Romans & histoires Paano Gumawa Ng Poem

"Hindi pa tapos. The lyrics are done but I'm still working on the tune." Muli siyang yumuko sa gitara at marahang kinalabit ang bawat string nito. I watched him as he tried to work on soft melodies with his each strum on the guitar. "Sige. You work on your song and I'll work on my poems. Magsusulat muna ako rito habang hindi ka pa tapos." Tumayo ako upang pumunta sa likuran niya. Sumandal ako sa likod niya at pinatong ang kwaderno sa hita ko.

Nakangiti kong kinakausap ito. "Ang ganda, ikaw ang liwanag sa madilim na kalangitan. Liwanag na nagbibigay ng pag-asa kahit na dumating sa puntong walang-wala na." Nasasabik akong gumawa ng tula. Ito ang ginagawa ko sa tuwing naiisip ko kung ano ang pakiramdam ng may pamilya at sa tuwing nalulungkot ako. Ngayon, magkakapamilya na rin ako. Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko.

"Ipapakita niyo ba sa'kin kung paano gumawa o tutunganga lang kayo diyan? Nagugutom na ako." Mabilis namang kumilos ang mga ito. Isa-isa sakanya ipinakita kung paano gumawa ng banana cue. Madali lang naman pala eh. Akala niya napakahirap. Gumawa rin sila ng turon nang may natirang mga saba pa.

Isang simple at eleganteng linya na sumusunod sa kurba ng isang bangin. Inayos ko ang aking salamin at nagpatuloy sa pag-sketch. Ang bawat hagod ng lapis ay parang pagkukuwento ng lahat ng nakita ko sa Palawan. Ang umagang iyon ay naging simula ng isang mahabang proseso ng paglikha, at hindi na ako makapaghintay na makita itong mabuo.

At saka ako nagsimula na gumawa ng tula dahil tanging pagsusulat lang ang may kakayahang makapagpagaan ng aking loob sa mga oras na hindi maganda ang lagay ng puso ko. Sa bawat salita na aking binibitawan ay ang pagbigat ng puso ko na parang may dumadagan. Sa bawat tinta na naisusulat ay ang pagpilit ko sa aking mga mata na manatiling dilat. Sa bawat saknong na aking inililikha ay ang pag-agos ng aking mga luha. At sa bawat sulat na nasa iisang pahina ay ang unti-unti kong panghihina...

“Alright, I like it this way, and I love how you laugh” Sabi nito sabay tititg na naman sa kanya. Halos manginig ang tuhod niya sa magandang mga ngiti nito. Ang pantay pantay na Ipin at ang maamong mukha na mas napapansin na ngayon dahil hindi na salubong ang kilay nito. “Trish can you make a poem for me while I’m reading, I want you to recite the poem for me”

“Today, we’ll be learning about creative writing—and not just rules, but how to make your own voice shine.” Nagsimula ang lesson. Sa bawat activity, bawat tanong ng bata, bawat sagot na lumalabas sa kanila, parang nabubuo ulit ang pangarap ko. Hindi ako nahirapan magpaliwanag, hindi ako kinabahan kahit nagsusulat sila sa board, kahit may panel na nag-oobserve.

"Pero simula kaninang umaga, hindi pa kayo nagkasama, e. Ano na sa tingin mo ang iisipin ko? Na nag-uusap lang sila tungkol sa biology o algebra? Kung paano magsulat ng reverse poetry o paano sundin ang rule ng meter sa soneto? Ha? Ha?" My lips pressed together. Inisip ko rin 'yun, actually. Hindi ko lang pinagtuonan ng pansin dahil masisira lang ang araw ko. May mga bagay na mas mabuting kalimutan na lang para hindi ako mas lalong masaktan.

Balik na tayo sa main topic. So ayon na nga, nahatid kona ang sulat na kinakailangan ng mga magulang ko. Hindi ko naman nilagay talaga ang kahinaan ni makisig doon. Hindi ko alam kung anong binabalak ng mga magulang ko pero tingin ko nakaka sama iyon. Ang sulat na gawa ko ay hindi naka sulat sa papel or dahon. Naka sulat ito sa kawayan gamit ang aking marker, hindi naka ukit, dahil may duda ako sa mga pangyayari. At saka ko na iyong ilalantad.

Gayunpaman, upang tumpak na maipahayag ang pangunahing ideya, maraming mga pangungusap ang lubhang mahirap bigkasin. "Umupo ka at isulat ang recitation na itinuro ko sa iyo," sabi niya. Umupo siya sa isang bato at inalala ang recitation na itinuro sa kanya. Kung may nakalimutan man siya, tinanong niya ulit siya. Pagkatapos lamang ng kalahating oras, binibigkas niya ito ng dalawang beses sa kanyang sarili, at pagkatapos ay masayang sinabi, "Kabisado ko na ito."