wala akong masabi sa naglikha nito. Very iconic. Kung ako siguro ang napiling gumawa nito, hindi ko gagawin. Instead of a man, baka maging butiki lang 'yan sa sobrang galing ko. Lihim akong napailing sa naisip.

Para kay Esteban na ito ay isang pagkakataon sa pag-aaral, kaya tumingin siya nang mabuti. Ngunit si Noah Mendoza ay ganap na natulala sa oras na ito. Akala niya ay si Claude ang pinakamakapangyarihang master sa mundo. Hanggang sa nakilala niya si Emilio Escobar at Saber Rondilla ay talagang naiintindihan niya kung ano ang ibig sabihin ng salitang master. Lumalabas na ang labanan ay maaari pa ring labanan ng ganito, at ang mga paggalaw ay napakabilis na hindi nakikita ng mga tao nang malinaw.

"Hala... kawawa naman, namatay na pala 'yon?" Automatic akong napalingon sa kahera ng kainan nang marinig ko siyang magsalita. "Sinong namatay?" matinding paglunok ang nagawa ko para pigilan ang sariling sumigaw. Baka nabingi lang ako at mali lang ang narinig ko. Hindi... "Si Mado Osmeña... 'yong may-ari ng OBE... hindi mo ba kilala Miss? Mayaman 'yon, lahat ng tao sa Pilipinas kilala siya."

Habang si Ate Rob, ewan ko ba kung may sense of humor ito sa katawan. Biglang umakbay si Ate Ren kay Nero. Mataas si Ate Ren, siya ang pinakamataas sa amin. Hindi tumalab ang sa kaniya ang sinasabi ng iba na maliit ang mga panganay kaya ng akbayan niya si Nero ay halos magkapantay na sila kahit na matangkad si Nero. Bahagya pang napayuko si Nero dahil sa lakas ng bagsak ng braso ng kapatid ko sa balikat niya.

“Maganda yun. Dahil dito, wala nang mangangahas na umapi pa sa Maack family sa siyudad na ito!” Biglang lumitaw ang pangungulila sa mukha ni Master Maack. “Nakakapanghinayang lang. Kilala si Third Young Mistress Cabello dahil sa kanyang kagandahan. Ilan lang ang kayang tumapat sa kanyang kagandahan. Maganda siguro kung nasilip ko man lang kung ano ang itsura niya. Hindi pa ako nagkaroon ng pagkakataon na makita siya.”

"Wala kang kasalanan doon Maestra! Huwag mong sisihin ang iyong sarili—" Nagulat kaming tatlo dahil sa biglaang paghampas ni Maestro sa kanyang mesa. Walang bakas ng ibang emosyon ang kanyang mukha kundi galit lamang. Napayuko naman ako sa nararamdamang tensyon. "Stalwart," malalim na wika ni Maestro. Kinakabahan namang tumango sa kanya si Stalwart. "Dapat mahuli na natin ang taong naka-kapa bago sumapit ang aking kaarawan." Pagkatapos bigkasin iyon ni Maestro, mabigat itong lumabas sa sariling opisina.

Lahat ng ito iisa lang ang tawag kay Rome—Maestro. "Bagong laruan ninyo ba 'yan, Maestro? Ang ganda namang p'wet n'yan—ugh!" Hindi na nasundan ni Margaux ang nangyari nang biglang kumilos si Rome kasunod nang malakas na lagabag sa sahig. Ganoon pa man ay nahuli ng atensyon niya ang tunog ng nabasag na panga bago inayos ulit ni Rome ang pagkakabuhat sa kanya.