Ocampo Philippines Novels & Stories

“Neo Atlas Campbell, 32 years old, from London. Half-Filipino. And what brings you to England, Via? Tourism?” “No…” tumango ako ng konti, balik-breathing exercises ulit. Inhale through the nose. Exhale through the mouth. Don't panic. He's also Filipino kaya siguro pwede na akong magtagalog at hindi puro English. “Work.” “Really? And what do you do for work?” “Family business,” sagot ko na may konting ngiti. Favorite ko talagang topic ang future ko. “Yung… Actually, new family ko dahil sa kasal ng ate ko… may vineyard. Avelino Winery. Maybe narinig mo?”

Lauren Naka uwe na nga pala kami ni Camela dito sa Manila. Kulang isang linggo din na nanatili kami doon. Mabuti na nga lang at Foundation week ng nandoon kami sa hacienda kaya hindi naman halata na nawala kami nito.

“Bakasyon? Saan naman?” Agad na tanong ng kaniyang ate Alessandra, sa itsura ng mukha nito ay alam niyang gusto nitong sumama pati tuloy ito ay na irapan niya. “Sungit mo naman! Nag tatanong lang eh!” Naka nguso pang sabi nito. “We’re going camping sa Cavite daw, and no ate hindi ka pwedeng sumama.”

Pakikinggan niya muna ang eksplenasyon ng asawa niya tungkol sa mga ikinikilos nito, ang pagseselos niya nang nasa Germany ito at kay Angel Love. Tatlong bayan ang kailangan niyang lagpasan bago siya nakarating sa bayan ng Ocampo kung saan naroroon ang bar na napag-usapan nila ng mga kaibigan. Malaki ang Zandrex bar, maayos ang mga gamit at marami ng costumer kahit maga-alas otso pa lamang ng gabi.

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Kabanata 32. ODETTE couldn't believe what her eyes saw. Nasa Pilipinas pa ba siya? Napakaraming magandang lugar na siyang nakita sa litrato, pero ang private property ni Helios na ito ay parang modernong paraiso na tumubo sa Maynila. Well, this is one of those most beautiful places, she knows. Isang caretaker ang patakbong sumalubong sa kanila matapos nilang makababa ng sasakyan. Gising na rin si Ammiry at karga ito ni Helios.

Napansin niya mas gusto pala ng pamilya nila ang malalamig na lugar. “wooow! My gosh so ganda naman pala dito,” humahangang sambit ni Claire as she scan the place. May mga coconut trees na maayos ang pagkakahanay ng tanim. Greenfields plus ang presko at malamig na simoy ng hangin. Indeed an amazing place. “But lolo Gibo, why is it called Sampaloc..di ba tamarind yun sa English?” curious naman na tanong pa ni Claire. Napangiti naman si Thalia sa kaibigan, ganyan kasi yan eh napaka-curious.

Nang makarating kami sa Zambales, kaagad akong bumaba ng sasakyan. Nasa harap kami ngayon ng karagatan dito sa lugar ng Olongapo na kung tawagin ay SBMA. Natatandaan kong dito nga ako umiiyak dati habang sumisigaw ng 'Daddy'. Nakatingin lang ako sa malawak na dagat noon, habang may hawak na cotton candy.

Mas lalong sumama ang tingin ko kay Elio tsaka nahampas ang tyan niya. "Ouch! Ang sadista talaga!" Reklamo niya pero natatawa na parang baliw. "Palaasar ka kasi," ani ko sabay irap. "Pero 'yung school?" Tanong ko bigla. "Yes, it has two branch baby, one in Taguig and the other is in Cebu. Cebu has the bigger campus compared in Manila. If sa Taguig, mas malapit sa Village. They can stay at the mansion." He offered.

Iliana POV Nag-camping naman kami ngayon ni Kuki dito sa Zambales. Actually, gusto namin sana ay ‘yung solo lang namin ang buong lugar, pero siya ang may sabi na mag-try naman daw kaming maging parang normal na tao. Makisabay sa mga ginagawa ng mga magkakaibigan, pamilya, magsyota na nagcam-camping sa ganitong isla.