Romans & histoires Once Falling Slowly

, halos maiyak ako ng naramdaman kong pumapasok ang pagkalalaki nya. "Mawawala din ang sakit mamaya", malambing nyang wika saka ako hinalikan ulit. "Aaaahhh...uugh", ungol ko ng dahan dahan ng nawala ang sakit at napalitan na lang ng kakaibigang sarap na ngayon ko lang naramdaman. Sa umpisa ay mabagal umuulos sa loob ko, hanggang sa naging mabilis na ang paglabas masok nya sa pagkababae ko.

Ang mundo ko ay nag-slow motion. Ang mainit na mangkok ng mani na hawak ko ay lumipad pataas, saktong-sakto na mabilis na nasalo ng isa sa mga tauhan, na kung gumalaw ay parang isang ninja assassin bago pa man ito bumagsak at tumapon! Pero ang katawan ko? Dire-diretsong pabagsak patalikod sa matigas at basang marmol! Napapikit ako nang mariin, hinihintay ang pagbasag ng bungo ko at ang sakit ng pagkakabaldado.

Falling for someone is not easy like how it seems like. You need to go through a lot of stages before accepting the truth that you already loce that someone. In my case, I don't want to fall in love with him but I can't control my heart whose screaming his name over and over again. Time flies so fast. Six months had past and it's nearing Christmas. Makikita mo na agad ang mga Christmas lights na nakasabit kasama ng mga naglalabasang Christmas trees na binebenta sa mall kahit November palang.

Ang lalaki ngayon ay nakakulong sa kanyang mga bisig. Maaari naman itong umalis doon dahil sa taglay nitong bilis. Ngunit siya ata ang nakukulong sa lalim ng titig nito. Tunay ngang napakaganda ng mga mata nito. Animoy hinihipnotismo siya nito. Ni hindi siya makagalaw. "You told me, this will be my room. So, I do also have the right to explore," she whispered. "And what do you mean by tha-- oh!"

Huminga ng malalim si Fane at, ng hindi hindi nililingon ang tatlong nasa likuran niya, ay tumalon pababa gamit ang lahat ng meron siya habang hawak pa rin ang kamay ng kanyang ama. Ang bilis ng kanilang pagbaba ang naging dahilan kaya nawalan sandali ng balanse ni Fane. Para maiwasan ang anumang aksidente, kaagad niyang binuksan ang Mustard Seed at pinapasok si Nash sa loob ng spirited ship. Makalipas ang lima hanggang anim na hinagahan, bahagya nang nakita ni Fane ang lupa sa ibaba sa kalagitnaan ng hamog. Ang hamog sa paligid ay numipis na, kaya nakakakita na siya ng malinaw. Kahit na tumalon siya pababa ng bangin, may suporta siya ng kanyang true energy at nagawang kontrolin ang kanyang

Pagkaraan ng ilang segundo ay malamig niyang iniutos, "Do not approach her." "Just keep watching." "I want to make sure she's safe." "Understood, Boss." Muling umandar ang sasakyan at dahan-dahang nawala sa dilim. Habang sa loob ng mansyon. Patuloy pa ring hindi mapakali si Althea. Hindi niya alam kung bakit. Ngunit ang kanyang kutob. Ay nagsisimula nang magkatotoo. Biglang nabasag ang katahimikan ng buong mansyon.

Matapos ang picturan ay masayang nagkantahan ang tatlo ng ilang oras hanggang maisipan nga nilang maligo sa sapa kaya naman sa tulong ni Alexander dumaan sila sa sortcut pababa. "May pamalit ba kayo?" "Oo naman." "At sino may sabi sa inyo na umabot kayo dito? Diba sabi mo Shanel manonood ka lang ng sunset?" Malakas na boses ni Thunder sa di kalayuan at papalapit ito ng papalapit. Mas lalong nadedepena ang inis na makapal na kilay nito. Nakataas ang kilay ni Shanel dahil sa biglang pagdating ni Thunder.

Huwag sana itong patibong yun ang nasa puso at isip ng dalaga. Habang papaakyat ng hagdan papunta sa second floor ay doon lalong tumindi ang kirot ng paa ni Anika, sobrang sakit na dahil sa pinagkasya niya ang halos two inches sa sikip na sapatos.

Magkakasunod na tumulo ang luha ko dahil sa sakit parang may nakabaon ditong isang malaking bagay na pumunit sa pagkababae ko. "Hey calm down" with his soothing voice and sweet kisses unti unting naglalaho ang sakit na nararamdaman ko at napapalitan na ito ng sarap at sensasyon. "Prince! Please! Faster!" Pinipigilan ko ang mapadaing ng malakas pero hindi ko kaya, hindi ko mapigilan ang sarili ko. "Arra! Arra! Arra!" D***g nito at mas binilisan ang pag-gamit sa akin.

Magrereklamo na sana ako ng bigla niyang higitin ang braso ko dahilan para ma out of balance ako. Automatic akong napatalon pababa sa higaan niya. Naisalampak man ang puwetan ko sa semento pero nangingibabaw ang kaba ko dahil sa pagdampi ng mga labi namin. Hindi siya gumalaw. Hindi rin ako gumalaw. Aba't sinong makakagalaw roon? Tinignan niya ako ng nanliliit ang mata. “One wrong m-move, you're deàd.” Napalunok ako ng ilang beses habang hindi gumagalaw.