Novel & Cerita One Year Death Anniversary Quotes

Sa sobrang busy ko sa pagiging ina nakalimutan ko na ang tungkol sa death anniversary ng lolo ko! "I-I'm sorry daddy. Ang totoo nakalimutan ko ang tungkol sa bagay na iyan, ngayong month nga pala ang death anniversary ni lolo." "It's alright. Just make sure you'll be here before his Death Anniversary," mahinahon na sabi daddy. "Po? But I can't leave New York now. Ang dami ko pang trabaho—"

“Namatay siya dahil sa isang aksidente na nangyari noon.” “Oh! I’m sorry to hear that, Midas.” “Ayos lang. Matagal naman nang nangyari ’yon, e! Ang totoo niyan, kahapon ang 10th year death anniversary niya.” “Kasabay ng birthday mo.” Tumango ulit siya. I suddenly felt sad for him. I can see from his look now that he suddenly became sad. It looks like he loves his ex-girlfriend very much! Well, hindi naman siya malulungkot agad kung hindi niya minahal ang ex niya.

Ngayon pa lang ay hindi na ako makahinga ngunit pinipilit ko pa rin maging normal ito, inuubos ang mga natitira kong oras para alalahanin lahat ng masasayang alala kasama ang mga mahal ko sa buhay. Life is full of surprises, indeed. You won't know when your last day is, if when is the last chance that you'll be able to see the faces of your loved ones... It can be happy today, and tomorrow will be a disaster, vice versa. That's why every day matters... because those short moments that you had with someone, you'd bring that for a lifetime. For my whole life, I also experience drowning with problems and challenges. It's inevitable. It happened when Kuya Vince died, I thought I won't survive...

Ilang minuto na ang nakakalipas ngunit hindi dalawin ng antok ang kaniyang isipan, sumasagi pa rin sa kaniya ang mukha ni Payne at huli nilang pag- uusap kahapon bago umalis ang dalaga. "Hindi ako makakapunta bukas sa birthday mo, pasensya ka na ha?" "Bakit?" "Death anniversary ni Daddy, for sure may lakad kami ni mommy." "After ng lakad ninyo ni Tita Ayla pwede bang dumaan ka rito?" "Ha? Susubukan ko, usually kasi kapag death anniversary ni Daddy, whole day kami magkasama ni Mommy." "Sad naman first birthday ko sana na may kasama akong girlfriend tapos wala ka."

ani ni Arlo at dahan-dahan minulat ang mga mata niya tapos tiningnan ako. "Pinatay nila mom ko at lolo ko sa mismong harapan ko. Wala ko choice kung hindi magpanggap na nagkaamnesia para mabuhay. Magpatay malisya tuwing death anniversary ng mom ko at tuwing araw na iyon is sinasadya nila dalahin ako sa vacant room na may portrait ng mom ko sa excuse na even hindi ko maalala mom ko kailangan ko ipakita na nagdadalamhati ako."

tanong ni Phoenix habang nakayuko. “Buhay ko ito, wala kang pakialam.” Pagkasabi ni Anton, tumayo siya at malamig na nagsalitang muli. “Bumalik ka at sabihin mo kay Uno na patay na si Death. Salamat sa kape. Paalam habangbuhay.”

Sa pagkakataong iyon ay naramdaman niya na hinawakan ni Katkat ang kanyang kamay. “Huwag kayong mawawala sa death anniversary ni Daddy, ha?!” Humagod ang init sa kanyang lalamunan. Gusto niyang sabihin na hindi pa namatay ang daddy nila nang araw na iyon. Subalit, hindi niya mahanap ang sariling boses. “Ate, huwag kang mawawala. Itatali talaga kita. Kahit just this year, nasa tabi ka namin nila Mommy.”

“Anong ginagawa natin dito, bakit mo ako dinala rito?” Bumaling sa akin si Jacob. Nagtataka ang kaniyang hitsura. “So, you don’t remember at all?” Inalala ko kung anong date ngayon at kung anong mga importanteng event ang nakalimutan ko. But still, nothing. “Oh, maybe you don’t know at all. It’s our baby’s first death anniversary.” Nang marinig ko iyon mula sa kaniya ay biglang lumamlam ang ekspresiyon ng mga mata ko.

“Hindi ko akalaing ganyan ka lang pala. Ang laki ng katawan mo pero ang liit ng tapang mo. Kahit sabihin pa ng doktor na mamamatay ka bukas, anong magagawa mo? Ang mamatay ang pinakamadaling bagay sa mundo.” Parang ang gaan ng pagkakasabi niya. Kung may totoong cancer patient siguro sa tabi niya, baka nabugbog na siya! Sa totoo lang, ang mabuhay na walang sakit ay isang napakalaking blessing na. Pero eto si Chastain, sinasabing madali lang ang mamatay? Naalala ni Patricia ang isang quote na nakita niya online. “Ang buhay mo ngayon ay ‘yung bukas na pinangarap ng mga taong namatay kahapon.”

"Uhm, gano'n ba? Eh pwede naman 'yon ipagliban eh, sana nag-stay na lang siya rito at inalagaan ka." Sana, sana nga gano'n ang ginawa niya. "Ayos lang naman po ako. Kaya ko naman." "Sabi mo eh. Anong plano mo bukas?" "Po?" "Death anniversary ng anak niyo." Napatulala naman ako. Bigla na namang dinamba ang dibdib ko.