Novel & Cerita Only God Can Judge Me

-duncan "Hindi ko alam kung anong ginawa ko sayo para tratuhin mo ako ng ganito pero as far as i rememder too? WALA. SO DON'T JUDGE ME. HINDI KO KAYO PINEPERAHAN!" Matinding emosyon ang bumabanayad sa kanya. Humarap ito sa kanya. At seryosong tumingin. "I don't judge you. I'm just telling my opinion and impression about you." Malalalim ang tingin nito. Bakit ba ganito ito sa kanya? May nagawa ba siya talaga?

Masakit man sa akin pero lalayuan kona sya, hindi ko na sya boyfriend. Lalayo ako sa kanilang lahat!. Ako na lang mag isa, kahit isa sa kanila walang nakinig sa akin, they only judge me, without knowing tha truth!. Inipon ko yung mga perang binibigay ni Shon sa akin, marami rami rin ito!. Sabi ko nung una wag na, pero ang sabi nya kunin ko. Kaya ang ginawa ko inipon ko. Eto na ang panahon na mapapakinabangan ko ang perang binigay nya sa akin.

But then again, who could blame me? Can anyone judge someone without being in their shoes? Or... Was there really right and just answers to any problems that we must do, no matter what it takes, kahit pa ang ibig sabihin noon ay i-peke ang nararamdaman? Can't I be just true to myself, then? But even so, I know what I did was wrong. Running away was never an answer to any problem.

“Pero paano kung pera lang ang habol sayo ng lalaking ‘yan? Alam mo na mom sa panahon ngayon ay ‘yong ibang mahihirap ay nagagawang kumapit sa patalim dahil sa labis na pangangailangan.” “Klaus I told you not to judge other people base lang sa naging buhay o kahirapan nila. Hindi nila ginusto mapunta sa gano’n na sitwasyon sadyang ‘yon lang ang binigay ng tadhana sa kanila at maswerte ka dahil hindi mo dinanas ang bagay na ‘yon.” wika ko sa anak ko. “I’m just telling the truth mom, don’t expect me to agree with your decision about that guy. I don’t trust him.”

Nais ko man magalit at bigwasan ang mukha nito ay pinigil ko ang aking sarili. People are judgmental. Lalo na ang Greg Monasterio na iyon na parang isang buwan yata hindi natatikim ng babae. Halatang constipated sa itsura pa lang! iyon ang pampalubag-loob ko sa sarili.

Isipin mo ‘yung sermon ni Mommy kapag nalaman niyang may ginawang milagro dito— “Hmm…” biglang ungol ni Kiara, sabay higpit pa lalo ng yakap niya. Mas lalo siyang sumiksik sa dibdib ko, at pakiramdam ko ay unti-unti na akong nawawalan ng kaluluwa. Lord, ito na ba ‘yung judgment day ko? Dahan-dahan akong gumalaw, nagtatangkang alisin ang paa niyang nakadagan sa akin, pero sa malas kong palad, lalo pa niyang isiniksik!

Hindi niya inaasahan na ganito katakot ang isang Heaven’s Adjudicator. ‘Maaaring ang Heaven Adjudicators ay hindi magagapi laban sa sinumang mababa sa Ancestral God Rank? Paano natin siya matatalo?’ Nag isip isip si James, at gayundin si Jabari. Sa sandaling iyon, nakipag usap siya kay James. "James, hindi natin siya matatalo kahit na lumaban tayo hanggang kamatayan." "Ano ang gagawin natin pagkatapos?"

Then the priest’s voice cut clean through the fog. "The world divides us by wealth, by name, by what we wear or where we live. But God looks deeper—He sees the humility of our hearts. So do not measure yourself against what others have. You may think you’re lesser, but to Him, you are already enough. And sometimes, He sends people not to make you feel small, but to show you how deeply He provides." Parang sa akin nakatingin. Napayuko ako, pinipilit itago ang kirot sa dibdib.

“You are always being tested. God constantly watches your response to people, problems, success, conflict, illness, disappointment, and even the weather! He even watches the simplest actions such as when you open a door for others, when you pick up a piece of trash, or when you’re polite toward a clerk or waitress.” - The Purpose Drive Life. Hindi pa ako nakakasagot nang magsalita si Lee. “You’re good at ruining a moment, Lee.”

[Correct! Sobrang swerte ko pala! Gergio Vin Jonathan doesn't design, but he's actually a ghost who can make any of his works perfectly. Malimit siyang makita sa media at mga piling tao lang talaga siya nagpapakita. Nakakapagtaka na isa pala siya sa magiging judge sa competition na iyon. I heard his mood is eccentric and he prefers to stay isolated, sobrang pa mysterious na tao talaga niya. It's unexpected that he would be a judge talaga… "Thank you very much, Kent! Sobrang laking tulong mo talaga!"