Once Falling Slowly Novels & Stories

Ni hindi ko rin maintindihan ang sinasabi. Bigla niyang binagalan ang paggalaw sa ibabaw ko. He slowly pushed himself while kissing me slowly. Sabay ko na lang naramdaman doon ang paghugot niya at ang likido niya sa tiyan ko. Napapikit ako nang maramdaman ang sunod na paglabas ng akin. Akala ko ay tapos na kami pero hindi pala. Nanginginig ang mga tuhod ko nang iangat niya ako. Hinarap niya ako sa malaking glass window, nakatalikod ako sa kaniya.

hingi niya dito nang paumahin gamit ang mahinang boses. Nakalimutan niya palang suot-suot niya pa rin ang di-takong niyang sapatos na nakalikha ng tunog ng siya ay humakbang. Tumango lamang si Steve at suminyas sa kanya na maupo na rin sa kabilang silya at umidlip din. Dahil sa pagod ay mabilis rin na nakatulog si Loisa. Mag-aalas singko na ng hapon nang siya ay magising sa ingay ng tawanan ng mag-ama. Nasa unang palapag na ang mga ito at nanunuod ng cartoon comedy show sa malaking telebisyon na nakasabit sa may dingding.

Roon siya natauhan at mabilis na naglakad papalapit sa akin. Tahimik at sabay kaming naglakad. Hindi tulad sa pag-akyat ay mas naging mabilis ang aming pagbaba. Nang marating namin ang paanan ng bundok ay roon siya nagpaalam upang mauna na sa aking silid. Hindi kami pwedeng magsabay at hindi maaaring may makakita sa kanya. Alam kong kaya naman niyang itago ang kanyang malakas na presensya ngunit mas nakakabuti na ang maging sigurado.

Sinasabi na nga ba niyang babawian siya nito! Nahampas niya ang braso nito sa langit-ngit ng kama gawa ng malalim at mabilis nitong paggalaw. "Slow down—Ah-ahhh!" Napapaliyad siya sa bawat pasok nito at hindi na malaman kung saan kakapit. "F*ck, I can't slow down, Moonshine." Kung hindi naman ito magbabagal ay baka marinig sa labas ang ingay ng kama.

Kasalukuyan pa ngang gumagalaw ng mga oras na ito. Suddenly, he leaned towards her without changing his position. “Is it a habit of yours to just drop your phone whenever you want?” Saka pa lang niya natagpuang wala na sa kamay niya ang phone. Kaawa-awang nahulog na pala ito sa sahig. Madadgdagan pa yata ang sira. Sa pagkataranta niya, binigla niya ang pagdukwang sa nahulog na aparato. Nang muli siyang tumayo ay aksidenteng nasagi naman niya ang bar tray na bitbit ng isang waiter. May laman iyong isang baso ng iced tea. Tumiilapon sa sahig ang laman, tumilamsik ang maraming iced tea sa suot niya.

Gusto na ba niyang mamatay! Liore stopped from walkong towards me at tumingin sa kaniya. Patuloy ang pagbagsak ng maliliit na mga bato mula sa kisame. Tanda na bibigay na ang kinalalagyan namin. Liore then started walking towards him nang biglang yumanig. Lahat kami ay nagsitingin sa itaas. The ceiling...is falling.

sigaw ng Umpire. Nasalo ko ang bola at mabilis akong umabante nang makitang umawang sa unang base ang kalaban. This was the thrilling part of playing softball. Chasing. Parang nakikipagpatintero lang. Pero mabilis lang din na bumalik sa base ang kalaban. Naninigurado na hindi maa-out. Obviously, she knew I was faster than her. So it’s better be safe than sorry. Hinagis ko na lang pabalik kay Natalia ang bola. I raised my forefinger to remind them na isa na lang, at kami na ang papalo.

~//Who'd have thought that I'd breathe the air Spinning 'round your atmosphere? I'll hold my breath, falling into you Break my fall and don't let go, oh-oh//~ Para bang tumigil ang takbo ng oras.Nag slowmo lahat sa kanya. Tanging ang ngiti lamang ng dalaga ang nakikita niya. Hindi ito magandang senyales. Is he falling in love with this girl? ~//Inch by inch, we're moving closer Feels like a fairytale ending Take my heart, this is the moment

Tumayo siya sa dulo ng mga paa, pilit isinasagad ang sarili. “Konti na lang…” bulong niya sa sarili. Ngunit bigla siyang nadulas. Mabilis ang pangyayari—isang iglap lang, akala niya’y babagsak na siya sa malamig na sahig. Pero bago pa siya tuluyang bumagsak, isang malakas at mainit na bisig ang humawak sa kanya. Nang dumilat siya, halos magdikit ang kanilang mukha. Si Chaos. Ang kanyang mga braso’y mahigpit na nakayakap, ang dibdib nito’y matatag na sandigan.

But Ezekiel wasn’t done. Before she could catch her breath, he moved up her body, his thick length nudging at her entrance, still sensitive and dripping. “I’m going to fill you again, baby,” he whispered against her ear. “Slow… deep… until you forget every man before me.” “There’s never been anyone like you,” Isla admitted, breathless and dazed. His lips brushed hers. “Good.” Ezekiel sank into her with one slow, steady thrust, stretching her until she was gasping against his mouth. He moved unhurriedly, grinding his hips, pressing into every spot that made her toes curl.