Mga Alamat Short Mga Nobela at Kwento

Marami-rami rin kasi talaga ang labahin at baka lagpas kalahating araw ang kailanganin ko para matapos ang mga ito. Ang buong akala ko ay tapos na ako, pero napansin ko ang shorts niyang nakaipit sa pagitan ng bubong at dingding. Sa pagkakaalala ko, ito 'yong short na sinuot niya noong nag-motor kami.

Umaga na pala ngunit pakiramdam niya ay halos katutulog- tulog niya lamang. Napatayo siya mula sa kaniyang kina- uupuan at nag- inat na naglakad patungo sa kaniyang bintana. Umaga na pala ngunit hindi niya man lang narinig ang kaniyang alarm. Kung sabagay nga ang tawag nga ng hindi niya pa kilalang tao ay halos hindi pa niya narinig iyon pa kayang alarm niya.

Mika Hindi ko alam kung natulog ba ako o hindi sa buong gabi, para akong Patay na nakahiga sa kama, hindi ko nga alam kung humihinga pa ako o hindi na. Ramdam kong namamaga-maga padin ang mata ko dahil sa kaka-iyak kagabi Nang dahil lang doon Hindi ko alam kung sinong paniniwalaan ko pero ang alam ko lang ay masyado akong nasaktan, Akala ko na mahal niya din ako?

Chapter 16 Maaga akong ginising ni Ate, para makapag paalam siya na aalis. Lunes na kasi ngayon, kaya Alas singko pa lang ng umaga ay aalis na siya. Ako naman, pag kaalis ni Ate, ay hindi na rin ako nakabalik sa pagtulog ko. Hanggang sa mag ala siyete na ng umaga ay nanatili lang akong nakatulala sa kisame.

Lakas maka manang! "Okay na 'to Ma," sagot ko. Tinatamad kasi akong umakyat pa sa ikalawang palapag at pumasok sa kuwarto ko para lang magpalit ng damit. Isa pa, kaliligo ko lang kaya naman bakit pa ako magpapalit. "Nakabalandra yang hita mo Minzi. Palengke ang pupuntahan natin-" "Ma, sa panahon ngayon uso na ang singit short na tipong isang tuwad lang kita na ang kaluluwa. Itong short ko ay medyo mahaba pa. Keribambam na po to!"

May kung anong bago sa ekspresyon niya — hindi lang dahil maganda ang tulog niya, pero dahil parang may liwanag sa mga mata niya na hindi niya napansin dati. “Hmm,” ngumiti siya nang bahagya. “Tama si Mama… iba na nga ‘yung ngiti ko.” Naputol ang pag-iisip niya nang mag-vibrate ang phone. Message galing kay Lianne. Lianne: “On the way na ‘ko, girl. Same café ha. Ako treat ngayon ” Althea: “Copy. 30 mins, andiyan na rin ako .”

"Hmph, ‘pag ‘di ka pa bumangon, magagalit na ako~" Tumagal ng isang minuto ang "parusa". Habang tumatagal, lalong namumula si Alana, bawat segundo parang nagpapakulo ng dugo sa kanyang mukha. 【RealMe: Gawin itong alarm】 Umagang Kay Ganda: Yo yo yo Ang_Windy: Yo yo yo Female Cockroach: Yo yo yo Yeji: Nagbigay ng Halo-Halo, love mua ×1000

“Wala, wala naman akong sinabi e.” “Matulog ka na, antok lang ‘yan.” “Hindi pa ako inaantok.” “Sleep, maaga pa tayo bukas. Baka hindi ka na naman magising ng maaga at hintayin na naman kita sa labas ng bahay.” “Ang dami mong sinabi. Huwag kang mag-alala, magigising ako ng maaga bukas dahil mag-aalarm ako.” “Masama sa mga pangit ang nagpupuyat.”

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Amber Pov Malapit na ang alas otso ngunit hindi pa rin ako nakabihis. Nakahiga lamang ako sa aking kama at nakatingin sa kisame. Kung ako ang papipiliin ay ayoko talagang um-attend sa dinner party na in-organisa ni Phil para sa department namin. Ayoko na siyang makita pa dahil nananariwa lamang sa aking puso at isipan ang ginawa niyang pananakit sa aking damdamin. Ngunit sino ba naman ang mag-aakala na siya pa ang magiging bagong boss namin? Totoo talaga ang kasabihang "Maliit lamang ang mundo" dahil muling nagkrus ang mga landas namin ni Phil.