On The Way To The Wedding Novels & Stories

“Distinguished guests, thank you all for taking time out of your busy schedules to attend the wedding of Mr. Raven and Ms. Zenaida. I now declare the wedding ceremony officially begun. Let us welcome the bride and groom.” Mabilis na dumilim ang mga ilaw. Umalingawngaw sa buong bulwagan ang marahang tugtog ng wedding march. Sa ilalim ng malamyos na ilaw, hawak ni Zenaida ang matatag na braso ni Raven. Dahan-dahan silang naglakad sa pulang carpet, ang mga hakbang na tila bawat isa ay patalim na bumabaon sa puso ni Jessica.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na ikaw Ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw At hindi pa 'ko umibig ng gan'to at nasa isip Makasama ka habang buhay🎵 Ang kanyang wedding gown ay isang off-shoulder na umabot hanggang ilalim ng kanyang tuhod. May suot-suot siyang koronang bulaklak sa kanyang ulo. Dahil nasa beach sila ay nakapaa lamang siya, hawak-hawak ang bouquet of pink roses niya. Dito sila unang nagkita sa beach ni Wren kaya naisipan niyang beach wedding na lamang. Tanging suot niyang alahas ay ang diamond earing na ibinigay ng kanyang mama noon at ang necklace na ibin iga

The woman collided with each other as they tried to catch it. They are heading now to the wedding reception area where guests followed to witness a short event prepared after their wedding ceremony. Pagdating nila sa lugar nandoon na ang ibat-ibang media outlet and national television network na mag-cocover ng kasal nila. Masaya ang buong paligid. Napapalamutian ng maraming bulaklak at sa gitna ang dalawang upuan na nakalaan para sa kanila.

Ng dumating na ang lahat, sinenyasan ko ang host, na umakyat sa entablado at nagsimula ng pagpapakilala. "Ngayon, narito kami upang ipagdiwang ang pakikipag ugnayan ng kaibig ibig na si Laura Jefferson at ng kaakit akit na si Jake Allen. Sigurado akong lahat ay interesado sa kanilang kwento ng pag ibig. Balikan natin ang ilan sa kanilang mga espesyal na sandali—" Habang nagsasalita ang host, lumiwanag ang malaking screen, na nagpakinang sa mukha ng lahat.

greeted din ni Kevin, at humalik din sa magkabilang pisngi ni Nana casually. "You two looks amazing. Where are you going this early morning?" Nana curiously questioned. "We're going to have breakfast outside before we head to the jewelry store, Nana. We'll be back at lunch. And so, she can rest for the rest of the day since our wedding is tomorrow," banggit ni Kevin in Mandarin, letting Nana know where they are heading. "I see. Go and be on your way. Take care," masayang sambit ni Nana na hindi na pinigilan pa ang dalawa.

ani nito. "I'm not nervous," tanggi niya. "Just relax, okay?" Huminga siya ng malalim upang mawala ang tensyon na nararamdaman. Umayos siya ng pagkatayo at matiyagang naghintay sa pagdating ni Isabelle. Biglang tumunog ang mahinang tugtug ng wedding march mula sa banda sa tabi ng altar. Ang lahat ay lumingon patungo sa daan kung saan paparating ang bride.

Ang tanging masaya lang naman siguro dito ay si Lolo dahil natupad ko na ang hiling nya at ang mga magulang ko dahil sa wakas ay nagkaroon na ako ng pakinabang para mapalago ang negosyo nila. Hindi ko magawang tingnan si Storm ngunit sigurado ako na hindi rin sya masaya at nakangiti tulad ko. Alam ko'ng ayaw nyang ituloy ang kasal na 'to. Alam ko'ng gusto nya na lang umalis sa lugar na ito at malayo saakin habang buhay. This is a wedding day where the groom and bride are unhappy. A wedding ceremony is heaven to other people. But for us, it's hell or maybe it's even worst than hell.

hindi mapakaling tanong niya. "We're just very busy that's all—congratulations, Mr. and Mrs. Axfor!" Kumunot ang noo ni Serene dahil sa narinig niya. "What was that?" Zephyr let out a sigh. "I am here at Javion and Keizel's wedding. It's a civil wedding."

I DO" Here's a poem inspired by the wedding scene: Sunlight streams through stained glass bright, A symphony of colors, pure delight. Two hearts entwined, a love so true, A promise whispered, "I do, I do." The church doors open, a radiant pair, Bride in white, groom with love to share. A sea of faces, joy in their eyes, As cheers erupt, reaching for the skies. "Congratulations!" the voices resound, As they walk hand in hand, love profound.

Tapos nasa labas na daw ang sasakyan na gagamitin namin nila mama, nanduon na din daw ang driver. Kung sa traditional wedding ay nauuna sa simbahan ang mga bridesmaid at maid of honor, well exemption kami kase sabay sabay kaming pupunta sa simbahan. Habang nasa byahe kami ay panay ang buntong hininga ko, hindi ko din maiwasan ang luminga sa paligid. “Hey relax masyado kang tense.” Nakangiting hinawakan ni Amara at Castel ang magkabila kong kamay.