Only You And Me Novels & Stories

“Yes baby, ‘yong parang hindi ka makahinga kapag kaharap mo ako… ganoon pa rin ba ang nararamdaman mo?” Tila parang pinakiramdaman naman niya ang sarili at dahan-dahang tumango. Napaangat ako ng labi sa pagpipigil ng ngiti. Tila parang kinikilig ako sa naging reaksyon ni Yana. Parang nakampante na akong ganyan ang nararamdaman niya sa akin. “Cause it's you and me…And all of the people with nothing to do…Nothing to lose…And it's you and me…And all of the people…And I don't know why….I can't keep my eyes off of you..”

patuloy niyang wika. "At nagpapasalamat ako sa iyo. Kahit mali ang mga desisyon ko sa buhay, sinuportahan mo ako sa abot ng iyong makakaya. Ni hindi mo inisip ang sarili mo. Maniwala ka sa akin, kung kaya lang kitang mahalin, ginawa ko na." He sighed. "Sandra, karapat-dapat kang mahalin. Pero hindi ako ang lalaking magmamahal sa iyo. Mahal ko si Mia lalo na at may anak na kami."

Who am I to refuse a helping hand? God knows I need the break anyway. Sumasakit na parati ang likod at mga binto ko sa pagod. "Sasama ka ba sa akin sa bahay ngayon? They cooked for a dinner." He asks, rinsing and drying the coffee mug with a rag.

“Maybe it’s just you lowkey telling me that you’re seducing me.” I stomped my feet. “Bastos ka talaga, bwisit!” sigaw ko. “Magbibihis na talaga, ako, legit. Ayaw ko nang dagdagan pa ang kamanyakang iniisip mo. Puro ka green minded stuff, family planning counseling pa naman ang pupuntahan nating mamaya. You should take notes.”

Sinabihan ba akong s****p? . . . SCRIPTINGYOURDESTINY

Ang iba naman tumatawa habang nakatingin sa 'kin. Hindi na sila pinatayo ni Ma'am, nakaupo lang sila. "And the name of the father... " nakapikit na silang lahat ngayon. "Dear God, thanks for this day. Thanks for waking us up. Thank you for giving us this beautiful chapter of our life," char napa english ako. "Amen!" sabay na sigaw nila. "Sandali lang!" sigaw ko. "Atat na atat? Di pa nga ako tapos eh."

Kasunod nito ang pag-send ni Nate ng isang real-time location map—ang mismong address ng kanyang pribadong apartment. Nang matanggap ni Pia ang message, muntik na niyang maihagis ang kanyang phone sa tindi ng gulat at kaba! Bago pa siya makapag-react, pumasok ang sunod na hirit ng lalaki. Nathaniel Lim: "Sa ganyang anggulo, hindi pwedeng i-selfie lang. Kailangan may kukuha."

Ang daling sabibin na kaya niyang layuan binata pero halos madurog naman ang puso niya mapag naiisip iyon. Nang patakbuhin na ni Tyron ang sasakyan ay binuhay niya ang stereo ay pumili ng music. Napangiti siya nang marinig ang kantang 'I Need You.' Tumutugma kasi iyon sa kaniyang buhay para sa binata. Nang mag chorus na ang kanta ay sinabayan niya iyon habang nakatitig sa binata. Nang sumulyap ito sa kaniya ay parang tumalon ang puso niya sa kilig. Kinindatan lang naman kasi siya ng binata. Ang guwapo talaga nito at ang cool.

Nilasap niya ng mabuti ang kakaibang tamis ng labi ng dalaga, nang makontento ay tsaka lang niya hiniwalay ng kaunti ang sarili dito. Humahangos silang parehas ng mga oras na iyon, ipinagdikit niya ang kanilang noo kasunod ng pakikipagtitigan dito. "You are mine! You understand me, mine!" pagdidiin niya sa bawat kataga. Walang alinlangan naman tumango ang dalaga sa kanya na nagsasabing oo, ikinatuwa niya iyon kaya naman muli niyang pinaglapat ang kanilang mga labi.

Hanggang sa dumating si Veronica. Si Veronica ay isang simpleng Filipina na may mahinahong boses at may mahabang pasensya. Siya lamang ang tanging assistant na nakatiis sa masungit at demanding na si Anthony. Bagamat madalas siyang magkamali, laging palpak sa spelling at minsan ay nalilito sa timezone differences, hindi niya alintana ang sigaw ni Anthony sa Zoom o ang mga email nitong puno ng red marks. "Pay attention, Veronica! O di kaya ay, Focus!"—ito na ang palaging linya ng amo sa kanya. Ngunit nanatili siya. Hindi dahil sa sahod, kundi dahil sa respeto at pang-unawa niya sa kanyang boss. Hindi lingid sa kanya ang pagiging single dad nito at ang lungkot na namamayani sa likod ng malalam