Kahulugan Ng Magaling 소설 & 이야기

NGUNIT WALA NG MAGAGAWA PA. " Mag lilimang buwan na ang pinagbubuntis ko. Magpakabait ka anak ha . Hayaan mo darating din ang tamang oras at panahon na maghilum ang sugat na ginawa nila. Pero sa ngayon mananahimik muna tayo upang talikuran natin ang mapait na kahapon. Mamahalin kita anak anuman ang mangyari." Bulong ko sa aking sarili habang nakahiga na sa maliit kung kwartong nirerentahan .

sagot niya. "Magaling magpanggap? kung totoo yan bakit parang yung kakilala ko ang mas magaling dahil napapaikot niya lahat pwera sa akin?" medyo naguluhan siya ngunit nakakatiyak akong nauunawaan niya sinasabi ko.

sagot pa ng dalaga bago tuluyang umpisahang kumain. Mariin lamang pinagmamasdan ni Caleb ang dalaga. Inaatay kung ano ang magiging reaksiyon nito sa pagkaing niluto niya. Hindi naman siya nabigo, dahil mayamaya lang ay tumatango-tango at masayang nag-angat nang paningin kanya.

Hindi niya ito nakikitaan na magalit man lang sa kaniya. Elia is an excellent example of an epitome daughter, while she is not. Lahat ng pinapangarap ng isang magulang ay na kay Elia na. Mabait, masunurin, magalang, matalino, at higit sa lahat never itong naging pasaway sa magulang nila. Halos lahat ng katangian nito ay kabaligtaran niya.

halos malakas lang sa normal ang tinig ng bata. Nakaramdam ng hindi magandang kutob si Dhalia, halos pigil na ang paghinga nito. Tila pinupukpuk na rin ng martilyo ang ulo niya, kaya para makaramdam siya ng kirot at pamamanhid. Tila may dumagan na mabigat na bagay sa dibdib niya ng mapag-alaman niyang tama ang hinala niya. "A-ang Papa m-mo ba a-ng may g-gawa nito, anak?"nanginging at puno ng pagkasuklam ang tinig ni Dhalia.

Doon siya biglang natauhan habang nakatingala rito. Bumangon si Magenta mula sa pagkakahiga kasabay nang paghawak sa ulo at pagpikit nang mga mata nang makaramdam ng pagkahilo. May mumunting d***g ang kumawala sa kanyang bibig. Mainit at mabigat pa rin ang kanyang pakiramdam ngunit hindi na kagaya kagabi na halos hindi niya maigalaw ang katawan.

Bahagya naman akong umayos ng pagkakahiga paharap sa kaniya para makita ang mukha niya at dinadama ko ang init na enerhiya galing sa pagbuga ng hininga ng ilong niya. Matangos na ilong mahahaba din ang pilik mata at makapal na kilay at makapal na mapulang labi. Di kaya matatanggal sa memorya ko ito? at marahan kong dinampi ng hintuturo ko ang ilong niya hanggang sa labi niya. Hanggang sa di ko mapigilan ang sarili ko dahil parang inaakit ako ng labi niya, kaya dinampian ko ito ng halik sa labi.

Hindi dahil sa takot makihalubilo. Sa totoo lang, likas siyang palakaibigan—mainit, masayahin kapag nasa tamang pagkakataon. Ngunit dahil sa mga taon ng maling paghusga, paninirang puri, at pabulong-bulong sa likod niya, natutunan niyang umatras. Ngumiti nang banayad. Hindi magpaliwanag. Hindi ipaglaban ang sarili. Panatilihin ang dignidad sa katahimikan.

Mabait naman siya, ngunit minsan ay may sapak din ang ulo. Matandang dalaga kasi, kaya sa tingin ko ay kulang lang siya sa dilig. Hindi ko maiwasang manliit sa sarili nang tumingin sa akin ang babaeng kasama ni Sir. Her eyes are literally glowing with knowledge, power, and elegance. Halatang alagang-alaga ang sarili niya mula ulo hanggang paa, hindi gaya ko na kailangan pang kumayod nang husto para lang magkapera.

(Monina POV) Malaglag sana ako sa kinaka-upuan ko kung di ulit niya ako hinila. Napasalpok ako sa dibdib nito pahiga. Kaya lang talaga… Bakit parang MAGNET ANG LABI naming dalawa?! Nanlaki ang mga mata ko. Saka itinulak siya. Pero, malakas talaga eh. Bisig niya na lalo akong kinabig, saka hiniga ako. Siya na itong nasa ibabaw ko.