Once Falling Slowly Novels & Stories

llang beses itong sumipat at bumuwelo. Mamaya pa ay tumaas ang kanang kamay at nag-akma na nitong ihahagis ang dart. Halos hindi humihinga si Zion habang lumilipad sa ere ang dart patungo sa target nito. Hindi niya kayang tingnan ang pagkabigo sa magandang mukha nito kapag hindi tumama ang dart sa target. Like a slow motion, sinundan ng mga mata niya ang dart habang lumilipad iyon sa ere patungo sa board. He uttered a silent prayer na sana ay manalo man lang ito kahit kauntingpremyo.

Naiinip na siya, bakit parang ang bagal ng andar ng elevator nila dito? *Ting!* Agad na bumukas ang elevator pagka tuntong ng 20th floor halos mag ala flash si Miles dahil sa bilis ng lakad niya mabibugat ang bawat hakbang niya sing bigat ng kalooban niya. sa room 6875...

tanong ko na hindi bumibitiw sa halikan naming dalawa. Bahagya siyang tumigil upang pagbigyan ang paglabas ng malutong na daing. Humagikgik ako ngunit kaagad din na tumigil nang maramdaman ang mabilis at marahas na pagbaba niya sa suot kong pajama. Sumabit ito sa paa ko kaya kaagad kong sinipa upang tuluyan ng matanggal. Ngayon ay tanging kulay itim na panty lang ang naiwan sa akin. Panandalian siyang huminto sa paghalik at dumapo ang kanyang tingin sa ibabang parte ng katawan ko. Mas sumidhi pa ang titig niya.

Nung mga time na yon napabaling ako ng tingin kung saan atsaka ako umupo sa rolling chair ko habang natatarantang kinuha yong papel at mag panggap na chine-check ko ito. Kung bakit ba kasi laging nag so-slow motion ang paligid sa tuwing makikita ko sya? Para bang lahat ng bagay ay bigla nalang lumulutang sa ere at sya lang yong natitirang nakatayo at stable.

He knew something was off but he couldn't speak, he feel like he is about to lose his breath. The other customers thought the rum was so strong that it swayed him, little did they know that he already fell in the trap. "Damn—" he couldn't understand the sudden conflate of what he feels, he tried to stood up to get away from the place but the stool is too high that he fell on the floor. The moment his body darted on the frigid ground, he couldn't move. Completely stunned, he remained there lying in cold. "Shoot," Kouen heard the signal again, and he proceeded to snipe the other men. He eyed the counter's location and he spotted the target on the floor, he didn't bother to ask again, with ragi

Pero, ang bilis na ito ay hindi pa rin ligtas para sa isang skydiver. Para sa isang karaniwan na skydiver, ang bilis dapat nila ay mas mababa sa anim na metro kada segundo. Sa sandaling ito, wala nang limampung metro ang taas ni Charlie sa lupa. Kung mahuhulog siya sa ganitong bilis, para bang nag free-fall siya sa lupa. Buti na lang, bumababa pa rin ang bilis ng pagbaba ni Charlie dahil sa malaking epekto ng parachute sa natitirang limampung metro.

Kasabay sa mabagal nyang paghiga ang pagbagsak ng katawan ko sa ibabaw nya. Tuluyan na syang bumigay at walang pag-aalinlangang lumaban sa bibig kong nananalasa sa malambot nyang labi, kasabay ang mahinang ungol na nagmumula sa kanya. Siramon! Hindi ko na kayang pigilan pa.

Jascha bit my ear and I couldn't help but moan. "How is that possible?" Napakunot ang noo ko. "Do you think we could beat that?" "No!" Sumimangot ako. "But we should at least try." "Yes, that's right. We should." May maliliit na kuryente ang gumapang sa aking katawan. Jascha carefully rested my back on the bed and started kissing me slowly. It was not a hungry kiss. lyong hindi pabaya kung hindi ay puno ng ingat. Like he was so sure what is his at the first place and he's taking his time because no one can take it away from him and that's right, no one.

Nadaanan ko pa si Miss Guada na nagpupunas ng mga figurines sa living area. Pagkalabas ko sa main door ay sumunod agad si Diego saakin. Napakatahimik ng paligid at tanging tunog lang ng takong ng aking Hermes high cuts boots ang naririnig sa hallway. Medyo hinihingal na ako ng dumating ako sa aking opisina. Isa pa ito sa mga ikinaiinis ko, bakit wala man lang nakaisip na magpagawa ng elevator? Sumasakit ang mga paa ko sa kaka akyat-baba sa hagdanan. Hindi pa man nagsisimula ang trabaho ko ay pagod na ako. At sa kaisipang ganito ang magiging routine ko hanggang sa tumanda ako ay pakiramdam ko pasan ko na ang buong mundo.