I Hate It Here Novels & Stories

Hindi masyadong malakas ang pagkatulak ko ngunit sapat na 'yon para makawala sa yakap niya. I hate her. I will never forget what she'd done to me! "Anak ko! Matagal kitang hinanap!" she cried out. "Please let me talk to you. Kahit saglit lang..." She and my father are the reasons why my life was miserable. I will never want to talk to her again. I hate her. I should push her away. But even though I kept thinking that, I found myself in a milkshake shop, sipping a strawberry milkshake with her.

Habang bukas ang shower, malakas kong minumura yung sarili ko sa harap ng salamin habang sinusumpa ang lahat ng kakulangan at kapangitan sakin. I always hate myself. I always do.

"Aaaaahhh!" Nagtatakbo ako palabas ng venue pero laking gulat ko dahil hinabol ako ng unggoy. Oh no! I Really Hate Monkeys!!

Naririnig ko ang mga halakhak nila. Ilang beses kong sinubukanag kitilin ang buhay ko pero hindi ako nagtatagumpay. I don't want to live this miserable life anymore. I hate that I was born. I hated myself, I hated my body, I hated my face. I hate everything about me. I want to end this fucking life.

Nabuhay ito upang magpalakas at itinatak sa isipan na pinalaki siy para magsilbi. Umiling ako para sabihing hindi ako huminto dahil may problema. Huminto ako dahil sa aking naalala. "Kasalanan 'to ng DQM." "H-huh?" "I hate them to death. I hate DQM more than anything. Hindi ko mapapatawad ang kahit sinong kabilang dito." Matigas at nasasaktan kong tugon na nagpapabago sa expression niya. *****

Naging seryoso. "I hate it." Sabi niya, hindi ko alam kung ano ang tinutukoy. "I hate it na palaging may takot diyan sa mga mata mo. Hindi mo dapat iniisip ang sasabihin ng ibang tao as long as wala silang ambag sa buhay mo." "Nick." "Sige na. Pumasok ka na sa loob." Tumalikod na ako. Pero muli niya akong tinawag kaya napalingon ulit ako.

Shît! I hàte him!

damn it! Hindi ko alam pero dahil sa pag iisip na yon, tuluyan ko ng naibato ang baso sa pader at naupo sa sahig.. Shit... this feeling again! i hate this feeling again!

I am now catching my breath, nahihirapan na akong huminga pero ayaw ko namang tawagin ang mga kapatid ko. "I hate you Atticus! I hate you to the core!" mariin kong sabi habang nakaharap sa kalangitan. At mukhang uulan pa. Ayaw ko pa naman sa ulan. I hate rain! "Wag kang umulan! Wag ngayon! Ayokong makita ka!" Pero unti-unti kong naramdaman ang patak ng ulan. "I hate you rain! I don't like you! Parehas lang kayo ni Atticus! I hate you both!"

Kapag naguusap sila ng manager gano'n. Napa hilamos ako sa mukha ko. Ilang araw ko palang dito pero stress na kaagad ako. Ano ba naman kasi 'yan ako pa nahigit. Bakit nga ba big deal sa akin? EH AYAW KO NGA! I HATE ROMANCTIC. AT KAHIT PAGKUKUNWARE PA 'YAN AYAW KO! Problema nila 'yon ng tatay niya ba't dinadamay ako, may problema akong sarili.