Novel & Cerita One More

"Proyekto Uno: Gumawa ng tula." 'Buti naman, magagamit ko na ang kakayahan ko.' "Bukas isusumite ang tulang ito. Malayang pagtutula lamang ito ngunit, kailangan may sukat, walong saknong at walong taludtud. Naiintindihan niyo?" "Yes sir." Tugon namin at kumonut ang nuo niya. "Ingles ang iyong sinagot. Nakalimutan niyo na ba ang pangatlong patakaran?" May bahid na galit na usal niya.

Oopppssss🙈🙈 Dont forget to vote... Thank you😘🩷

Not to mention the peaceful ambiance of the place, kaya minabuti kong mag-stay na muna roon kahit kalahating oras lang bago ako pumunta sa next class ko. Dito ako pumupunta kapag gusto kong mapag-isa. Medyo malayo sa ingay. Para itong may noise reduction sa sobrang tahimik. Pwera na lang talaga kapag may mga sutil na kahit sinisita na ng librarian ay maiingay pa rin—tulad na lang namin ni Rex noong una.

Pag babasa ko sa message niya. Kumunot naman ang noo ko. Paano pala gamitin 'to? Hindi naman ganitong cellphone ang nakasanayan ko, bakit walang keypad? Boang ata 'tong si Sean, binigay eh wala naman siyang keypad. Paano ko re-reply-an 'to? Sabagay, may pasok naman ako bukas. Bukas ko na lang sasabihin kung nakakain na nga ako ng tanghalian. Muli na naman itong tumunog kaya pinindot ko ang kulay blue sa screen at biglang napadpad muli sa message ni Sean sa 'kin.

Mukhang matatagalan pa siya. "Meron naman pero malayo layo ang patutunguhan mo mula rito." "I see. I just want to stay for a night here, but I haven't brought any food. Stupid of me." Mukha itong problemado. Meron naman tindahan na nagtitinda dito pero hindi naman siya mabubusog sa coconut juice. Napakamot ng kilay si Raelynn.

One------- two------- three----- four------ five------- six - - - - - - seven attempts but no answer. He tried to call again pero wala pa din sumasagot. Hannah's phone keeps on ringing. Pabalibag niyang naihagis ang cellphone sa kama sa sobrang inis.

sarakastiko niyang tanong. Napangiti ako ng marinig ang pagtatagalog niya. Akala ko pa naman pagmumura lang niya at ang nakakadugo ng ilong na english ang kaya niyang sabihin. Buti nalang at marunong pala siyang magtagalog. "What do you want? Bakit kailangan mo mag doorbell? Siguraduhin mo lang na importante yan. If hindi naman just fucking leave me alone," madiin niyang sabi.

“What do you think it is?” Sa ganda nito ay halatang mamahalin na hindi mo aakalain na isang alam. “This is made for you.” I look at my wrist. I smile as I saw it suit to me. “How do I use this?” Hinawakan niya ang pulsuhan ko. “Press here.” May pinindot siya sa may pendant nito dahilan para kumislap ang green diamond. He look at me. “There's a microphone inside with gps tracking.” Our eyes meet. “No matter where you are, I'll be there immediately.”

HAAHAHAHA talagang isini-ship mo talaga e 'no? @jeremy_: Ofcourse para saan pa at naging #Lunia shipper ako. @lucasleviste : Why did you just tag me to this post? @Julienne^_ : kaya pala mabait sayo si Anianette kasi hayop ka:) @lilicsta : HAHAHAHAH nadali mo Yen! after that nag notif naman yung message sa'kin ni jeremy jeremy_ : View mo I* story ni boss.

“Tsk!” Ibinalik niya sa loob ng drawer ang cell phone. Isang bar lang ang nasasagap na signal ng mobile sim. Nabanggit sa kanya kanina ni Aling Tonyang na pahirapan makahanap ng signal sa lugar na kinaroroonan pero sinubukan pa rin niya.