Overbearing Ceo Wants A Hug Novels & Stories

Tila ba hinihintay ng mga ito ang go signal ng kanilang boss. "Anong ginagawa mo rito?" pagseseryoso ko nang muli ko siyang harapin. Nagkibit-balikat siya at sumandal sa kanyang kotse. "Bukod sa gusto kitang kamustahin, gusto ko ring magbigay ng simpatya sa nangyari kay Xavier. That was unexpected. Maging ang kumpanya ng pamilya niyo ay nagsara pansamantala dahil sa nangyari. Hiling ko lang na sana ay maging maayos na ang lahat. Pero unang-una na roon ay ang kalagayan ni CEO."

"I think siya na talaga ang magiging CEO natin, Baka sinabi lang for now na Acting CEO para hndi nakakabigla 'di ba?" “Well, if he’s handsome and hot, then why not, right? Seeing someone good-looking at work kind of makes you more motivated to work!" "Ay, true 'yan sis!" May bago kaming CEO? Wow. I just got back from leave and this is what greets me? What a way to start my workday. Napabuntong-hininga ako at dumiretso sa table ko. I tried to ignore the noise. Focus, Kat. Don’t mind the chismis.

Nakapagpatayo siya ng sariling kompanya, nabalitaan nga din niya na si Garrie ang ginawang CEO ng ama sa kompanya nito. At mukhang kahit na umalis na siya sa buhay ng mga ito ay nakikipag-kompetensiya pa sa kanya si Garrie. Mukhang may gusto itong patunayan sa kanya. At sa tingin ba nito ay magba-back out siya. If he wants war, I'll give him war. And I won't back down. Ibinaba naman na ni Hugo ang intercom. At sa halip na ibalik ang atensiyon sa harap ng computer ay isinandal niya ang likod sa swivel chair at ipinikit niya ang mata.

Tinawag niya ako sa gilid at mahinang nagsalita, parang takot rin siya marinig ng iba ang sasabihin niya, kaya minabuti kong dumikit pa sa kanya at malaman ang mga kwento sa loob ng LAO EMPIRE. May bad habits daw ang tinutukoy niyang CEO nahuhulaan ko na pero hindi ako sigurado kung si Earniel iyon. Likas na mainitin ang ulo ng CEO na sinasabi niya, may boses na mataas at pasinghal kung magsalita, mainit ang ulo nito kapag may nakakasabay itong empleyado sa elevator lalo na kung wala ito sa mood.

May palihim na kinilig sa eksena. “Sir, baka gusto n’yo pong magpa-presscon,” biro ng isang manager. Tumingin si Kenneth, seryoso. “After manganak.” Napatawa ang buong lobby. Habang papasok sila sa elevator, sumulyap si Leo sa likod—sa mga empleyadong ngayo’y may bagong kuwento na naman tungkol sa kanilang boss. Isang CEO na minsang kinatatakutan, ngayo’y asawang baliw na baliw sa buntis niyang misis.

"Mommy, ang ganda pwede po bang maglaro ako dito!" "Nope, baby dahil hindi ito arcade!" ngiting sabi ko nito. Ginaya naman kami papasok ni Owen sa kompanya, ngunit napatingin naman ako sa mga employee ng parang gulat itong nakatingin sa akin, weird. "Ang ganda mo talaga tignan mo namangha sila!" ngiting sabi sa akin Owen. "Parang siya yong painting sa office ni Sir!" "Wait di kaya asawa at anak yan ni Sir!"

“Nasa kanila si Eli.” Lumapit si Damon at binuhat si Jesza patayo. Sa pagkakataong ito, walang bakas ng pagiging mapagmataas na CEO sa kanyang mukha. Wala ang cold at untouchable na bilyonaryo. Ang natira na lamang ay isang ama na takot na takot para sa kanyang anak. Ang kanyang mamahaling suit ay may dumi na mula sa sahig, ngunit wala siyang pakialam.

“Ikaw ang humusga. Sabihin mo nga kung may katwiran siya. Anong ibig niyang sabihin na hindi ko tinapos? Pinuntahan ko na, aasikasuhin ko na sana, tapos bigla kang pinatawag niya para sabihing may urgent na kailangang asikasuhin sa kompanya. Tapos ngayon, sa akin pa ang sisi?” Si Nico, na hanggang noon ay hindi umiimik, ay tila lalong ayaw madamay. Hindi niya alam kung paano huhusgahan ang bagay na iyon, at malinaw na wala rin siyang balak makisawsaw sa gulo ng dalawa.

I saw how red his cheeks were, that's where his grandmother slapped him earlier. "I still don't have enough power to go against my grandmother, Secretary Kim. I'm sure you've heard how strict and cold-hearted she is from the other employees, and as her only grandson, even though I'm now the new CEO, I still have a leash around my neck right now. I don't know what she'll do to you, and I'm afraid I won't be able to protect you... so please, I know it's hard for you… But, could you please... marry me? Please marry me, I don't want to lose our baby."

Agad naman siyang nilapitan ng grupo ng mga CEO na ngayon ay pinaulanan na siya ng iba't-ibang mga papuri, business cards, at ang iba naman ay tila gustong makipag-usap sa kanya subalit nanatiling walang ekspresyon si Nathan. Hindi niya pinapansin ang efforts ng mga naturang CEO kaya naman ay nadismaya silang lahat na ngayon ay bumalik na sa kani-kanilang upuan upang manood na lamang ng show. Sa kabila pa man ng pananahimik ni Nathan, hindi maiiwasang ipagsawalang-bahala ito. Ramdam pa rin ni Sierra ang mga titig ng lalaki minu-minuto na siyang dahilan upang ma-distract siya hanggang sa pumailanlang ang tunog ng isang piano sa loob ng kanilang kinaroroonan.