Novel & Cerita Paano Gumawa Ng Alamat

Sinong walang puso ang kayang gumawa sa isang bata ng ganoong kalupitan? Matagal bago ko nakalma ang sarili ko. Mabuti na lang din pala, kahapon pa umalis si mama para sa seminar niya. At least, hindi niya narinig na umiyak ako. Namamaga ang mga mata ko kaya sa banyo ako dumeretso para maligo himbis na maghanda ng almusal. Habang naliligo pinaplano ko na sa isip ko ang gagawin ko sa araw na ‘yon. Maluwag ang schedule ko sa school kaya magkakaroon ako ng oras para mag-research. May ilang computer shop sa paligid ng campus. Sa internet ko siguradong makikita ang impormasyong kailangan ko. Kabibihis ko pa lang at maghahanda pa lang sana ako ng almusal nang tumunog ang cellphone ko. Baka si mama

sagot ko nang may determinasyon sa aking boses bago ko tuluyang ibaba ang tawag. Tumingin ako sa salamin na nakasabit sa dingding ng kusina ko. Ang batang babae na pinalayas nang walang bitbit kundi dalawang maleta ay wala na. Sa pagkakataong ito, ako na ang magdidikta kung paano tatakbo ang gabi. Inilabas ko ang aking sketchpad at nagsimulang mag-drawing ng disenyo para sa isusuot kong damit para sa gala—isang damit na ako mismo ang gagawa at magdidisenyo mula sa unang stroke ng lapis hanggang sa huling tahi ng tela.

Ang bawat letra na bumubuo ng iyong pangalan Paalam na salitang kailan man di natin kailangan At hindi ko hahayaang tayong dalawa'y magkawalay Palagi kang may karamay hawakan mong aking kamay halika Hindi ko na babalikan Ang mga mapapait naming mga ala ala sa kung paano sya nawala sa aking piling. Basta Ang naaalala ko na Lang ay kung paano gumawa ng paraan Ang Tadhana para magkasama kaming muli.

Nang matapos sa pag-aayos ng sarili ay napagdesisyunan niyang sa sala na gumawa ng sulat kaya naman maingat siyang naglakad papalabas ng kwarto para hindi magising ang kanyang amo. Pagkadating sa sala ay iginala niya ang paningin sa paligid para maghanap ng papel at ballpen pero wala siyang makita. Mawawalan na sana siya ng pag-asa ng maalala ang nangyari sa pagitan nilang dalawa ng amo ay nabuhayan siya ng loob na hindi siya nito kukwestyunin kaya hindi na niya tinuloy ang pag-gawa ng note umalis nalang siya ng hindi nagpapaalam.

“Wala na talaga akong magagawa?" “Wala na po," sabi ko sabay ngisi kaya napailing na lang si mama. Nagising ako dahil sa alarm clock ko. Bago kasi ako natulog ay nagset na ako ng oras para mag-alarm sa lakad ko mamayang gabi. Madali lang naman ako at baka nine o'clock ay nasa bahay na ako.

Pagbigyan ang aking tugon 'Wag iwan sa imahinasyon Kahit na huling sulyap na lamang Malaman lang na 'di nagkulang Ba't 'di man lang nagpaalam O 'di lang ikaw yung nasaktan Di pa ba sapat Nung binigay ko ang lahat Ba't 'di man lang pinaalam O 'di lang ikaw yung nasaktan Hindi pa ba sapat Nung binigay ko ang lahat Paalam Paalam Paalam Paalam Paalam Sa ating nakaraan Paalam Sa mga pinagsisihan Paalam Sa aking nadarama Paalam Kaya ko na ng wala ka Paalam Sa naging pagmamahalan Paalam Sa mga pangakong naiwanan Paalam Wala na 'kong pagsisisihan At sa wakas ay kakalimutan At kahit 'di nagpaalam

Habang umaakyat na kami pabalik sa itaas, ramdam ko pa rin ang saya sa dibdib ko. Pag-akyat namin, naupo ako sa dining table at inilabas ang notebook ko. Samantala, si Larkin naman ay kumuha ng malamig na tubig sa ref at saka umupo sa tapat ko. “So,” simula ko habang sinisimulan nang isulat ang mga kailangang gawin. “Unang kailangan gawin ay maglinis sa silong. Ikalawa, mag-layout kung paano ang magiging flow ng production.”

Hindi ko namalayan na nakatulog din ako. And I had a restless night. Kinabukasan, medyo masama ang gising ko. Hindi ako mapakali paggising ko. Na-receive ko na kung saan ang address na pupuntahan namin. Bumaba ako para ipaalam kina Mama ang tungkol doon. “Kumain ka na,” sabi ni Mama nang sinabi ko sa kanya ang address. Wala akong gana pero pinilit ko ang sarili ko.

Advance lang ang valentines sa akin, kahit july pa lang papakiligin ko na siya! Tumitig ako sandali sa blankong papel, bigla na lang may pumasok sa utak ko. Ngumisi ako at sinulat lahat ng mga naisip kong sabihin. Hehehe, kililigin siya sa mga sasabihin ko. Mamayang gabi, papanaginipan na niya ako. BWAHAHA! Gumawa pa ako ng sariling subre para lalagyan sa sinulat ko, nilagyan ko pa ito ng heart na design.

Pipikit nalang siguro ako kapag mangyari yon. Ganito nalang gagawin mo. Uminom ka nalang para pampalakas ng loob bago ka pupunta sa kanila. Paano kong malasing ako? Alam mo namang ako kapag malalasing ano-ano na ang ginagawa ko? Wag naman yong lasing na lasing ka. Yong tamang tama lang pang tanggal kaba. At medyo kumapal ang mukha mo. Sige basta sabi mo yan. Bukas ng gabi na yon.