One Year Death Anniversary Quotes Novels & Stories

Gold froze because of what she heard and slowly faces her Tia Ceniza, only to find Ceniza looking somewhere, far away. THE END 🍽️ "Death is not the greatest loss in life. The greatest loss is what dies inside us while we live." - Norman Cousins #RIPYel #SaveSen Thank you for reading! <3

Saad ni Lav. "He's dead, you hear me?" Sigaw pa ni Aza. They all looked at me. I slowly smiled. "I know." They looked at me, puzzle up. I nodded and smiled. "I know he's dead. Of course, I know." They're expression slowly softened. "But, its my birthday. I just want it to be just like the other days. I want to forget that his dead, even for just a minute." They all walked towards me and hugged me.

Sa puntong ito, hindi ko na alam ang iniisip niya. "It's his birthday today, right?" Utas niya sa akin na mababakas mo pa sa boses na kakatapos niya lang umiyak. Napa tungo ako saka pinahid muli ang tumakas na luha mula sa mga mata ko. "Yes. It's his 2nd birthday today. And in less than three weeks, will be his 2nd death anniversary." Sagot ko ng malamig. Hindi na siya sumagot bagkus ay nanatili na lamang sa posisyon niya.

agad na tanong niya. Agad kong naalala ang dapat kong sabihin sa kanya, almost a year ago. "Sol, si Marcus,” kinakabahan na naman ako. Marinig ko lang talaga ang pangalan niya, nangingilabot na ako. Alam ko kasing kaya niyang pumatay. Ilang beses niya nang pinagtangkaan ang buhay ko. "Calm down. He's dead. I'm so happy that you can now remember me,” nakangiting sabi niya sabay kayap sa ‘kin nang marahan lang kasi may bali ako sa braso. Nakasimento pa ito.

“Kung only puwede lang, taon taon kita na pakakasalan.” Natawa siya at sinabi, “Sira ka talaga. Hindi naman kailangan na taon taon. Bukod pa doon, lagi tayong nag didiwang ng anniversary natin at gusto ko ito dahil hindi mo nakakalimutan.;

"Sorry, anak. Nakalimutan kong samahan ka sa Tito Kolas mo at sa puntod ng mommy mo." Hindi ko na nga napuntahan ang puntod ni Mommy dahil sa nangyari, 4rth year Death anniversary pa naman ni Mommy ngayon. Kaya labis-labis ang inis, galit at tampong nararamdaman ko ngayon. Hindi ko niyayakap si Daddy pabalik, wala rin akong emotion na pinapakita sa kanya, wala rin akong pakialam sa kanya. Dahil kinakain ako ng galit at inis ko sa katawan ngayon pati na ang, selos.

Hindi pa man nagkakaroon ng all-out war ang bansa namin ay marami na ang mga nasawi, hindi lamang buhay ng mga sundalo kundi pati mga buhay ng mga inosenteng mamamayan. If that bombing didn't happen, nandirito kaya ako ngayon? “Every year on this day, pumupunta rito ang mga pamilya ng mga nasawi five years ago.“ Naramdaman ko ang pagbangon ni Zeke sa tabi ko na siya namang ikinatigil ng aking guni-guni. “Gues what?“ Tumingin ito sa akin at ngumiti, “Today's the fifth anniversary of that bombing” Kung ganon, ikalimang anibersaryo na ito ng pagkamatay ng kanyang ina.

Tumango lang si Yenna at inalala Niya ang unang taon na pag haha ap at pangungulila niya kay Zin. "It's a hard process for me. It's hard for me to accept it in the first year of his death." Sabi ni Yenna at napayuko. "Lagi ko siyang inaantay sa panagip ko." Bulong pa niya. "You're still in love with Zin." Kumento ni Lennon.

Ngunit nakakaramdam din siya ng lungkot sapagkat ito rin ang pasko kung saan first year death anniversary ng kaniyang kinilalang mga magulang. Lumipas man ang ilang buwan ay bakas pa rin sa kaniyang memorya ang huling sandali na nakasama niya ang mag-asawa na nasawi sa pangyayari na 'yon noon. Hindi niya ito malilimutan sapagkat parte na ito ng kaniyang buhay. Isa itong puzzle na kailangan niyang buuin ngunit bago ito ay kailangan niya munang hanapin ang mga piraso ng puzzle. Natuon si Jade sa malalim na pag-iisip. Muling sumagi sa kaniyang isipan ang mga katanungan na hanggang ngayon ay hindi niya pa rin nahahanap o nakukuha ang kasagutan.

Sa pagkakataong iyon ay naramdaman niya na hinawakan ni Katkat ang kanyang kamay. “Huwag kayong mawawala sa death anniversary ni Daddy, ha?!” Humagod ang init sa kanyang lalamunan. Gusto niyang sabihin na hindi pa namatay ang daddy nila nang araw na iyon. Subalit, hindi niya mahanap ang sariling boses. “Ate, huwag kang mawawala. Itatali talaga kita. Kahit just this year, nasa tabi ka namin nila Mommy.”