God Sees The Truth But Waits の小説・ストーリー

Mayamaya ay kaniyang hinagod ng tingin mula ulo hanggang paa si Lila, pabalik sa mga mata nito. “You can never have peace until you unfold the truth, Lila! Akala ko ba ay lumaki kang may takot sa Diyos? Now, may the Lord forgive me, pero napapatanong na ako kung sino ang Diyos na sinusundan mo! Hindi ba ay tinuro sa banal na kasulatan na huwag kang magsinungaling? Ang kapayapaan ay matatagpuan lamang sa katotohanan! Tama ba ako o mali? Sino ang Diyos na kilala mo at para bang iba ang tinitindigan mo? Kasinungalingan ang paninindigan?! Sana okay ka lang!”

“God, Nathan… bakit ngayon ko lang ‘to nalaman? Bakit hindi nila sinabi sa’kin?” Habang nanginginig siya, lumapit si Nathan mula sa likod, marahang inabot ang kamay niya. “Isha, listen to me.” “Don’t…” “Isha, please look at me.” Unti-unti siyang humarap. Namamaga ang mata, nanginginig ang buong katawan. “We will find the truth. Lahat. Hindi ka na mag-iisa dito.” “Pero Nathan… bakit ikaw? Bakit alam mo ‘to?”

She was the one who broke the silence. It took me a while before I answered. "Honestly, I do believe so. I don't understand how people put their trust on someone they haven't seen. People may say it's their faith. But how sure are they that He exists? Sometimes I ponder on that thought because if He is fair, He won't allow constant sufferings to people."

Si Delainey ay naghihingalong malaman kung ano ang nangyari. Ngunit nanatiling tahimik ang Omniscient Deity. Ang impormasyong taglay niya ay kamangha-mangha at maaaring magdulot ng matinding kaguluhan kung ito ay mabubunyag. “Pasensya ka na. Marahil ang katotohanan ay magbubunyag sa lalong madaling panahon." Ang Omniscient Deity ay nagsalita nang palihim.

Kaya naman, kahit na umiwas ito ng tingin at mukhang hindi nanaman nito nagustuhan na nagkatitigan sila, nakagat ni Dia ang labi niya. n that split second, kahit wala pang salita na namumutawi sa labi nila, nakaramdam siya ng saya — isang tahimik na kasiyahang mahirap ipaliwanag. Paul is here. He’s really here. And for Dia, that’s all that matters.

Muling lumitaw ang simbolo ng basag na bilog. Kasunod nito ay isang linya. TRUTH ALWAYS ARRIVES LATE. Tahimik. Walang emosyon sa screen. Pero parang may nakatagong pangungutya sa likod ng mga salita. Pagkatapos ay lumitaw ang panibagong mensahe. ASK HIM WHO GAVE THE FINAL ORDER. Nawala ang kulay sa mukha ni Yuhei. Hindi dahil sa mensahe.

turan niya pa ng makita na pumipikit pikit ako. Tumawa naman ako at tiningnan siya. Bakit boses ni Azoña ang naririnig ko. Nababaliw na ata ako. "Gusto ko na matulog," turan ko. Yung script ko syempre alam ko, ilang buwan ko rin iyon pinag aralan at itinatak sa isip ko no. "Wait!" Wika niya pa at naramadaman kung huminto kami.

Kasi naman hindi niya kayang mawala sa kanya ang binata. Pero ang bagay na iyan, dedepende pa sa katotohanan na gusto niyang malaman. Kung tama ba ang hinala niya o mali. Kapag mali siya nang hinala, maghihintay siya ng isang taon. Pero kapag hindi, ewan na lang. Hindi pa malinaw. Sa isip niya baka coincidence lang na lumabas si Goddy sa parking area na iyon. Hindi naman kasi iyon ang suot ng lalaking naghatid kay Pia. Kaya sobrang messy ng buhay niya ngayon. Nanganganib ang kaligayahan niya.

Ang init. My God!

that no matter how hard I try to reach Isles, no matter what effort I put, he will always leave some parts of him unsaid. Na kahit magsikap ako, hindi niya ang bubuksan ang sarili niya sa ‘kin. And I find it hard to be contented with that. Kinuha ko ang kamay ni Isles. I held it and stared at his eyes sincerely. “The truth will always prevail. Kahit anong tago ng tao sa katotohanan, lalabas at lalabas din iyon. Kahit gaano pa kayaman o kamakapangyarihan ang isang tao. No matter how much money they use... Hindi man ngayon o hindi man agad, siguradong darating ang tamang panahon, magiging malaya rin ang katotohanan. It seems unfair... but it will come. You just have to be brave enough.”