Overbearing Ceo Wants A Hug นิยาย & เรื่องราว

And as I hung up, I leaned back, smiling. Kahit gaano pa ka-toxic ang energy ni Miss Dia, kahit gaano ka-complicated ang nakaraan nina Boss Sir Adrian at Miss Yvon—one thing’s for sure—as long as I’m here, no one messes with my CEO, my strong mama friend, or my sunshine nephew.

Siya ay isang imperyo sa kanyang sarili. Sa edad na dalawampu't walo pa lamang, hawak niya ang pamamahala ng kumpanya at pinalawak ito hanggang sa maging pangunahing pangalan sa industriya. Kilala siya bilang 'Ruthless CEO'. Isang lalaking hindi sumusuko, walang awa, at hindi hinahayaang may humarang sa kanyang mga kagustuhan. Maraming kuwento na kaya niyang gibain ang isang kumpanya gamit lamang ang isang salita. Ngunit hindi ako natatakot sa mga kuwento. Nandito ako para sa katotohanan.

Sinadya niyang mag-alarm ngayon dahil walang kasiguruhan kung maaga ba siyang magigising. Umorder lang siya ng soup sa isang fastfood at pumasok na ng opisina para mawala ang hangover. Hindi dahil sa nainom, hangover kakaisip sa magiging kapalaran ng boss sa piling ng babaeng pinili nito. So far, hindi siya inantok ng mga sumunod na sandali. Kaya pasalamat na lang siya. Kakabisita lang niya sa ibang head department para sa annual audit na magyayari nang bumisita ang boss. Hindi niya akalaing bitbit nito ang anak-anakan.

he began, his voice steady and strong, “thank you for joining us today. I want to take a moment to talk about something important—my relationship with Abigail.” The room fell silent as all eyes turned to her. Abigail felt her cheeks heat up, but she stood tall, meeting their gazes with confidence. “I know there may be concerns about my role as CEO and my relationship, but I want to assure you that Abigail and I are committed to making this company successful together.” He paused, his eyes locking onto hers. “Our bond is not a distraction; it’s a strength.” Cheers erupted from some of the attendees, but the board members exchanged glances, their expressions unreadable. Abigail held her breath

' Bad mood ang gwapo nilang CEO. Napasandal si Lucas sa kanyang swivel chair. Sumasakit ang ulo niya sa mga palpak na mga empleyado niya. Ano nga bang silbi sa mga taong walang ibang hatid sa kanya kundi kapalpakan? Hindi lalago ang kanyang negosyo sa mga taong walang pagpapahalaga sa trabaho. Sayang lang ang perang pinapasuweldo niya kung mauuwi lang sa wala. "Sir, may babae pong naghahanap sa inyo," hindi makatingin ng diretso ang executive assistant kay Lucas dahil sa anyo ng kanilang CEO na tila nakakatakot na kulang na lang ay bumuga na ito ng apoy.

natatawang pang sabi ni Abegail. “Sobra ka naman, malas talaga maswerte kaya si Loisa kasi mahal ko siya,”biglang sabi ni Steve. Na ikinahalakhak ng mag-amang Amando at Abegail, kitang-kita nila sa mukha ng aroganteng CEO ang biglang pagkagulat ng mabatid nito na napa-amin siya ni Abegail kung sino ang babaeng kanyang mahal.

Contented nalang itong umibig ng palihim. "Baby, you surprised me. Ni minsan hindi mo 'yan na kwento sa akin," pailing na sabi nito sa kanya "Paano ko magawa magkwento eh you're so super busy with your work, dagdagan pa ng mga babae mo na halos kunin na lahat ng free time mo! You barely have time for me. Simula ng maging CEO, you always on the go, lagi out of town or country doing seminars, conventions at etc. You never found time to see me, buti pa nang mga bata pa tayo isang sipol ko lang sa 'yo, nasa tabi na kita," pagtatampong sabi niya

"Hm... A liar spirit is hiding inside you. I feel it, woman!" Napasinghap ako ng mariin nang mas lalong lumapit ang mukha nito sa mukha ko. Ngunit nagpakita pa rin ako ng katatagan mula rito. "Don't you think you are over judgemental, Mr. Ceo?" Kumunot ang noo nito. Iginalaw ko ang dalawang kamay ko at inihawak sa magkabilang braso nito. "Do not touch me!"

—Ravazzo Damonier Iyon ang mga salitang nabasa ko mula sa kaniyang ipinadalang sulat. Agad na nagsalubong ang aking mga kilay sa nabasa. It's pressuring me. Hindi ko napigilang ikuyom ang aking palad dahil sa inis nang maalala ko ang gustong ipahiwatig ni ama sa akin. He's right. Kung hindi ako makakapag-asawa within a week, mawawala ang lahat ng pinaghirapan ni Dad sa mga kamay niya. A CEO must be married before he reach his thirties. I won't let that happen. Umaasa si Dad na hindi ko hahayaang mangyari iyon. Napabuntong-hininga ako ng ilang beses nang dahil sa iniisip.

Minsan kasi may pagkabrutal itong kaibigan ko. Pumasok na kami sa kaniya-kaniya naming trabaho. Halos kanina pa ako kinakabahan, baka kasi makasalubong ko siya rito. Minsan pa naman ay naglilibot-libot iyon para mag observe. Busy ako sa aking papers nang tinawag ako ng executive secretary sa taas. “Hello?Scarlet speaking,” sagot ko sa telepono. “Our CEO wants to talk to you. ASAP,” iyon lang ang sinabi niya saka ibinaba ang tawag.