Orange Bl

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi niya mahal kung hindi ko siya tinulungan." "Eh si Vicky? Siya ang totoong girlfriend mo. Hindi ka ba natatakot na magalit siya?" "Eh ano naman kung magalit siya? Pitong taon na kaming magkasama—hindi niya ako kayang iwan." Sa huli, ikinasal ako sa parehong araw ng kasal nila. Nang magkasalubong ang aming mga sasakyan, nagpalitan kami ng bouquet ng kanyang secretary. Nang makita niya ako, labis siyang nasaktan at humagulgol.

The day Yancy Shepherd died, Benedict Page poisoned our dinner. His eyes were wild, and bloodshot, as he watched me writhe in agony. There was a madness in his gaze, but worse was the hatred, a disgust so deep it twisted his face into something unrecognizable. "If it weren't for you forcing your way into our lives, Yancy wouldn’t have died from heartbreak. You ruined us! It’s all your fault!" A photo slipped from his trembling hand and landed at my feet—Yancy at twenty, looking radiant, her smile as bright as a blooming flower. I collapsed to the ground, my strength fading fast like a rose withering in the final grasp of winter. Helpless, I waited for the darkness to claim me, consumed by despair and bitter regret. Why hadn’t I listened to the system and killed him when I had the chance? But when I opened my eyes again, everything was different. I stood watching Benedict flee our engagement ceremony. My brother moved to chase after him, but I quietly raised a hand, stopping him. This time, things would be different.

残業続きで終電を逃した夜, 平凡な営業マンの夏目直はなぜか後輩の神谷理人に世話を焼かれるようになる。弁当、体調管理、送り迎え――気づけば生活のあちこちに入り込まれていた。距離が近すぎる後輩に戸惑いながらも、その居心地のよさに慣れていく直。だが、神谷の態度は“親切”の域を少しずつ越えていき……。

สุดท้ายเราก็รักกันไม่ได้ ถึงแม้ถ่านไฟเก่าจะลุกโซนจนมอดไหม้ ถึงเป็นเช่นนั้นเราก็ยังรักนายไม่มีวันเปลื่ยนแปลง

ศิลาเป็นเเฟนกับคิวมา7ปี วันหนึ่งเขาเล่นพนันเเพ้ไม่มีเงินจ่ายบอดี้การด์ของพายุไม่ให้ออกจากร้าน ถ้าจะออกให้เอาของมาจำนำถึงจะออกได้ ศิลาโวยวาย พายุที่นั่งอยู่ในห้องส่วนตัว บอดี้การ์ดเข้ามารายงาน เขาจึงลุกขึ้นไปดูด้วยตัวเองก็เห็นศิลาเพื่อนร้ก พายุยิ้มมุมปาก มองศิลา ไม่คิดว่า มาเฟียอันดับต้นของ ของประเทศมหาเศรษฐี ถึงได้สภาพเป็นเเบบนี้ ยาจกชัดๆ ศิลา:พายุ พายุ:อืมกูเอง ไม่เจอกันนานเลยนะเพื่อนรัก มึงสบายดีไหมศิลา พายุ:ฉันต้องการคุยกับศิลาเป็นการส่วนตัว คีริน: เเต่... นายครับ พายุ:ไม่มีเเต่ ออกไป คีริน:ครับนาย พายุ:ฉันได้ข่าวว่านายเล่นพนันเเพ้เหรอ ศิลา:อืม กูเล่นพนันเเพ้ พายุ:อืม เห็นเเกที่กูกับมึงเป็นเพื่อนกัน กูมีข้อเสนอให้มึง ศิลา: ข้อเสนอ อะไร พายุ :กูได้ข่าวว่าเเฟนมึงสวยที่สุด เห็นเขาลือกัน กูอยากเห็นเเฟนมึงพามาให้กูดูหน่อยสิ มึงอย่าทำหน้าเเบบนั้นสิ เเค่ดูเฉยๆน่า อย่าคิดมากเลย

ภาคนี้ย้อนกลับในปัจจุบันอีกครั้ง ตัวละครอยู่ครบทุกตัว ทั้งภาค1และ2 ทุกตัวละครจะชุลมุนวุ่นรัก กว่ารักจะลงตัว

ลูกชายคนเล็กของตระกูลหานจำต้องแต่งงานกับผู้นำมาเฟียอันดับหนึ่งเพื่อสร้างพันธมิตร พร้อมกับคำพูดแสนหยาบคายในคืนเข้าหอ"โตขึ้นขนาดนี้แล้วเหรอ ขอเฮียสำรวจดูหน่อยสิ ว่าข้างในมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง"

テーストテーストテーストテーストテーストテースト

とある国の名家の大富豪 祖父たちが決めた婚約者が… 男の子であったが　手違いか？ どうする？とりあえず、契約結婚式か？

僕、香川優樹は、恋人の本宮昌義さんとアウトレットモールにデートに来ていた。今日は、本宮さんの誕生日。パンケーキ屋さんで、僕は昨日買っておいたプレゼントを渡した。本宮さんはそれを気に入ってくれたようで、お返しにブレスレットを買ってもらった。 翌日、親友の渋井遼にそのことを話すと、本宮さんを紹介してほしいと言われた。本宮さんに予定の確認すると、次の日曜日なら空いているとのこと。僕、本宮さん、遼の３人でカラオケに行くことにした。 カラオケを楽しんでいる最中、遼が本宮さんに興味がわいたと言い出し――。