Outraged Novels & Stories

umiiyak kong tawag sa kaniya, afraid, in pain and embarrassed. Kaagad siyang tumakbo at pinatay ang stove. He massaged his forehead afraid he saw the disaster I made in his kitchen. Napakagulo noon. Kalat-kalat ang mga gamit ang daming basura na hindi ko pa nalilinis. Napayuko na lang ako lalo na nang makita kong mas lalo siyang nagalit at bumagsak ang tingin sa akin. "What the heck did you do here, Mildred?!" he's mad.

Mabilis niyang pinunasan ang kaniyang mga luha ngunit mas lalo lamang itong naging agresibo. Kaagad na na alarma si Orwell noong marinig ang paghikbi niya. "Hoy huwag kang umiyak, ito naman hindi ka mabiro. Papatayin ako ni boss nito." "You don't need to say it loud because I know my position in this house." Bumakas ang pag-aalala sa mukha nito. "I'm sorry I didn't mean to say it. I was so insensitive. I should not said that. I didn't mean to hurt your feelings."

Mas masakit pa kaysa sa mga sugat na nakabalot sa katawan niya. Parang bawat email, may dalang panibagong sampal sa pride niya. “No…” nanginginig niyang bulong. “This can’t be happening…” Sa sobrang frustration, bigla niyang ibinato ang cellphone sa kama. Agad niyang tinakpan ang mukha gamit ang dalawang kamay habang muling bumuhos ang luha niya. Magulo ang emosyon niya. Puno ng galit. Takot. Panic. At desperasyon.

Tinignan niya ako na parang hindi makapaniwala sa sagot ko, "gaano naman ka-annoying and ka-untidy 'yang nightmare na iyan ha? Kung makasigaw ka eh, parang may papatay sa 'yo?" Kung alam lang ni mom kung gaanong nakakadiri ang nakita ko, baka pati siya ay mapasigaw ng mas malakas pa sa naging sigaw ko. I know it's sounds overreacting but, you can't blame me! I really hate filthy attitude and sa ganoong kaganda pa na babae ko nakita? That's why I acted irrationally. Period.

Kung nasa mansion siya nila ay tiyak nabasag na ang lahat ng mapagdiskitahan n’yang wasakin out of too much rage. “Pero galit ako e! I feel like I wanna smash something with my hands. Gusto kong ilabas ang lahat ng sama ng loob na mayroon ako. God! You wouldn’t know how I feel kasi ‘di mo naranasan na lokohin ng…” “I’ve been through a lot worse than this! Fuck! You don’t know a thing about my past kaya ‘wag mong sasabihin na wala akong alam sa nararamdaman mo! I felt insulted!” He hissed viciously.

Hindi pa niya nahahanap ang gusto at may dumagdag pang balita kanina. "This is bullsh*t!" He shout in annoyance and continue wrecking all his things. Nang wala na siyang makitang gamit na pwedeng mawasak ay binalingan niya naman ang dingding at pinagsusuntok ito. Kahit na dumaloy ang dugo at nakakasugat-sugat siya ay parang wala lang iyon sa kaniya. He's angry--no, he's livid. Wala talagang magpapakalma sa kaniya--

Kalma. Damn!

“F*ck!” Hindi niya alam kung paano pakakalmahin ang sarili niya. He’s mad, annoyed, disappointed and disgusted all at the same time. Naglakad siya sa kaniyang kama, pinatong niya ang kaniyang braso sa magkabila niyang hita at saka niya pinatong ang kaniyang ulo sa mga kamay niya. Sobrang stress ang nararamdaman niya sa kaniyang mga nalaman. ********

"You can do everything to make me suffer! pero ang gamitin mo yung taong kinamumuhian ko! its not acceptable! its not fvcking acceptable Sage!-- "Will you fvcking shut up woman?! You fvcking broke my silence, even stepped inside my room just to fvcking tell me what am I doing?! Can you hear yourself?! I have nothing to do with your feelings Mcdemort, I am out of your mess now so just fvcking leave! how many times you want to hear that!?" Nagsisimula nang maglabasan ang mga itim na ugat sa mukha niya at pumula narin ang mga mata niya. He's mad now, I can feel it, natahimik ako sa galit na sigaw niya at napaatras ng magsimula siya maglakad.

“What’s so special about her that we even have to argue like this?” She stepped closer, fury radiating from every inch of her. “And now you’re just going to let it slide? That your spoiled little cousin humiliated me in front of her?” Her voice cracked—not from weakness, but from the sheer intensity of emotion boiling inside her. She wasn’t just angry. She was hurt, insulted, and dangerously close to unraveling.